All Chapters of หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง: Chapter 271 - Chapter 280

425 Chapters

บทที่ 271

ทันทีที่คุยกับซูเมี่ยนจบ เธอก็เหลือบไปเห็นข่าวที่เด้งขึ้นมาบนหน้าจอโทรศัพท์นับตั้งแต่เวินจ่านกลับมา สื่อต่างก็พากันประโคมข่าวเกี่ยวกับเธอกับหรงอวี้อยู่บ่อยครั้ง นอกจากจะคาดเดาความสัมพันธ์ของทั้งคู่แล้ว บรรดานักข่าวก็ยังคอยตามติดทุกฝีก้าวของพวกเขาอีกด้วย#คุณชายสามหรงพาคุณหนูเวินไปเลือกแหวนเพชร หรือนี่จะเป็นการขอแต่งงาน?#หัวข้อข่าวทำนองนี้มีเกลื่อนเต็มไปหมด ปลายนิ้วของซูย่างสั่นระริกขณะกดเข้าไปอ่านข่าวหนึ่งในนั้นในเนื้อข่าวมีคลิปวิดีโอแนบมาด้วย เป็นภาพตอนที่หรงอวี้กับเวินจ่านเดินเข้าไปในร้านเครื่องประดับ หลังจากผ่านไปประมาณสิบนาที ทั้งสองก็เดินออกมาพร้อมกับกล่องของขวัญในมือของเวินจ่านนักข่าวยังไปสอบถามพนักงานในร้าน ซึ่งหลังจากตรวจสอบแล้วก็ยืนยันได้ว่า หรงอวี้กับเวินจ่านเข้าไปซื้อเพชรเม็ดหนึ่งก่อนจะกลับออกมา และนั่นก็คือกล่องของขวัญที่อยู่ในมือพวกเขาตอนเดินออกจากร้านซูย่างปิดหน้าจอลงอย่างเงียบงัน แม้จะไม่อยากรับรู้ แต่เธอก็ยังทันได้เห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของหรงอวี้ก่อนที่จะได้รู้จักกับหรงอวี้เป็นการส่วนตัว เธอพอจะรู้กิตติศัพท์ของเขามาบ้างว่าเขาเป็นคนเคร่งขรึมและไม่ค่อยยิ้มให้ใคร
Read more

บทที่ 272

“ไม่! ถึงแม้ตอนนี้ตระกูลหรงกับตระกูลเวินจะลงเรือลำเดียวกันแล้ว แต่ตระกูลหรงของฉันก็ไม่ได้สิ้นไร้ไม้ตอกถึงขนาดต้องใช้การแต่งงานของลูกหลานมาผูกมัดบริษัทเอาไว้ ไม่ว่าแกจะเลือกทางไหน ฉันจะไม่เข้าไปก้าวก่าย ขอเพียงอย่างเดียว ห้ามทำร้ายหนูเวินเด็ดขาด ฉันรักและเอ็นดูเธอเหมือนหลานสาวแท้ ๆ” สายตาของคุณปู่หรงฉายแววเคร่งขรึมจริงจังหรงอวี้พยักหน้ารับอย่างหนักแน่น เขาไม่เคยคิดที่จะทำร้ายเวินจ่านอยู่แล้วณ โรงงานของหรงซื่อกรุ๊ป เวินจ่านและหรงอวี้ยืนรอผู้รับผิดชอบจากหย่วนเฟิงอยู่ที่หน้าประตู พวกเขาเองก็เพิ่งมาถึงได้ไม่นานหย่วนเฟิงเป็นบริษัทยักษ์ใหญ่ข้ามชาติ การที่หรงอวี้มาปรากฏตัวด้วยตนเองเช่นนี้ถือว่าให้เกียรติอีกฝ่ายมากแล้วรถหรูคันหนึ่งแล่นเข้ามาจอดเทียบหน้าประตู ชายหนุ่มในชุดสูทดูภูมิฐานก้าวลงมาจากรถ เขายื่นมือไปทางหรงอวี้พร้อมกับเอ่ยทักทายอย่างสุภาพ “คุณหรง คุณเวิน ผมหนิงหย่วน ผู้รับผิดชอบโปรเจกต์นี้จากหย่วนเฟิงครับ”“คุณหนิง” หรงอวี้จับมือตอบ เป็นการไว้หน้าอีกฝ่ายเวินจ่านเองก็ยิ้มพลางกล่าวว่า “คุณหนิงดูอายุน้อยกว่าฉันกับประธานหรงเสียอีกนะคะ”“คุณเวินอย่าชมผมเลยครับ คุณต่างหากที่ดูเหมื
Read more

