Lahat ng Kabanata ng หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง: Kabanata 291 - Kabanata 300

425 Kabanata

บทที่ 291

"ตกลงมันเรื่องอะไรกันแน่?" ฝู่เฉินซีถามเสียงเย็นชาเขาไม่เชื่อเด็ดขาดว่าเรื่องที่ทำให้ฝู่หยาฮุ่ยร้องไห้ฟูมฟายจะเป็นเพียงปัญหาเล็กน้อยเท่านั้นฝู่หยาฮุ่ยถูกตวาดจนน้ำตาร่วงเผาะ แต่เธอจะบอกออกไปได้ยังไง?!สีหน้าของฝู่เฉินซีดูย่ำแย่เต็มที "ถ้าเธอไม่บอกแล้วพี่จะช่วยได้ยังไง? ตกลงวันนี้ใครลักพาตัวเธอมาฮะ?""ซูย่างค่ะ! เป็นฝีมือนังนั่น!" ฝู่หยาฮุ่ยไม่มีทางลืมเสียงของซูย่างกับเจิ้งตงขณะจับเธอมัดเด็ดขาดไอ้สารเลวเจิ้งตงนั่นกล้าจับเธอมัดจริง ๆ แถมยังมอบเมมโมรี่การ์ดให้ซูย่างไปด้วย!เธอแสนเจ็บใจ แล้วจะให้ทำใจยอมรับได้อย่างไร?"พี่คะ ซูย่างสั่งให้คนจับตัวฉันมา" เธอกล่าวทั้งน้ำตาฝู่เฉินซีรู้สึกไม่อยากเชื่อ ต้องถามกลับไปด้วยความเคลือบแคลงสงสัย "แน่ใจนะ?""พี่คะ! ซูย่างลักพาตัวฉัน นี่พี่ไม่เชื่อฉันเหรอ? ฉันเป็นน้องสาวพี่นะ!""เดี๋ยวพี่จะตรวจสอบดู"หลังถูกพากลับมาบ้าน เธอก็เอาแต่ร้องไห้ไม่ว่าแม่ฝู่หรือฝู่เฉินซีถามอะไร ฝู่หยาฮุ่ยก็ไม่ยอมปริปากเธอไม่อยากบอก เพราะไม่ต้องการให้ฝู่เฉินซีโกรธในใจมีแต่ความกังวลว่าหากซูย่างปล่อยคลิปวิดีโอนั่นจริง ๆ ชีวิตเธอคงจบสิ้นกันพอดีขณะที่ฝู่เฉินซีเดิ
Magbasa pa

บทที่ 292

กว่าจะค้นพบแนวทางสุดท้าย เธอก็ใช้เวลาไปนานโข แต่พอเริ่มลงมือเขียนจริงถึงได้รู้ว่ามันยากไม่ใช่เล่นหกโมงเย็น เสียงเคาะประตูพลันดังขึ้นบริกรนำอาหารของโรงแรมมาส่ง มีสเต๊ก ไวน์แดง รวมถึงมีกาแฟอีกหนึ่งแก้วอาหารที่โรงแรมจัดเตรียมไว้ให้ผู้เข้าแข่งขันนั้นสามารถเลือกได้ตามใจชอบ แต่เธอไม่มีเวลามานั่งเลือก จึงสั่งสเต๊กให้มันจบ ๆ ไปเวลาทุกนาทีมีค่า การแข่งขันมีระยะเวลาเพียงหนึ่งเดือนเท่านั้น และหัวข้อที่เธอเลือกในครั้งนี้ก็ยากมาก ลำพังแค่รวบรวมข้อมูลกับสถิติต่าง ๆ ก็ต้องใช้เวลาไม่น้อย ต่อจากนี้คงเป็นช่วงเวลาของการวัดเรื่องเส้นสายกันแล้วรากฐานของโมเดลวิทยานิพนธ์ที่ดีจะขาดข้อมูลที่มีคุณภาพไปไม่ได้ และข้อมูลที่มีคุณภาพก็ใช่ว่าจะไขว่คว้ามาได้โดยง่ายแต่เธอมีเงื่อนไขที่ได้เปรียบกว่าคนอื่นอยู่เล็กน้อย เพราะซ่งเจ๋อจะช่วยเธอหาข้อมูลงานวิจัยล่าสุดมาให้หลังกำหนดทิศทางได้แล้ว เธอก็เริ่มมองหาโมเดลสำหรับสร้างฐานข้อมูลรูปแบบการเก็บตัวไม่ได้หมายความว่าห้ามออกจากโรงแรม ในช่วงแรกเธอได้ทำความรู้จักกับผู้เข้าแข่งขันคนอื่น ๆ บ้างแล้วผู้เข้าร่วมการแข่งขันในครั้งนี้มีแปดสิบกว่าคน ในจำนวนนั้นเธอเห็นคนเชื
Magbasa pa

