All Chapters of เดินวิถีเซียน (Walking the Immortal Path): Chapter 151 - Chapter 160

183 Chapters

วิชาผสานปฐพี

.....หลินเซียนผ่านเข้ามาเป็นศิษย์สำนักหลอมดาราปฐพีเรียบร้อย เจ้าหน้าที่ให้ไปรับชุดสำนักสีน้ำตาลอ่อนมาใส่ แต่เขาเป็นได้แค่ศิษย์สายนอกเท่านั้น ตอนที่เขาเข้าสำนัก ผู้มากล่าวต้อนรับเป็นเพียงรุ่นพี่ที่เป็นศิษย์สายนอกเหมือนกัน ไม่มีเจ้าสำนัก, รองเจ้าสำนัก หรือผู้อาวุโสคนใดออกมาต้อนรับกลุ่มศิษย์สายนอกระดับต่ำอย่างพวกเขา มีแค่เซียนผู้เฒ่าแก่ๆคนหนึ่งมาดูแลพวกเขาส่วนห้องพักเป็นห้องรวม มีเพื่อนๆนอนด้วยกันราวๆ 10 คน ทุกคนรีบวิ่งกันจองที่ดีๆ หลินเซียนได้แต่ยืนยิ้ม และไปที่นอนตัวเองเป็นที่สุดท้ายนั่นคือมุมห้องที่ไม้ผุเก่า ไม่มีหน้าต่างให้มองดูแสงจันทร์สวยๆ และออกไปด้านนอกไม่ไกลก็ยังเป็นห้องน้ำอีกด้วย แต่หลินเซียนไม่ได้ถูกใครแกล้ง บางทีอาจเพราะเขาร่างสูงกว่าทุกคน(หลินเซียนสูง 185 ซม.) และเขาเป็นคนที่แม้ใบหน้าจะยิ้มแย้ม แต่มีโลกส่วนตัวเข้าถึงยาก คนอื่นจึงไม่กล้าหาเรื่องเขาแต่ละสัปดาห์หลินเซียนและเพื่อนๆจะขึ้นพาหนะเซียนไปยังดวงจันทร์ที่ใกล้ดาวที่สุด เพื่อไปขุดเอาแร่ศิลาวังเวงสะกดวารี ซึ่งเป็นแร่ระดับต่ำแต่สำคัญเพราะใช้ควบคุมความแรงของกระแสน้ำได้ (คล้ายๆก๊อกน้ำปรับระดับน้ำไหลแรง-ช้าได้)การขุดแร่ก็
Read more

น้ำไขกระดูกดาราสวรรค์

....วันรุ่งขึ้น ทุกคนทำงานขุดแร่บนดวงจันทร์ปกติ ในมุมที่ไม่มีใคร หลินเซียนปล่อยใช้ประบี่วารีตนเองเจาะลึกลงไปข้างใต้ดวงจันทร์หินข้างใต้ดวงจันทร์นี้นิ่มกว่าที่คิด ไม่อาจต้านทางคมกระบี่วารีหลินเซียนได้ แต่ก็ใช้เป็นวันๆกว่าจะลงไปถึง 15,000 จั้ง (ราวๆ 50 กิโลเมตร)แต่สิ่งที่ไม่คาดฝันคือแร่ที่หลินเซียนสัมผัสได้นั้นมันไม่ใช่ของแข็งแต่มันคือของเหลว เมื่อมีช่องมันก็ดันขึ้นมา จนทั้งถ้ำสั่นไหวหลินเซียนทำเป็นไม่รู้เรื่อง วิ่งออกจากถ้ำมาพร้อมกับทุกคน ทุกคนยืนหน้าถ้ำไม่นานถ้าก็ระเบิด แร่เหลวนั้นพุ่งขึ้นมาจากดินราวน้ำพุ"เป็น....เป็นไปไม่ได้!"เซียนผู้ดูแลการขุดเจาะแร่ตกใจจนเหงื่อโชก เขารีบขึ้นพาหนะเซียนแล้วพุ่งกลาวดาวไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้ศิษย์สายนอกอย่างพวกหลินเซียนทำหน้างงๆสักพัก ผู้ที่เหาะมาโดยไม่ใช้พาหนะ นั่นหมานถึงเขาเป็นระดับ 7 เจินเสิน(เทวะแท้จริง) เช่นเดียวกับหลินเซียนแล้ว เขาคือเจ้าสำนักหลอมดาราปฐพีนั่นเอง (ส่วนรองเจ้าสำนักยังอยู่ระดับ 6 เสินหุ่น(วิญญาณเทวะ)ขั้นกลาง,ปลาย จึงยังคงต้องอาศัยพาหนะเซียนในการเดินทางอยู่ อย่างไรก็ดี พวกเขาตามมาด้วยเช่นกัน แต่มาถึงช้ากว่าพอสมควร)ทุกคนคุกเข่าคำ
Read more

