Todos os capítulos de MARRIED AFTER ONE SINFUL NIGHT (SSPG): Capítulo 11 - Capítulo 20

Sabay kaming napalingon at nagulat sa pagkakita kay Caellune na biglang humarap sa amin. He met our gaze and gave a small, clearly awkward smile. Binuksan ko ang bibig ko para magsalita, pero biglang natigil ang mga salita ko nang makita ko ang babaeng nakasama niya.‎‎May bahagyang kirot na kumalabit sa dibdib ko. A mix of jealousy and confusion. Bakit ba ganito ang nararamdaman ko? Hindi ba’t ang kasal namin ni Caellune ay puro business deal lang? Bakit parang may naiwang kakulangan sa dibdib ko sa bawat ngiti nito sa kanya?‎‎Caellune broke the silence. “So, what are you girls doing here?” tanong niya, at para bang tinamaan ako sa sariling mundo ko. Napilitang bumalik sa reyalidad at tumingin sa kanya.‎‎“We’re… here…” nanginginig ang boses ko habang sinusubukang tapusin ang sasabihin, pero si Czyrene na ang sumagot.‎‎“Brother, we’re here to shop,” sabat nito, at napatingin ako sa babaeng nakatayo sa tabi ni Caellune.‎‎“Okay, what do you want to shop? Use my black card.” Ina

‎‎“Gusto mo ba siya?” tanong ko ulit, pilit na pinapanatiling kalmado ang tono.‎Caellune stared at me, and I couldn’t tell what he was thinking. Walang kahit anong emosyon sa mukha niya. Naglakad papunta sa dining area ang lalaki, at kahit alam kong dapat ay huwag na akong sumunod, hindi ko mapigilang ang sarili. May kung anong humihila sa akin para sundan siya.“Bakit hindi ka makasagot? Simpleng tanong—” natigilan ako nang bigla siyang humarap sa akin na kamuntikan kong ikabangga sa dibdib niya.‎‎Bahagyang tumaas ang kilay ni Caellune, saka ako tinitigan nang diretso. “Why are you asking?” balik niya sa malamig na boses. “Why do you even care?”‎‎Natigilan ako, hindi alam kung ano ang isasagot. It felt like his eyes were piercing through me na parang kaya nitong basahin lahat ng tinatago ko. I looked away, trying to hide the sudden rush of irritation and nervousness.“Okay, huwag mo nang sagutin.” Tumalikod ako pero bago makalayo, nagsalita siya.“No,” napapaos niyang sabi.Nap

“Bakit ba ako nahuhulog sa isang taong hindi naman ako mahal?” mahina kong bulong sa sarili, at mariing napapikit habang pinipigilang manginig ang boses. “Wala namang sense. He doesn’t even care. Hindi niya ako pinapansin, hindi man lang lumalapit. I hate this feeling. I just want it to stop.”Binuksan ko ang pinto ng kwarto, agad kong hinubad ang suot na dress at hinayaang mahulog sa sahig. I wish it was that easy to remove my feelings too. Kumuha ako ng tuwalya, binalot nang mahigpit sa katawan ko, at dumiretso sa banyo.Pagbukas ng shower, bumulusok ang mainit na tubig sa balat ko. Habang dumadaloy ang tubig sa mukha ko, hindi ko mapigilang isipin si Caellune. Why do I feel this way about him? He never loved me. Simula noong kinasal kami, parang lagi siyang may pader sa pagitan namin. He's cold, distant, and untouchable.Napabuntong-hininga ako. Get a grip, Solar. Hindi pwedeng ganito ka na lang palagi. Hindi pwedeng lagi kang nasasaktan para sa mga taong hindi man lang tumitingin

Gusto kong takasan ang walang katapusang daldal ni Czyrene tungkol kay Solar. I needed silence. Pero habang nakaupo ako sa gilid ng kama, hindi ko makuhang mag-focus sa trabaho sa desk ko. My mind wouldn’t stay still. It drifted back to Nathalie.‎‎How dare she call me? After everything she did, she tore me apart and left without a second thought. And she had the nerve to dial my number? Napakapal talaga ng mukha. The sound of her name alone made my jaw clench. I hated her. Or at least, that’s what I kept telling myself.‎‎Pero bigla akong napaisip kay Solar. Ang lungkot sa mga mata niya kanina habang kausa ako. Did I push her too hard? Did I say too much? I shook my head, pinilit kong kalimutan. Wala akong pakialam. I shouldn’t care. Pero bakit may kirot sa dibdib ko?‎‎“I need to stop this,” bulong ko sa sarili. “Pare-pareho lang sila. These women. They calculate, they manipulate, they ruin everything.”‎‎Tumayo ako at kinuha ang tuwalya. Maybe a shower would help. Maybe I just

‎I was sitting in the living room, completely absorbed in the movie playing on the screen, when Caellune suddenly walked in. Napatingin ako sa kanya pero agad kong binaling ang tingin, kunwari walang nakita. Nakapagtatakang ang aga niyang umuwi. Wala bang trabaho sa company? ‎Huminto siya sa paglalakad, nakatitig sa akin. His voice broke the silence.‎‎"I got you a dress," he said, holding out a package.‎‎Pinanlisikan ko siya ng tingin, kinuha ang package at walang alinlangang itinapon 'yon sa basurahan.‎‎"Anong ginagawa mo?!" gulat niyang tanong. Pero wala akong pakialam. Umupo lang ulit ako sa sofa, walang imik.‎‎Caellune’s anger flared. Bigla niya akong hinila patayo.‎‎"What is going on? I give you a gift and you just throw it away?" he half-yelled.‎‎"Caellune, nasasaktan ako," I snapped, pulling my hand away from his grasp.‎‎His jaw tightened. "Solar, pick up that dress and apologize to me," he demanded, eyes blazing with anger.‎‎Napatawa ako nang mapait.‎‎"Apolo