บทที่ 293

แม่ฝู่เดินเข้ามาโอบกอดฝู่หยาฮุ่ยด้วยความปวดใจ "หยาฮุ่ย รีบพูดมาเถอะ ขืนไม่ยอมพูดอะไรเลย แล้วพี่เขาจะช่วยลูกได้ยังไง!"ดวงตาของคนเป็นแม่แดงก่ำขณะมองดูลูกสาว สองวันมานี้ฝู่หยาฮุ่ยเอาแต่ขังตัวเองอยู่ในห้อง เธอเองก็ทุกข์ใจไม่น้อยนี่เป็นครั้งแรกที่ฝู่หยาฮุ่ยรู้สึกไร้หนทางถึงขั้นนี้ ดูเหมือนว่าบารมีตระกูลฝู่ที่เคยคุ้มครองเธอมาโดยตลอดจะช่วยอะไรไม่ได้อีกแล้ว"มันมีคลิป..."ความกดดันอันน่าอึดอัดทำให้เธอแทบหายใจไม่ออก แต่ก็รู้ดีว่าต่อให้ไม่พูดตอนนี้ หากเรื่องแดงขึ้นมาในภายหลัง จุดจบก็อาจเลวร้ายยิ่งกว่า"คลิปอะไร?" ฝู่เฉินซีมองน้องสาวอย่างระแวดระวังแม่ฝู่พลันเงียบเสียงลงเช่นกัน ขณะคลายอ้อมกอดออกจากฝู่หยาฮุ่ยฝู่หยาฮุ่ยกำมือแน่นด้วยความตื่นตระหนก "ฝีมือซูย่าง! มันใช้เงินสองร้อยห้าสิบล้านจ้างผู้ชายคนนึงให้ถ่ายคลิปหนู คลิปแบบนั้นนั่นแหละค่ะ"ไม่ต้องอธิบายให้มากความ ฝู่เฉินซีเข้าใจได้ทันทีว่าเป็นคลิปประเภทไหนแต่ซูย่างจะยอมทุ่มเงินสองร้อยห้าสิบล้านจ้างคนมาเล่นงานฝู่หยาฮุ่ยจริง ๆ เหรอ?เขาจ้องเขม็งไปที่ฝู่หยาฮุ่ย แววตาคู่นั้นคมกริบดุจพญาเหยี่ยว "เธอไปก่อเรื่องอะไรไว้อีกหรือเปล่า?""ฉะ ฉัน
Magbasa pa

