All Chapters of เดินวิถีเซียน (Walking the Immortal Path): Chapter 141 - Chapter 143

(100 ปีผ่านไป).....ในที่สุดหลินเซียนก็มาถึงขอบโลกได้สำเร็จ มันไม่ใช่แค่ 1 ล้านลี้อย่างทีคิด แต่มันไกล 300 ล้านลี้ (150 ล้านกิโลเมตร) ที่หลินเซียนมาได้เร็วขนาดนี้เพราะเขาใช้ผลึกจันทราสวรรค์เปิดค่ายกลเคลื่อนย้ายวันละ 10,000 ลี้แทบทุกวันจึงมาถึงได้ บัดนี้ผลึกจันทราสวรรค์สีซีดจางจนเกือบจะไม่มีพลังเหลืออีกแล้ว คงใช้ได้อีกแค่ 2-3 ครั้งก็หมดพลังต้องโยนทิ้งเสียแล้ว แถมมีท้องทะเลกว้างใหญ่ขวางไว้อีกไกลเป็นแสนลี้ ถ้าหลินเซียนไม่ใช่เซียนธาตุน้ำ คงไม่เดินทางได้ง่ายเลยที่จะมาถึงได้หลินเซียนไม่แปลกใจเลย ว่าทำไมไม่มีใครยอมเสียเวลาชีวิตเพื่อมาสักครั้ง นอกจากบรรพาจารย์ไท่สุ่ยเสินที่มีอายุเป็นแสนปี เพราะมันไกลมาก เสียเวลาชีวิตสุดๆ หากไม่ใช่เซียนระดับหยวนอิงที่มีอายุขัยเป็นพันๆปี ก็ไม่ควรเดินทางมาเลย เนื่องจากจะสิ้นอายุขัยตายก่อนที่จะถึงที่หมายนั่นเองณ ดินแดนขอบทวีป ไม่ได้เป็นทะเล ไม่ได้เป็นภูเขาอย่างที่คิด ด้านหน้ามีม่านพลังบางอย่างไม่สามารถมองออกไปด้านนอกได้เลย เบื้องหน้ามีเจดีย์ทองคำขนาดใหญ่ พลังปราณของมันเกินจะประมาณได้ นี่ไม่ใช่สิ่งของที่มนุษย์ หรือแม้นแต่ขาวสวรรค์ล่างจักสร้างขึ้นมาได้มันต้องเป

หลินเซียนเดินขึ้นๆลงๆแต่ละชั้นในเจดีย์หลายรอบ ซากโครงกระดูกของผู้ที่ตายแม้จะไม่มากแต่ก็มีทุกชั้น คนพวกนี้ล้วนเคยเป็นเซียนระดับหยวนอิง-หลิงเฉิงทั้งสิ้น พวกเขามาแสวงหาคำตอบสิ่งที่อยู่นอกทวีป/ขอบโลก สุดท้ายเขาทำได้เพียงร้องขอให้ท่านตาและคนในหมู่บ้านสูบกินวิญญาณและปราณจนหมดเพื่อจบชีวิตในคุกเจดีย์มรณะแห่งนี้แต่...สมบัติพวกนี้ มันคืออะไรกัน? ล้วนแต่เป็นสมบัติเซียนหายาก หลินเซียนระลึกถึงหอคอประมูล ณ เมืองเจียงไห่(ที่เขาใช้เจ้าปลาหมึกยักษ์สร้างความวุ่นวายเพื่อแย่งชิงแหวนธาราสวรรค์) สมบัติในเจดีย์นี้มีค่าแทบจะไม่ต่างจากแหวนธาราสวรรค์เลย หากมันอยู่ในงานประมูลนั้น แต่ละชิ้นในนี้มันจะต้องเป็นของที่มีค่าสูงสุดของงานประมูลเป็นแน่ เชือกที่มัดมือหลินเซียนไว้สั่น เพราะมือมั้นดิ้นไปเอง มันอยากจะคว้าสมับิตเซียนเหล่านี้สักชิ้นเหลือเกิน มันคืออะไรกันนี่? ข้าไม่อยากได้ แต่กลับมามนต์บางอย่าง คล้ายมนต์เสน่ห์นางปีศาจจิ้งจอก 9 หางยั่วยวนให้ข้าต้องหยิบ และโดนคำสาปขังข้าจนสิ้นอายุขัยเขามองโครงกระดูกหนึ่ง ผู้นี้เซียนระดับ 5 หลิงเฉิงเท่ากับข้าไม่ผิดแน่"พลังขนาดนี้ เขาต้องเคยใช้พลังทะลวงแล้ว แต่ไม่สำเร็จ"หลินเ