All Chapters of หย่าครั้งนั้น ฉันเกิดใหม่ในเส้นทางของตัวเอง: Chapter 301 - Chapter 310

แม่ฝู่ขอบตาแดงก่ำ ดึงฝู่หยาฮุ่ยเข้ามากอดในอ้อมอก พลางพูดด้วยความปวดใจ "หยาฮุ่ย ทั้งหมดเป็นเพราะแม่ไม่ดีเอง ถึงปล่อยให้นังแพศยานั่นรังแกลูกมาตลอด! ไม่รู้ตระกูลเราไปทำเวรทำกรรมอะไรไว้ ถึงได้ไปยุ่งกับตัวหายนะอย่างนังซูย่างมันแบบนี้!"ฝู่เฉินซีหัวเราะด้วยความโมโห "แม่ครับ ครั้งนี้ถ้าไม่ใช่เพราะซูย่าง ป่านนี้คลิปคงถูกปล่อยไปนานแล้ว!""อะไรกัน มันขูดรีดเงินทองพวกเราขนาดนี้ แกยังจะไปเข้าข้างมันอีกเหรอ? เฉินซี อย่าลืมสิว่าที่มันอยากได้คลิปนั่นก็เพื่อแก้แค้นน้องสาวแก! แกยังจะมองว่ามันเป็นคนดีอีกได้ยังไง?" แม่ฝู่เอ่ยพูดด้วยความผิดหวังที่ลูกชายไม่ได้ดั่งใจแววตาของฝู่เฉินซีเย็นยะเยือก รู้ดีว่าพูดกับคนเป็นแม่ไปก็ไร้ประโยชน์ นี่แม่เขาลืมไปแล้วใช่ไหมว่าฝู่หยาฮุ่ยเป็นฝ่ายไปลักพาตัวซูย่างก่อน!กู้อวี่หนิงฟังแม่ลูกเถียงกันก็ให้รู้สึกปวดหัว หากให้เธอเลือก เธอก็คงเลือกถอดใจไปแล้ว นั่นมันเงินตั้งห้าร้อยล้านเชียวนะ ลำพังเงินสี่ร้อยล้านก่อนหน้านี้ก็ยังไม่ได้คืนมาด้วยซ้ำส่วนเงินยี่สิบห้าล้านที่เธอให้ฝู่หยาฮุ่ยยืมไปคราวก่อนก็คงต้องเสียเปล่า ไม่น่าจะทวงคืนได้แล้วสินะ?"พอเถอะครับ มาพูดตอนนี้ก็ไม่มีประโย

เมางั้นเหรอ?ซูย่างคิดปฏิเสธ แต่คำปฏิเสธกลับจุกอยู่ในลำคอพูดไม่ออกไม่ว่าคำพูดของเธอมันจะฟังดูตัดขาดยังไง แต่เธอก็ไม่อาจปฏิเสธได้ว่ายังคงเป็นห่วงหรงอวี้อยู่ดี"ได้ค่ะ"เธอลุกขึ้นแต่งตัว คว้ากระเป๋าเดินออกจากห้อง บาร์วินเนอร์อยู่ห่างจากโรงแรมที่พักไม่ไกลนัก ใช้เวลาเพียงสิบนาทีก็ไปถึงเซนต์น็อกในยามตีสองครึ่งให้ความรู้สึกต่างไปจากปกติ บนถนนไร้เงาผู้คน แสงสีนวลจากโคมไฟส่องกระทบลงข้างเท้าเธอแต่เมื่อเดินไปถึงหน้าบาร์ ซูย่างพลันชะงักกึกยังไม่ทันได้ก้าวเข้าไป เธอก็เห็นเวินจ่านมาแต่ไกล หญิงสาวเดินออกมาด้วยท่าทีร้อนรน ก่อนจะเปิดประตูรถคันหนึ่งซึ่งจอดอยู่ริมถนนลมหายใจของเธอเริ่มติดขัด เพราะที่ด้านหลังของเวินจ่าน เธอเห็นหรงอวี้ เขากำลังเดินออกมาโดยมีพนักงานเสิร์ฟช่วยประคองเวินจ่านเปิดประตูรถรอ จัดแจงให้เขานั่งลงที่เบาะหลัง จากนั้นจึงหันไปพูดคุยกับพนักงานเสิร์ฟแม้ระยะห่างจะไม่ใกล้นัก แต่ด้วยความเงียบสงัดของท้องถนน ซูย่างจึงได้ยินบทสนทนาชัดเจน"ขอบคุณที่โทรหาฉันนะคะ รบกวนคุณแย่เลย" เวินจ่านกล่าวพนักงานเสิร์ฟตอบกลับ "ตอนแรกผมก็ไม่รู้ว่าจะโทรหาใครเหมือนกันครับ แต่เห็นคุณผู้ชายท่านนี