บทที่ 294

กลิ่นเหล้าคลุ้งเชียว เขาดื่มมาสินะเมื่อเธอช่วยประคองไปนั่งบนโซฟา มือของหรงอวี้ก็คว้าหมับเข้าที่แขนของซูย่าง ขณะปากพึมพำเรียกหา "ย่างย่าง...""คุณมาทำอะไรที่เซนต์น็อก? แล้วนี่มาหาฉันทำไม?" เธอถามสิ่งที่รู้ดีว่าคงไม่มีการตอบรับหรงอวี้ขมวดคิ้วมุ่น คล้ายกำลังฝันร้าย เอาแต่เรียกชื่อเธอไม่หยุดปาก"อย่าเลิกกันเลยนะ..."ซูย่างเบือนหน้าหนีทนดูไม่ได้ แต่เสียงของเขากลับเหมือนหนามแหลมทิ่มแทงเข้ามาในรูหู ทำให้หัวใจของเธอเจ็บแปลบเป็นระลอกพลัน โทรศัพท์มือถือของหรงอวี้ก็ดังขึ้น เธอไม่ขยับ จนกระทั่งมันดังขึ้นเป็นครั้งที่สอง ซูย่างถึงหยิบขึ้นมา"พี่อวี้คะ ทำไมไม่รับสาย?"เป็นเวินจ่าน!ซูย่างตัวแข็งทื่อ จะให้พูดก็ไม่ได้ แต่ไม่พูดก็ไม่ดีชั่วขณะที่กำลังลังเลอยู่นั้น เวินจ่านก็ผิดสังเกต"แกเป็นใคร? ทำไมถึงมารับมือถือพี่อวี้?" เวินจ่านตวาดถามเสียงแข็งซูย่างตอบกลับไปด้วยความร้อนรนว่า "เขาเมาแล้วค่ะ" จากนั้นก็รีบวางสายทันทีดูท่าเขาคงยังไม่ได้คุยกับเวินจ่านให้รู้เรื่อง และคงไม่ได้คิดจะจัดการเรื่องนี้ด้วยเธอโยนผ้าห่มผืนหนึ่งคลุมตัวหรงอวี้ เตรียมตัวเข้านอนแต่เสียงพึมพำของหรงอวี้ก็ทำให้เธอไม
Magbasa pa

บทที่ 295

"แค่ร่างคร่าว ๆ น่ะ ยังเขียนไม่เสร็จดีหรอก" ซูย่างอธิบายเมื่อหลินอีอีทานมื้อเช้ากับเธอเสร็จ ก็กลับห้องพักของตัวเองไปส่วนซูย่างทิ้งตัวลงนอนบนเตียงด้วยความเหนื่อยล้า อาการหนักหัวเบาเท้ามันช่างไม่น่าอภิรมย์เอาเสียเลยแต่ยังไม่ทันจะได้นอนหลับเต็มตา เสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น เป็นสายจากฝู่เฉินซีเธอรับสายทั้งที่ตายังปรือด้วยความง่วงงุน "มีธุระอะไรคะ?""ซูย่าง หยาฮุ่ยเล่าทุกอย่างให้ผมฟังแล้ว แกผิดเองที่จ้างคนไปลักพาตัวคุณ แต่ว่าเรื่องคลิปนั่นคุณพอจะ..."ซูย่างไม่มีกะจิตกะใจจะอธิบายอะไรยืดยาว "ฝู่เฉินซี คุณรู้ไหมว่าทำไมฝู่หยาฮุ่ยถึงส่งคนมาลักพาตัวฉัน? แล้วคุณรู้หรือเปล่าว่าใครเอาคลิปนั่นมาให้ฉัน? คลิปนั่นไม่ได้ถ่ายตอนลักพาตัวนะ แต่น้องคุณโดนผู้ชายคนหนึ่งถ่ายไว้ก่อนหน้านั้นแล้วต่างหาก คุณรู้ไหมว่าทำไม?"ปลายสายเงียบไปนาน สงสัยฝู่เฉินซีคงไม่รู้ว่าจะตอบอย่างไรดีนานจนซูย่างแทบจะหลับ เขาถึงได้พูดขึ้นว่า"เรื่องที่หยาฮุ่ยทำ ผมขอโทษแทนแกด้วย แต่ว่าคลิปนั่น..." ฝู่เฉินซีพูดจาอึกอักเหมือนมีอะไรติดขัดอยู่ในลำคอซูย่างแค่นหัวเราะ "คุณนี่เป็นพี่ชายที่แสนดีจริง ๆ นะ ห่วงแต่จะตาม
Magbasa pa