บรรพาจารย์สำนักหลอมดาราปฐพี

....หลินเซียนยังคงพักที่เดิม ห้องนอนรวมเก่าๆโทรมๆ แถมนอนที่เดิมที่ใกล้ห้องน้ำอีกด้วย เหล่าเพื่อนๆต่างเกรงใจหลินเซียนมาก แต่เขาก็บอกว่าไม่เป็นไร ข้าชินนอนตรงนี้แล้ว ย้ายที่กลัวนอนไม่หลับบรรพาจารย์ขอให้หลินเซียนเก็บเป็นความลับเรื่องที่เขาคือใคร และยังไปมาหาสู่หลินเซียนปกติเป็นเรื่องจริงว่าบรรพาจารย์บาดเจ็บรักษาไม่หาย หลินเซียนใช้พลังวารีสวรรค์บรรพกาลช่วยรักษาอาการให้ดีขึ้นเล้กน้อย แต่เนื่องจากเป็นแผลเก่าเป็นมานานแล้ว ก็พอช่วยให้ดีขึ้นมาได้แค่นิดหน่อยเท่านั้น"หลินเซียน เจ้าชอบตำราหรือ?""ใช่ขอรับ""ทุกถ้อยคำในนั้น หาใช้เพียงแค่ความรู้"แต่มันยังถ่ายทอดอารมณ์ ความรู้สึก และจิตวิญญาณ ของท่านอาจารย์ผู้เขียนไว้ด้วย""แม้จะเกิดมากันคนละช่วงเวลา ไม่เคยได้เห็นหน้า ไม่ได้ยกจอกชาคาราวะ""แต่ความรู้และปัญญาที่พวกท่านฝากไว้ ยังคงอยู่ในตัวหนังสือในกระดาษเหล่านั้นไม่เคยเลือนหายไปกับกาลเวลา""ครูและศิษย์มิจำเป็นต้องเจอตัวกันก้ได้ ขอเพียงใจตรงกัน ความรู้ย่อมถ่ายทอดส่งต่อถึงกันได้"บรรพาจารย์ลูบเคราพึงพอใจในคำตอบที่ลึกซึ้งและกตัญญูของหลินเซียนจริงๆเขารับรู้ได้ตั้งแต่ตอนที่หลินเซียนเข้ามาดาวดวงนี้แล้
Read more