บทที่ 273

เธอไม่เคยพบเจอสถานการณ์เช่นนี้มาก่อน โดยปกติแล้วการบำบัดผู้ป่วยทางจิตผ่านการสนทนากับจิตใต้สำนึก คือการขุดลึกลงไปหาส่วนที่เป็นความจริงแท้ที่สุดในจิตใจของผู้ป่วยกล่าวอีกนัยหนึ่งคือ ภาวะนี้ผู้ป่วยจะไม่สามารถโกหกได้ แล้วทำไมหรงอินถึงเอ่ยถึงเรื่องราวที่ไม่มีอยู่จริงออกมาได้?เธอเอ่ยถามต่อ “เบื้องหน้าของเธอมีหิมะตกลงมาอย่างหนัก รอบกายขาวโพลนไปหมด เธอรู้สึกหนาวเหน็บ ทว่าข้างหูแว่วเสียงเพลงคริสต์มาส เธอจึงรู้ว่าวันคริสต์มาสมาถึงแล้ว เธอเห็นอะไร?”“พี่ชาย หนู แล้วก็พี่ซูย่าง พวกเรานั่งอยู่หน้าต้นคริสต์มาส ร้องเพลงคริสต์มาสด้วยกัน”ซูย่างชะงักงัน มีเธออยู่อีกแล้วหรือ?ไม่ว่าจะเป็นภาพเหตุการณ์ตอนไปดูคอนเสิร์ตในฤดูร้อน หรือภาพการร้องเพลงในวันคริสต์มาส ล้วนไม่เคยปรากฏอยู่ในความทรงจำของเธอเลยจู่ ๆ เธอก็นึกถึงคนคนหนึ่งขึ้นมา คนที่เป็นไปได้ว่าจะอยู่ในเหตุการณ์นั้นหรือว่าคนที่อยู่เคียงข้างหรงอวี้กับหรงอินแท้จริงแล้วคือเวินจ่าน แต่เพราะอาการป่วยของหรงอินกำเริบ ทำให้ความทรงจำสับสนปนเปกันไปหมด?แม้จะมีความสงสัย แต่เธอก็ยังคงดำเนินการรักษาจนเสร็จสิ้นกระทั่งตกดึก เมื่อเธอจรดตัวอักษรตัวสุดท้ายลง
Read more

บทที่ 274

เขาหันกลับไปมองซูย่าง หรือว่าเธอจะรู้เรื่องการลักพาตัวครั้งนั้นแล้ว?หรงอินเอ่ยถามต่อ “พี่ซูย่างคะ พี่กับพี่ชายหนูเป็นยังไงบ้างแล้ว?”ซูย่างส่ายหน้า “เธอจำเวินจ่านได้ไหม?”แววตาของหรงอินพลันขรึมลง เธอครุ่นคิดอยู่นานกว่าจะนึกออก “พี่หมายถึงพี่เวินเหรอคะ? หนูจำได้ค่ะ”ซูเมี่ยนทนฟังต่อไปไม่ไหว จึงเอ่ยขัดจังหวะบทสนทนาของทั้งคู่ “หรงอิน ห้ามพูดถึงพี่ชายเธอต่อหน้าย่างย่าง”“ทำไมล่ะคะ?”“เวินจ่านกลับมาแล้ว ตอนนี้เขาเอาแต่ขลุกอยู่กับเวินจ่าน พี่ซูย่างของเธอตัดสินใจที่จะตัดใจจากเขาแล้ว” ซูเมี่ยนกล่าวด้วยใบหน้าเรียบตึงหรงอินอุทานด้วยความตกใจ “เป็นไปได้ยังไงคะ? พี่เวินไม่ได้อยู่ที่เมืองหนานเฉินมาตลอดหรอกเหรอ?”แววตาของซูย่างไหววูบ เธอสบตากับซูเมี่ยน หรือว่าความทรงจำของหรงอินจะหยุดอยู่ที่ช่วงเวลาก่อนที่เวินจ่านจะบินไปต่างประเทศกันแน่?“อินอิน ตอนนี้เธออายุเท่าไหร่แล้ว?” หรงอินนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง “ลืมไปแล้วค่ะ เอ๊ะ ทำไมหนูถึงนึกไม่ออกเลยล่ะ?”เธอกุมศีรษะแน่น ความเจ็บปวดรุนแรงที่แล่นพล่านทำให้เธออยากจะทุบหัวตัวเองให้รู้แล้วรู้รอด“ไม่ต้องนึกแล้วอินอิน” ซูย่างเองก็จนปัญญาที่จะอธิบายว่าเกิด
Read more