บทที่ 296

"พี่คะ ฉันสำนึกผิดแล้วจริง ๆ ตอนเห็นคลิปฉันก็รู้แล้ว แต่ฉันไม่มีทางเลือก ถ้าไม่ให้เงินผู้ชายคนนั้น มันก็จะปล่อยคลิป แล้วทุกคนก็จะรู้กันหมด จะให้เป็นแบบนั้นไม่ได้เด็ดขาด!" ฝู่หยาฮุ่ยปาดน้ำตาฝู่เฉินซีพลันนึกถึงตอนที่ฝู่หยาฮุ่ยมาหาเขาที่บริษัทเพื่อขอไปต่างประเทศ หรือว่าตอนนั้นก็เกิดเรื่องขึ้นแล้ว?"คราวก่อนที่เธอมาหาพี่บอกอยากไปเมืองนอก ที่บอกว่าเผลอเอามีดไปทำร้ายคนน่ะ ก็คือผู้ชายคนนี้ใช่ไหม?" เขาซักถามฝู่หยาฮุ่ยพยักหน้าทั้งน้ำตา "ใช่ค่ะ แต่ตอนหลังฉันถึงมารู้ว่ามันยังไม่ตาย""หยาฮุ่ย ลูกแม่ ทำไมลูกไม่บอกที่บ้านล่ะ? แค่ให้พี่เขาเอาเงินไปจ่าย เรื่องก็จบแล้วไม่ใช่เหรอ!" แม่ฝู่สงสารลูกสาวจับใจ รู้สึกอยากร้องไห้ตามไปด้วย"มันชื่ออะไร?" เสียงของฝู่เฉินซีเย็นยะเยือก แฝงไว้ด้วยความเดือดดาล"เจิ้งตงค่ะ ไม่รู้ว่าเป็นชื่อจริงหรือเปล่า แต่ฉันมีรูปเขานะ" ฝู่หยาฮุ่ยหยิบมือถือออกมาเปิดรูปให้ฝู่เฉินซีดู นี่เป็นภาพที่เธอแอบถ่ายไว้ตอนอยู่โรงแรมคราวก่อนพูดจบเธอก็เช็ดน้ำตา "พี่ไม่ช่วยฉันไม่เป็นไร ตอนนี้ฉันจะไปหาซูย่าง แล้วแลกชีวิตกับเธอซะ!""หยาฮุ่ย พี่เขาจะไปไม่ช่วยลูกได้ยังไง!""จะไปเหรอ ซูย่าง
Magbasa pa

บทที่ 297

"ว่าไงนะ?! เขามาหาเธอเหรอ?" หลินลู่ซีอุทานด้วยความตื่นตระหนกหลังจากเลิกรากัน ซูย่างก็เล่าเรื่องราวทั้งหมดให้หลินลู่ซีฟัง รวมถึงเรื่องของเวินจ่านด้วยซูย่างหวนนึกถึงภาพที่เห็นหรงอวี้เดินเข้าไปในตึกระฟ้าวันนั้น พลางยิ้มขื่น "คงไม่ใช่หรอก น่าจะเป็นเรื่องงานมากกว่า""ย่างย่าง อย่าไปนึกถึงเขาเลย" เสียงของหลินลู่ซีอ่อนโยนลง"ฉันรู้"เธอพร่ำบอกตัวเองอยู่ตลอดว่าอย่าไปคิดถึงหรงอวี้ แต่ยิ่งห้ามใจไม่ให้คิด ก็มีแต่จะยิ่งถวิลหามากขึ้นเท่านั้น"ย่างย่าง ให้ฉันไปอยู่เป็นเพื่อนเธอดีไหม"ซูย่างคลี่ยิ้ม "ลู่ซี ฉันรู้ว่าเธอเป็นห่วง แต่ช่วงนี้ที่บ้านเธอยุ่งขนาดนั้น เธออยู่ดูแลทางนั้นเถอะ""ย่างย่าง ก็ฉันเป็นห่วงเธอนี่นา" หลินลู่ซีแทบอยากจะบินไปหาเสียเดี๋ยวนี้"ไม่เป็นไรหรอก ยังมีเวลาอีกตั้งเดือนนึง ไว้รอให้เธอเคลียร์งานเสร็จจะตามมาเมื่อไหร่ก็ได้"บนตึกระฟ้าสูงตระหง่าน ภายใต้แสงไฟนีออนระยิบระยับ หรงอวี้นั่งอยู่ริมหน้าต่างที่สูงจากพื้นจรดเพดาน ฝั่งตรงข้ามเป็นโรงแรมของซูย่างที่นี่คือย่านธุรกิจอันรุ่งเรืองของเซนต์น็อก บนท้องถนนคลาคล่ำไปด้วยรถรา เขาพลิกตัวลงนอนบนเตียง ในหัวยังคงวนเวียนคิดถึงเรื่อง
Magbasa pa