บันทึกเดินทาง

(150 ปี ผ่านไป)......วันนี้ทั่วทั้งสำนักหลอมดาราปฐพีต่างคุกเข่าโศกเศร้า เพราะท่านบรรพาจารย์ใกล้จะเสียชีวิตแล้ว โดยเฉพาะที่ด้านหน้าตำหนักเก่าแก่ของสำนักซึ่งเป็นที่พักของบรรพาจารย์ เจ้าสำนัก, รองเจ้าสำนัก, ผู้อาวุโส ต่างคุกเข่าอยู่"ท่านหลินเซียนๆ"เสียงจากลุงคนกวาดพื้นเข้ามากระซิบหลินเซียนๆจึงลุกและดิมตามเขาไปด้านหลังสำนักที่เป็นป่าร่มรื่น มีกระท่อมไม้เก่าๆผุๆหลังหนึ่ง และเมื่อเปิดประตูเข้าไปก็พบกับท่านบรรพาจารย์นอนอยู่บนเตียงไม้เก่าๆ ลมหายใจโรยรินใกล้ถึงแก่เวลา"บ้านข้าน่าอยู่ไหม?" บรรพาจารย์มองหน้าหลินเซียนยิ้มบางๆ"คล้ายกับบ้านเกิดข้าขอรับ แม้ไม้จะเก่า แม้ไม่โออ่าสวยงาม แต่มันรู้สึกอบอุ่น"ชายชรายิ้มมีน้ำตาไหล"บ้านหลังนี้ข้ากับนางสร้างอยู่พักอาศัยด้วยกัน""ตำหนักหรูหราในสำนักนั่นคือที่อยู่บรรพาจารย์ แต่บ้านหลังนี้คือที่อยู่ของคู่ตาและยายแก่ที่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาทั้งชีวิต"ชายชราเอื้อมมือออกหาหลินเซียนๆจับกุมมือเขาไว้"เจ้าอ่านหนังสือหมดหรือยัง?""ครบหมดแล้วขอรับ""และข้ายังออกเดินทางไปที่ต่างทั่วดาวดวงนี้อีกด้วย""อ่านหนังสือหมื่นเล่ม ไม่เท่ากับเดินทางหมื่นลี้ ไปเห็นด้วยตาตนเอง
Read more

สำนักวารีนิรันดร์ (หย่งสุ่ยจง)

....เช้าตรู่หลินเซียนก็ตื่นออกมานอกบ้าน แล้วก็แปลกใจ เพราะผีเสื้อบินมาเกาะหน้าผากเขา"เอ่?"หลินเซียนตกใจทำไมมีผีเสื้อบนดาวเล็กๆดวงนี้ได้ แล้วเขาก็เดินไปตรงคลองเล็กๆที่เขาสร้างไว้เมื่อวาน"ปลา?"หลินเซียนงงตาแตกมันมาได้ยังไงเนี่ย แต่ยังไม่ทันจะได้คิดอะไร นิ้วเล็กๆก็จิ้มที่ด้านหลังเขาหลินเซียนหันไปดูเขาตกใจมาก เด็ก....เด็กตกปลา ไม่....ไม่ใช่ หน้าคล้ายกันมาก แต่สีผมและชุดไม่เหมือน เด็กคนนี้ผมดำปลายผมสีขาว และ...ท่าทางก็ไม่เย็นชาเหมือนเด็กตกปลา แล้วทำไมเขาถึงไม่ยอมลืมตา?ชุดเซียนสีขาวที่มีลวดลายสวยงามนั่นดูเขาไม่ใช่เด็กชาวบ้านทั่วไปแน่นอน"พี่ครับ ผมหิว""อ่ะ....อ๋อ ได้ๆ เดี๋ยวพี่ย่างปลาให้"หลินเซียนรีบทำปลาย่างให้เด็กน้อยกิน ในขณะที่ย่างปลาหลินเซียนก็มองซ้ายมองขวา ไม่มีพาหนะเซียนหรือเซียนคนใดเลย แล้วทำไมเด็กคนนี้มาอยู่ในดวงดาวรกร้างแบบนี้ได้?เมื่อปลาย่างสุกได้ที่แล้วเด็กน้อยรับมากินอย่างเอร็ดอร่อย หลินเซียนได้แต่นั่งมองยิ้มๆ"อร่อยมากฮะ!""ค่อยๆกินเจ้าหนู เดี๋ยวติดคอ"เด็กน้อยท่าทางหิวจัด เขากินปลาย่างถึง 3 ตัวคนเดียวหลินเซียนนั่งเท้าคางมองเด็กน้อยด้วยแววตาคิดถึงเด็กชายตกปลา"เจ้าน
Read more