บทที่ 275

“กรณีที่คุณพูดมาผมไม่เคยเจอมาก่อนจริงๆ แต่ก็ตัดความเป็นไปได้เรื่องความทรงจำสับสนทิ้งไปไม่ได้ ถ้าคุณยืนยันได้ว่าพวกคุณไม่รู้จักกันมาก่อนจริง ๆ ก็ยังใช้วิธีสะกดจิตได้ครับ” ซ่งเจ๋อกล่าวอย่างอดทนซูย่างครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เธอไม่รู้จักหรงอินมาก่อนจริง ๆ ประสบการณ์ตลอดหลายปีมานี้ถูกบันทึกไว้ในสมองอย่างชัดเจน ไม่มีทางที่จะมีหรงอินอยู่ และไม่มีความทรงจำแบบนั้นอย่างแน่นอน“รุ่นพี่ ฉันเข้าใจที่คุณพูดแล้วค่ะ ฉันยืนยันได้” ซูย่างกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจังซ่งเจ๋อคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดต่อ “ถ้าเป็นไปได้ ผมแนะนำให้ใช้การบำบัดแบบโมริตะครับ”“คุณหมายถึงช่วงพักฟื้นบนเตียงโดยสมบูรณ์เหรอคะ?”“ใช่ครับ แต่ต้องไม่ใช่การนอนพักแบบดั้งเดิม ตอนนี้สภาพจิตใจของหรงอินขาดความมั่นคงทางอารมณ์ แค่มีอะไรกระทบกระเทือนนิดหน่อยก็ตื่นกลัวไปหมด เราอาจจะต้องเริ่มจากให้เธอสร้างเกราะป้องกันตัวเองขึ้นมาก่อน” ซ่งเจ๋อกล่าวอย่างเคร่งขรึม“ฉันเข้าใจแล้วค่ะ”การบำบัดแบบโมริตะที่ซ่งเจ๋อพูดถึงคือวิธีการรักษาสำหรับกลุ่มอาการทางประสาท ตอนนี้หรงอินมีอาการนอนไม่หลับ ความทรงจำสับสน และหวาดกลัวผู้คน ซึ่งถือว่าเป็นอาการทางประสาทที่รุน
Read more

บทที่ 276

เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนกแฝงความหวาดกลัว "แกกล้าทำแบบนี้ได้ยังไง? รู้หรือเปล่าว่าฉันเป็นใคร?""เรื่องนั้นต้องรู้อยู่แล้ว ก็แค่คุณหนูใหญ่ตระกูลฝู่ไม่ใช่เหรอ? ฝู่หยาฮุ่ย เธออยากได้เมมโมรี่การ์ดอันนี้ไหมล่ะ?" ชายหนุ่มแสยะยิ้มชั่วร้ายพลางถามฝู่หยาฮุ่ยลอบกลืนน้ำลายอย่างฝืดคอ เธอคาดไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่าเรื่องนี้จะถูกแอบถ่ายเอาไว้หากคลิปวิดีโอนี้หลุดรอดออกไป เธอต้องถูกคุณปู่ตีตายแน่ ไม่มีทางพลาด!แม้แต่พี่ชายก็คงไม่ช่วยเธอแล้ว จะให้เป็นแบบนั้นไม่ได้!"ก็ต้องอยากได้สิ! แกต้องการอะไร?" เธอจ้องมองชายหนุ่มตรงหน้าด้วยสายตาหวาดระแวง"เงินไง ตระกูลฝู่ของพวกเธอรวยจะตาย เธอจ่ายเงินสักหน่อยเพื่อซื้อคลิปกับรูปถ่ายของตัวเองคืน ก็ถือว่ายุติธรรมดีไม่ใช่เหรอ?""แกอยากได้เท่าไหร่?" เสียงของฝู่หยาฮุ่ยเริ่มสั่นเครือชายหนุ่มแค่นหัวเราะในลำคอ "สองร้อยห้าสิบล้าน! เอามาให้ฉันสองร้อยห้าสิบล้าน แล้วฉันจะยกเมมโมรี่การ์ดอันนี้ให้เธอ"สองร้อยห้าสิบล้าน?ดวงตาของฝู่หยาฮุ่ยหรี่ลงในฉับพลัน เธอจะไปหาเงินสองร้อยห้าสิบล้านมาจากไหนกัน?ชายหนุ่มเริ่มหมดความอดทน "ว่ายังไงครับคุณหนูฝู่ สองร้อยห้าสิบล้าน ตกลงจะซื
Read more