บทที่ 298

สำหรับการเขียนวิทยานิพนธ์ แนวทางถือเป็นส่วนสำคัญที่สุดอย่างแท้จริงหากผิดพลาดตั้งแต่เริ่มเปิดหัวข้อ ขั้นตอนหลังจากนั้นก็ไม่ต้องพูดถึงแล้วเธอใช้เวลาเพียงสองวันก็เขียนรายงานการเปิดหัวข้อเสร็จสมบูรณ์ เมื่อหลินอีอีเห็นความคืบหน้าของซูย่างก็ถึงกับเดาะลิ้นด้วยความทึ่ง“นี่เธอทำเร็วเกินไปแล้วไหมเนี่ย”การแข่งขันในครั้งนี้เป็นโครงการวิชาการที่มหาวิทยาลัยชั้นนำในต่างประเทศร่วมกันจัดขึ้น คณะกรรมการผู้ตัดสินล้วนเป็นผู้ทรงคุณวุฒิระดับแนวหน้า นอกจากศาสตราจารย์ด้านจิตวิทยาที่มีชื่อเสียงจากนานาประเทศแล้ว ก็ยังมีบุคลากรจากสถาบันวิจัยจิตวิทยามาเข้าร่วมด้วยและด้วยมาตรฐานของคณะกรรมการ รวมถึงวิธีการคัดเลือกที่เข้มงวด นั่นจึงเป็นเครื่องหมายการันตีถึงคุณภาพการแข่งขันได้เป็นอย่างดีและมีข่าววงในเปิดเผยว่า หลังจบการแข่งขัน ผู้เชี่ยวชาญจากสถาบันวิจัยจิตวิทยาก็จะคัดเลือกคนที่ตนถูกใจให้เข้าทำงานในสถาบันเข้าสู่วันที่ห้าของการแข่งขัน ซูย่างเลิกคิดเรื่องของหรงอวี้ไปแล้วหลังเขียนโครงการวิจัยเสร็จสิ้น เธอก็บิดขี้เกียจคลายความเมื่อยล้า ซ่งเจ๋อได้ส่งข้อมูลที่จำเป็นต้องใช้มาทางอีเมลเรียบร้อยแล้ว เธอจึงเริ่มล
Magbasa pa