"งั้นฉันก็แทบรอไม่ไหวแล้วละ"…ตระกูลฝู่หลังฝู่เฉินซีโอนเงินห้าร้อยล้านให้ซูย่าง เธอก็ส่งเมมโมรี่การ์ดมาให้เขาตามสัญญาจริง ๆเมื่อเขาเปิดดูข้อมูลในเมมโมรี่การ์ดภายในห้องหนังสือก็ต้องตกใจแทบสิ้นสติ ภาพบนเตียงขนาดใหญ่ในโรงแรม น้องสาวเขากำลังนัวเนียอยู่กับผู้ชายคนหนึ่งเขากดปิดคลิปวิดีโอด้วยใบหน้าเย็นชา ก่อนคว้าเมมโมรี่การ์ดเดินดุ่ม ๆ เข้าไปในห้องของฝู่หยาฮุ่ยด้วยความเดือดดาล "ต่อไปนี้ทำตัวให้มันดี ๆ อยู่แต่ในบ้าน ไม่งั้นฉันจะส่งเธอไปอยู่กับคุณปู่"ฝู่หยาฮุ่ยมองดูเมมโมรี่การ์ดในมือด้วยความประหม่าครู่หนึ่ง แต่สิ่งที่โชคดีเพียงอย่างเดียวก็คือคลิปวิดีโอกลับคืนมาอยู่ในมือเธอแล้วหลังกระทืบเมมโมรี่การ์ดจนแหลกละเอียดและโยนทิ้งถังขยะไปแล้ว จังหวะที่เธอกำลังทิ้งตัวนอนลงบนเตียงด้วยความผ่อนคลายนั้นเอง เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์มือถือก็พลันดังขึ้นเมื่อมองเห็นเบอร์โทรแปลกหน้า เธอก็รู้สึกตึงเครียดขึ้นทันที และเมื่อกดรับสายได้ยินเสียงของอีกฝ่าย เธอก็สั่นสะท้านไปทั้งตัวเป็นมัน! เจิ้งตง!"ฝู่หยาฮุ่ย เธอนี่มันเก่งจริง ๆ นะ! ถึงกับให้พี่ชายส่งคนออกตามล่าหาตัวฉัน ทำไม? คิดจะแก้แค้นเหรอ? ฉันไม่มีวัน

นี่เป็นเรื่องที่เธอวางแผนอยากทำมานานแล้ว สุดท้ายก็มีโอกาสได้ทำสักที"ซูย่าง ฉันกลัวตกรอบไงไม่รู้สิ" หลินอีอีพูดขึ้นด้วยความกังวล"ไม่ต้องกลัว เธอต้องเข้ารอบอยู่แล้ว" นอกจากคำนี้ ซูย่างก็ไม่รู้จะพูดอะไรอีกแม้การแข่งขันจะเป็นแบบเก็บตัว แต่ก็ไม่ได้เข้มงวดมากนัก ผู้เข้าแข่งขันจึงสามารถมาพบปะและพูดคุยกันได้วันที่ห้าหลังช่วงเวลาสามสิบวันสิ้นสุดลง วิทยานิพนธ์ของทุกคนก็ถูกส่งมอบเรียบร้อย ผู้เข้าแข่งขันทั้งหมดมารวมตัวกันที่หอประชุมเซนต์น็อก เพื่อรอฟังผลคะแนนของตัวเองผู้ที่มีคะแนนยี่สิบอันดับแรกจะได้เข้าสู่รอบชิงชนะเลิศซึ่งเป็นการสอบปากเปล่า ส่วนคนที่เหลือจะถูกคัดออกทันทีเห็นได้ชัดว่าหลินอีอีเป็นคนที่มีมนุษยสัมพันธ์ดีมากในหมู่ผู้เข้าแข่งขัน เกือบทุกคนต่างก็เข้ามาทักทายเธอซูย่างสังเกตเห็นว่า ตอนที่หลินอีอีมองไปทางผู้ชายคนหนึ่ง เธอก็แสดงท่าทางเขินอายออกมา ชายคนนั้นเป็นชาวต่างชาติผมบลอนด์ตาสีฟ้า"ผู้ชายคนนั้นชื่อเอริค เขาเป็นสุภาพบุรุษมากเลยนะ" หลินอีอีแนะนำให้ซูย่างรู้จักซูย่างสังเกตเห็นว่า ผู้ชายคนนั้นก็กำลังมองมาทางพวกเธอเช่นกันทุกคนพากันนั่งตัวตรงสำรวมกิริยา ตอนนี้ คณะกรรมการเด

"แต่ความรักความชอบไม่เกี่ยวกับผลคะแนน และก็ไม่ได้เกี่ยวกับความสามารถด้วยนี่นา" ซูย่างกล่าวสีหน้าจริงจัง"ฉันรู้" หลินอีอีตอบเวลาในการสอบป้องกันวิทยานิพนธ์ถูกกำหนดไว้คร่าว ๆ คืออีกเจ็ดวันข้างหน้า ในช่วงเจ็ดวันนี้ ผู้เข้าแข่งขันทุกคนสามารถเตรียมตัวสำหรับการสอบป้องกันได้อย่างเต็มที่ส่วนคนที่ตกรอบจะต้องย้ายออกจากโรงแรมทั้งหมดภายในสองวัน และทางทีมงานของการแข่งขันเดคเกอร์ก็ได้จองตั๋วเครื่องบินให้พวกเขาเรียบร้อยแล้วแม้ไม่ได้ผ่านเข้ารอบ แต่สำหรับพวกเขา แค่ได้เข้าร่วมการแข่งขันที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ก็นับเป็นความภาคภูมิใจมากแล้วไม่กี่วันก่อนการสอบป้องกันวิทยานิพนธ์ หลินอีอีก็ชวนซูย่างไปเที่ยวบาร์ด้วยกันอย่างกะทันหันหลังซูย่างตอบตกลงและไปถึงสถานที่นัดพบ จึงได้รู้ว่าไม่ได้มีแค่พวกเธอสองคนเท่านั้น แต่คนที่ผ่านเข้ารอบทั้งหมดต่างก็มารวมตัวกันอยู่ที่นี่ด้วยเช่นกันบางคนมองซูย่างด้วยสายตาที่มีความนัยแอบแฝง ส่วนเอริคนั่งอ่านหนังสือเงียบ ๆ อยู่มุมหนึ่งซูย่างสังเกตเห็นว่า นับตั้งแต่หลินอีอีมาถึง สายตาของเธอก็ไม่เคยละไปจากเอริคเลยแต่คนที่ชอบเอริคไม่ได้มีแค่หลินอีอีคนเดียว เพียงระยะเวลาแค่ครึ่งช