Todos os capítulos de MARRIED AFTER ONE SINFUL NIGHT (SSPG): Capítulo 21 - Capítulo 30

Two days had passed, and finally dumating na ang araw ng banquet. Nakatayo ako sa harap ng salamin, slipping on my earrings as I finished getting ready.Czyrene helped me adjust my gown, a stunning silk dress in a deep shade of blue that complimented my skin tone perfectly. Maingat niyang pinasadahan ang tela, inaayos ang maliliit na tupi."There you go, babe," she said, stepping back to admire the dress "You look breathtaking."Ngumiti ako, ramdam ko ang biglang pag-akyat ng kumpiyansa sa dibdib ko. Tonight was going to be a night to remember. Huminga ako nang malalim, kinuha ang clutch ko, at sabay kaming lumabas ni Czyrene, both of us looking stunning.Pagpasok namin sa living room, nadatnan namin si Caellune na nakaupo sa sofa, clearly waiting for us. His gaze locked onto mine, and he couldn't seem to look away. May kung anong kumislot sa dibdib ko, pero binalewala ko 'yon at tiningnan siya nang masama. Si Czyrene naman ay mabilis na pumitik ang daliri, trying to get Caellune’s at

After leaving the hospital, I headed to the interrogation site. Pagdating ko, nakita kong ikinadena na ng mga tauhan ko ang lalaking nagtangkang saksakin ako. Lumapit ako dito. I took a seat, crossing my leg as I glared at the man. "You dare try to stab me?!" Sinuntok ko ang mukha nito ng malakas dahilan para dumugo ang ilong. "Should I call you bold or stupid?" I chuckled, the sound laced with venom.Sunud-sunod na suntok ang pinakawalan ko hanggang sa mapuno ng dugo ang mukha nito. One of my guards handed me a handkerchief to wipe the stains from my hand."Sinong nagpadala sa 'yo para patayin ako?" Mahigpit na hinawakan ko ang leeg nito.The man spat at me, his eyes blazing with defiance."W-walang nagpadala... sa akin! A-ako lang ang nagplanong patayin ka!" sigaw nito kahit nahihirapan ng huminga.My anger boiled over, and I rose from my seat, my voice cold and menacing. "Light the fire, and prepare the rope!" I commanded my guards. The guards moved swiftly. Sinindihan ang apoy

‎I was consumed by worry when my bodyguard informed me that Greg had escaped. Nakapagtatakang natakasan nito ang mga bantay. May kutob akong may tumulong dito, imposibleng basta-basta na lamang ito makakaalis nang hindi tinutulungan. Hindi ako titigil hangga’t hindi ko nalalaman kung sino ang traydor sa tauhan ko. But I can't leave Solar alone.Lost in thought, I was startled when Sol tapped my arm. Nang makita ko ang pag-aalala sa mukha niya, hindi ko maiwasang ngumiti.“Anong problema? May inaalala ka ba?” Mahina ang tinig niya.Tumango ako pero ayaw kong mag-alala siya, kaya pinilit kong magmukhang kalmado.‎“Are you sure?” she pressed, her eyes locked on mine.‎‎“Yeah,” I said, trying to reassure her. ‎Lumapit ako at hinalikan siya sa mga labi. She responded, and the tension in my chest eased a little because of the warmth of her touch. Nang maghiwalay ang mga labi namin, kumislap sa mga mata ni Sol ang pag-aalala.“Hindi mo ako maloloko. You’re thinking about something, and I

"Are you leaving again to spend time with your husband?" tukso ni Czyrene. "Nagseselos ka?" nakangising tanong ko. Umiling siya at tumalikod."I'm sorry, I just wanted to check on Caellune," I explained. Czyrene relented, so I went upstairs.Pagpasok ko sa kwarto, nakita ko si Cael na nakaupo sa sofa habang tutok na tutok sa laptop niya. Nakangiting lumapit ako, at niyakap siya mula sa likod."Kanina ka pa diyan, wala ka nang oras para sa akin," bulong ko sabay halik sa kanyang tainga.Sakto namang napansin ko ang mga boses na nanggagaling sa laptop niya, nasa meeting pala si Cael. Nanlaki ang mga mata ko sa kahihiyan dahil mali ang timing ko.Sumingit pa ang isa sa mga participant. "Mr. Santorre, maybe we should stop the meeting so you can take care of your wife."Nagtagpo ang mga mata namin ni Cael, at ramdam kong nag-iinit ang mukha ko sa hiya. Oh, Lord, kainin mo na ako lupa!Tinitigan ako ni Caellune at nakita ko ang amusement sa mga mata niya. Ngumiti siya, at alam kong nagpipi

“Cael, masakit ba?” mahina kong tanong habang marahang pinupunasan ng gamot ang sugat sa braso niya. “I’ll be more gentle, promise.”Napasinghap siya at bahagyang napapapikit sa kirot pero tumango rin. Kahit maputla, he tried to smile like he didn’t want me to worry.“I’ll clean your forehead now, okay?” sabi ko sabay kuha ng antiseptic wipes. Dahan-dahan kong pinunasan ang dugo sa noo niya, iniiwasang mas lalo siyang masaktan.Tahimik lang siyang nakatingin sa akin na parang bawat galaw ko ay pinagmamasdan niya. Nang matapos ko lagyan ng maliit na bandage ang hiwa sa noo niya, ngumiti siya.“Thank you,” he whispered, with that soft smile that always melts me.Katatapos ko pa lang ibalik sa pouch ang first aid kit nang bigla akong hinila ni Cael palapit. Napahawak ako sa dibdib niya, at ramdam ang tibok ng puso niya sa ilalim ng aking palad. His eyes showed a gentle affection“Thanks again... I love you,” mahinang sabi niya, bahagyang namamaos.Ngumiti ako kahit kinakabahan sa sobrang