เอ่อร์วา(ช้อนแคะขี้หู)

....หลังจากเด็กชายปริศนาที่ไม่ยอมลืมตาและเรียกหลินเซียนว่าพ่อๆไปได้ไม่นาน เจ้าแมงมุมหยกก็เลื่อนระดับและยอมกลายร่างเป็นหญิงแก่ร่างท้วม, เจ้างูฟ้ากลายร่างเป็นชายแก่ร่างผอม เพราะทั้งคู่มีอายุหมื่นปีแล้ว ยกเว้นเสี่ยวหมิงลูกหมีแพนด้า เธอกลายร่างเป็นเด็กผู้หญิงสาวแรกรุ่นหน้าตาน่ารัก ซึ่งหลินเซียนแปลกใจมาก หลินเซียนเลยตั้งให้เสี่ยงหมิงเป็นรองเจ้าสำนัก ส่วนแมงมุมหยกฟ้าเป็นผู้อาวุโสฝ่ายซ้ายและเจ้างูฟ้าเป็นผู้อาวุโสฝ่ายขวาพอแแต่งตั้งเสร็จ ทั้ง 4 ก็มองหน้ากันแล้วหัวเราะ เพราะทั้งสำนักก็มีแค่พวกเขา 4 คนแค่นี้เองดาวดวงเล็กๆที่มีเส้นผ่าศูนย์กลางแค่ 100 ลี้(50 กม.) แต่ที่นี่กลับมาพลังปราณมหาศาลที่อยู่ในแกนดาวปล่อยออกมา พืชทั้งหมดบนดาวดวงนี้มีพลังเซียนหมดแม้แต่หญ้าสัตว์ก็เช่นกัน ตั้งแต่สัตว์ใหญ่เช่นม้า ไปจนถึงสัตว์เล็กมากเช่นไส้เดือน แค่พวกมันเกิดมาก็มีพลังปราณสะสมเท่ากับผู้ที่มีชีวิตอยู่ดาวโลกมาแล้ว 1,000 ปีมีดหั่นผักที่หลินเซียนใช้ปรุงอาหาร มันมีพลังระดับสมบัติแดนสวรรค์ หากมีดนี้ตกอยู่ในมือเซียนขั้นหยวนอิงขึ้นไป สามารถทำลายแค้วนเล็กๆได้ทั้งแคว้นอย่างง่ายดาย ซึ่งหลินเซียนไม่รู้เรื่องนี้เลย บางที
Read more

ปัญหาที่ไม่ควรจะเกิด

(ราวๆ 20 ปีผ่านไป)หลินเซียนสร้างหุ่นเชิดได้สำเร็จ แต่ก็แแค่ไม่กี่ตัว หุ่นตัวนี้ทำมาจากโลหะที่ได้จากลูกแก้วสีทอง หุ่นตัวแรก,สองที่ทดลองทำครั้งแรกมีพลังระดับหยวนอิงขั้นต้น,กลาง พอตัวที่สามเป็นระดับหลิงเฉิงขั้นต้นและตัวล่าสุดตัวที่ 8 เป็นระดับหลิงเฉิงขั้นปลายได้สำเร็จพอมีหุ่นเชิด 8 ตัว เขาก็เริ่มก่อสร้างอาคารต่างๆเพิ่มเติมได้ง่ายขึ้นเช่น อ่างแช่น้ำ ห้องครัว ฟาร์มเลี้ยงสัตว์ หอสังเกตุการณ์ ฯลฯจริงๆหลินเซียนก็ทำเล่นไปเรื่อย เพราะว่างๆ และอยากลองเล่นของเล่นใหม่อย่างหุ่นเชิดที่ดูเป็นสาระที่สุดก็คือโรงเรือนเพาะพันธุ์ต้นอวิ๋นฮวา เพราะมันขายได้นั่นเองหลินเซียนดูแลต้นฮวิ๋นฮวาอย่างดี เสี่ยงหมิงก็มาช่วยเร่งการเติบโตให้ ผ่านไปไม่นานสามารถเก็บเกี่ยวผลได้หลินเซียนดีใจมาก เขานำผลอวิ๋นฮวามากมายใส่กระเป๋าสมบัติและเหาะไปดวงาวที่ใกล้ที่สุดที่บรรพาจารย์เขียนไว้ในบันทึกเพื่อเอาผลไม้ไปขายพ่อค้าที่ซื้อ เห็นผลอวิ๋นฮวานี้มีคุณภาพดีมากๆ จึงรับซื้อในราคาเป็นธรรม เขาถามว่าหลินเซียนมาจากไหน? หลินเซียนตอบแค่ว่า"ก็...ไม่ไกลเท่าไหร่ขอรับ แหะๆ"พอได้เงิน หลินเซียนก็เหาะออกนอกดวงดาวเพื่อกลับมาที่ดาวของเขาทัน
Read more