บทที่ 299

วันนี้เขาพูดคุยปรับความเข้าใจกับเวินจ่านอยู่นาน ตอนแรกคิดว่าเมื่อเวินจ่านได้ฟังคำอธิบายก็จะเข้าใจกระจ่าง แต่คาดไม่ถึงเลยว่านิสัยของเธอจะแข็งกร้าวขนาดนี้ แถมยังไม่ยอมปล่อยมือง่าย ๆ อีกด้วยเมื่ออธิบายกับเวินจ่านเรียบร้อย เขาก็ไม่ได้กลับโรงแรมตัวเอง แต่คล้ายมีบางสิ่งดลใจให้เดินมายังโรงแรมที่ซูย่างพักอยู่เขายืนเหม่อลอยตรงหน้าประตูอยู่นาน กระทั่งคิดตกในหลาย ๆ เรื่องเขาคือหรงอวี้ เป็นบุคคลที่เพียงกระทืบเท้าก็สะเทือนไปทั่วเมืองหนานเฉิงแต่เพราะเวินจ่านแค่คนเดียว เขาถึงกับต้องยอมจำนนเชียวหรือ?นับตั้งแต่ครั้งก่อนที่เขาเมามายและเผลอหลับไปในห้องซูย่าง เธอก็ไม่ค่อยกล้าเจอหน้าเขาเท่าไหร่นัก"หรงอวี้ กลับไปเถอะค่ะ เราเลิกกันแล้วนะ" ซูย่างพูดด้วยใบหน้าเย็นชานี่มันมากเกินไป หัวใจของเธอถูกฉีกทึ้งไม่เหลือชิ้นดีมานานแล้วด้านนอกพายุฝนโหมกระหน่ำ แม้ภายในห้องจะอบอุ่น แต่เธอกลับรู้สึกหนาวเหน็บไปทั้งตัวหรงอวี้ทนเห็นซูย่างเป็นแบบนี้ไม่ได้ ช่างเย็นชาไร้หัวใจเหมือนหุ่นยนต์ตัวหนึ่งเขาพลันคว้าตัวซูย่างเข้ามากอดไว้ในอ้อมอก ซูย่างดิ้นรนขัดขืนสุดแรง แต่เขากลับยิ่งกอดรัดเธอแน่นขึ้น"ปล่อยฉันนะ!""ไ
Magbasa pa

บทที่ 300

ในเมื่อเขาไม่ได้อยู่โรงแรม แล้วยังจะไปที่ไหนได้อีก?มีหวังคงไปหาซูย่างอีกแน่ ๆ หลังเขวี้ยงแก้วในมือลงพื้นด้วยความเกรี้ยวกราด อารมณ์เธอถึงค่อยสงบลงเช้าวันถัดมา ซูย่างได้รับโทรศัพท์สายหนึ่งที่ไม่คาดฝัน เป็นสายจากเวินจ่าน"พอจะมีเวลาไปดื่มกาแฟด้วยกันสักแก้วไหมคะ?" เวินจ่านถาม"มีธุระอะไรคะ?""เจอกันแล้วค่อยคุยดีกว่าค่ะ" เวินจ่านไม่รอให้ซูย่างปฏิเสธ เมื่อบอกวันเวลาและสถานที่เรียบร้อยก็วางสายทันทีซูย่างจ้องมองโทรศัพท์ที่ถูกตัดสายทิ้งนิ่งเงียบ รู้สึกประหลาดใจขึ้นมาชั่วขณะ นี่อีกฝ่ายต้องการจะทำอะไรกันแน่?ภายในร้านกาแฟเซนต์น็อก เมื่อซูย่างเดินผ่านประตูเข้าไป ก็เห็นเวินจ่านนั่งดื่มกาแฟอยู่ที่มุมหนึ่งของร้านหลังเดินเข้าไป ก็พบว่าบนโต๊ะมีอเมริกาโน่เย็นถูกสั่งเตรียมไว้ให้เธอแล้วแก้วหนึ่ง "ขอบคุณค่ะ แต่คุณมีอะไรจะพูดกับฉันเหรอคะ?"เวินจ่านคลี่ยิ้มอ่อนโยน กวาดตามองซูย่างตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า ก่อนเอ่ยปากชมเปาะ "ตอนนี้คุณดูไม่เหมือนที่เคยเจอกันเมื่อก่อนเลยนะคะ ได้เข้าร่วมการแข่งขันที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้ คุณนี่เก่งจริง ๆ แต่ที่ฉันมาหาคุณเนี่ยไม่ต้องเกร็งหรอกค่ะ ฉันแค่จะมาให้กำลังใจคุณเท่านั้นเอง
Magbasa pa
PREV
1
...
2829303132
...
43
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status