บทที่ 277

ในบัญชีธนาคารของเธอยังพอมีเงินเก็บอยู่บ้าง บวกกับเงินอีกยี่สิบห้าล้านที่พี่สะใภ้ยินดีให้หยิบยืมก็ถือว่าไม่น้อย แต่มันก็ยังห่างไกลจากยอดสองร้อยห้าสิบล้านอยู่ดี!ณ หอประชุมมหาวิทยาลัยเอ ซูย่างนั่งประจำตำแหน่ง หันหน้าเข้าหากล้องวิดีโอ การสอบป้องกันวิทยานิพนธ์ยังไม่เริ่มขึ้นอธิการบดีหลินและศาสตราจารย์เวินเข้ามากำชับอยู่หลายรอบ รวมถึงก่อนหน้านี้รุ่นพี่หลินจิ่นก็ได้บอกข้อควรระวังให้เธอรู้ไว้หลายข้อเช่นกันเมื่อหน้าจอขนาดใหญ่สว่างขึ้น ซูย่างก็เห็นภาพห้องประชุมอีกแห่งปรากฏขึ้นบนจอ แต่สิ่งที่ต่างออกไปก็คือ ในห้องประชุมฝั่งนั้นมีคณะกรรมการนั่งกันอยู่เต็มไปหมด และเธอก็มองเห็นหลินจิ่นได้ในทันทีส่วนซูย่างนั้นนั่งอยู่ในห้องประชุมเพียงลำพัง เบื้องหน้ามีคอมพิวเตอร์ที่เปิดไฟล์วิทยานิพนธ์ของเธอเตรียมพร้อมไว้ก่อนการสอบจะเริ่มขึ้น เธอได้ไหว้วานให้รุ่นพี่ช่วยพิมพ์วิทยานิพนธ์ออกมา และแจกจ่ายให้กับคณะกรรมการในห้องประชุมเรียบร้อยแล้ว"You can start! (คุณเริ่มได้เลย!) "ซูย่างลุกขึ้นยืน ก่อนเริ่มการนำเสนอด้วยภาษาอังกฤษอันคล่องแคล่วบริเวณโซนพักผ่อนด้านนอกห้องประชุม ศาสตราจารย์เวินและอธิการบดีหลินกำล
Read more

บทที่ 278

เธอทุบประตูด้วยความร้าวราน แต่ก็ไร้เสียงตอบรับ ซูย่างนั่งเฝ้าอยู่หน้าประตู ด้านหลังคือเสียงสะอื้นไห้ของหรงอิน เธอต้องข่มกลั้นความอยากที่จะเปิดประตูเข้าไปเอาไว้สุดกำลัง"อินอิน สู้ ๆ นะ"นี่เพิ่งจะวันที่สอง หากแค่นี้ยังทนไม่ไหว แล้วอีกห้าวันที่เหลือจะทำอย่างไร? จะให้ยอมแพ้ไปดื้อ ๆ อย่างนั้นหรือ?เมื่อไม่มีความเคลื่อนไหวหรือเสียงใด ๆ เล็ดลอดออกมาจากหลังบานประตูอีก ซูย่างก็ดูภาพจากกล้องวงจรปิดในโทรศัพท์มือถือ หรงอินนั่งแปะอยู่บนพื้น ใบหน้าเปียกชุ่มด้วยหยดน้ำตาปลายนิ้วของซูย่างสั่นระริก เตรียมจะเปิดประตู แต่เมื่อนึกถึงคำกำชับของซ่งเจ๋อ ก็จำต้องลดมือลงหากแม้แต่เธอยังทนไม่ได้ แล้วหรงอินจะทำได้ยังไง?กระทั่งเที่ยงวัน หรงอินก็นอนหลับไปบนเตียงอีกครั้ง ซูย่างจึงฉวยโอกาสนี้เปิดประตูเข้าไปส่งอาหาร ซึ่งล้วนเป็นกับข้าวที่หรงอินชอบกินที่สุดวันที่สามวันนี้คือจุดเปลี่ยน ผู้ป่วยทางจิตส่วนใหญ่เมื่อเข้ารับการบำบัดแบบโมริตะ สองวันแรกมักเป็นช่วงเวลาที่ทรมานที่สุด แต่พอเข้าสู่วันที่สาม พวกเขาก็จะเริ่มเกิดการเปลี่ยนแปลง จากที่เคยสติแตกในตอนแรกจะเปลี่ยนเป็นเริ่มค้นหาตัวตน และค่อย ๆ ย่อยสลายอารมณ์เห
Read more

บทที่ 279

เวินจ่านกลับออกมาจากบ้านตระกูลซูพร้อมความรู้สึกเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง แต่เธอก็เตรียมแผนสำรองไว้แล้ว ด้วยการถ่ายภาพหน้าจอจากกล้องวงจรปิดกลับออกมาด้วยเมื่อไปที่บ้านตระกูลหรง เธอก็จงใจพูดเรื่องอาการของหรงอินให้คุณปู่หรงฟัง"คุณปู่หรงคะ หนูไปเยี่ยมอินอินมาแล้ว อาการของแกตอนนี้แย่มากเลยค่ะ โชคดีที่คุณซูคอยช่วยรักษาให้ แต่ว่าวิธีรักษาของคุณซูนี่แปลกจริง ๆ นะคะ ขังคนไว้ในห้องไม่ยอมให้ลงจากเตียง แถมต้องขังไว้ตั้งเจ็ดวัน เป็นหนูละก็ มีหวังบ้าตายแน่" เธอพูดด้วยความกังวลคุณปู่หรงได้ยินดังนั้น ก็ถามด้วยความสงสัยทันที "หมายความว่าซูย่างขังหรงอินไว้งั้นเหรอ?"เวินจ่านถอนหายใจก่อนตอบ "จะว่าขังก็ไม่เชิงหรอกค่ะ ตอนนี้อินอินกำลังป่วย สิ่งที่คุณซูทำทั้งหมดนี้ก็เพื่อการรักษา เห็นเธอพูดเรื่องระยะพักฟื้นบนเตียงแบบเบ็ดเสร็จอะไรทำนองนั้นนะคะ"เธอเงียบไปครู่หนึ่งจึงกล่าวต่อ "แต่ว่า พอเห็นแล้วมันทรมานใจจริง ๆ ค่ะ ดีที่คุณซูเธอติดกล้องวงจรปิดไว้ที่ห้องรับแขกเพื่อดูอาการอินอินโดยเฉพาะ วันนี้หนูยังเห็นภาพจากกล้องที่อินอินนอนขดตัวร้องไห้อยู่บนเตียงเลย น่าสงสารมากเชียวค่ะ"สีหน้าของคุณปู่หรงเคร่งขรึมขึ้น "จ
Read more

บทที่ 280

"คุณปู่ เราจะเอาวิธีการรักษาทางจิตวิทยามาเทียบกับการรักษาทั่วไปไม่ได้นะครับ อาการป่วยทางใจของอินอินเป็นมานานขนาดนี้ แค่เห็นหน้าหมอก็กลัวแล้ว มีแค่อยู่กับซูย่างเท่านั้นแกถึงจะยอมเปิดใจบ้าง" หรงอวี้กล่าวด้วยสีหน้าจริงจังคุณปู่หรงจ้องมองเขาเขม็ง "ถึงแกจะไม่เห็นด้วย แต่ปู่ก็มีวิธีของปู่"บ้านตระกูลฝู่ฝู่หยาฮุ่ยกำลังเก็บตัวอยู่ในห้อง ขณะที่โทรศัพท์มือถือของเธอส่งเสียงดังไม่หยุดไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเป็นใครโทรมา นอกจากคนที่ชื่อเจิ้งตงแล้ว ก็ไม่มีใครอีกนับจากคืนที่เกิดเรื่องนี่ก็ผ่านมาได้สามวันแล้ว วันนี้เป็นวันที่สี่ เธอหาเงินได้ไม่ครบ แม้จะหยิบยืมจากเพื่อนฝูง แต่รวมแล้วก็ได้แค่หนึ่งร้อยยี่สิบห้าล้านเท่านั้นหาเงินมาได้เท่านี้ก็นับว่าถึงขีดจำกัดของเธอแล้ว โทรศัพท์พลันสั่นเตือนขึ้นอีกครั้ง ก่อนที่ข้อความแนบรูปภาพจะถูกส่งเข้ามาเธอเปิดดูด้วยใจตุ้ม ๆ ต่อม ๆ ปรากฏว่าเป็นภาพแคปหน้าจอจากคลิปวิดีโอ ในภาพนั้นเธอนอนเปลือยกายอยู่บนเตียง ไม่ได้มีการปิดบังใบหน้าแม้แต่น้อยเธอรีบกดโทรหาเจิ้งตงทันที ก่อนกรอกเสียงลงไปด้วยความร้อนรน "นายอย่าบีบฉันอีกเลย ฉันรวบรวมเงินได้ไม่เยอะขนาดนั้น หาได้มากสุดแค่
Read more
PREV
1
...
2627282930
...
43
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status