วิตก

....วันรุ่งขึ้นกลุ่มโจรสลายดาราก็ลาหลินเซียนไป พวกเขาไม่ได้เอาสิ่งใดติดมือกลับไปด้วย แต่หลินเซ๊ยนก็หยิบมีดทำครัวนั้นให้ชายผู้นำ บอกว่าท่านเอาไปหักผักที่บ้านท่านต่อเถอะ ชายผู้นำหัวเราะแล้วก็รับไว้แต่โดยดีเมื่อพาหนะเซียนของพวกเขาลอยพ้นไปไกลแล้ว หลินเซียนก็มานั่งทบทวน บัดนี้ข้าได้ฆ่าคนสมาพันธ์เซียนไปแล้วหลายคน โดยเฉพาะชายธาตุแสงระดับหลิงเฉิงคนนั้น เขาน่าจะมีตำแหน่งสูงข้าต้องตัดสินใจว่าจะหนี หรือจะอยู่ต่อแล้วเตรียมตั้งรับหลินเซียนครุ่นคิดสักพักก็ตัดสินใจอยู่ต่อ เพราะที่นี่ห่างไกลจากดาวสมาพันธ์เซียนสำนักงานใหญ่มาก กว่าข่าวจะถึง กว่าจะส่งคนมา เร็วที่สุดก็น่าจะราวๆ 20 ปี ข้ายังพอมีเวลาวางกับดัก, ค่ายกล และเพิ่มอาวุธ รวมถึงหุ่นเชิดให้มีจำนวนมากกว่านี้ และถ้าได้หุ่นเชิดระดับ 6 เสินหุ่นได้ก็คงจะดีมากๆนี่เองทำให้ทุกวันหลินเซียนมีงานทำ สร้างป้อม สร้างอาวุธ วางค่ายกล สร้างหุ่นเชิดแต่ก็ก็จะหาเวลาเข้าฌานทำสมาธิเสมอ เพราะสิ่งที่ดีที่สุดคือเขาต้องเลื่อนเป็นขั้นกลางให้ได้ นั่นจึงจะปลอดภัยที่สุดยิ่งใกล้ครบ 20 ปีหลินเซียนก็ยิ่งวิตก มีหุ่นเชิดเฝ้ายามทั้งกลางวันและกลางคืน แถมสร้างระฆังเซียนอันใหญ่ขึ้
Read more

พ่อ

....หลินเซียนใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการบำเพ็ญวิชาผสานปฐพี ซึมซับพลังปราณปริศนาจากแกนดาวดวงนี้ เพราะยิ่งซึมซับมามากเท่าไร หลินเซียนรู้สึกว่าพลังการโจมตีเขารุนแรงขึ้นทั้งๆที่เขาก็ยังไม่สามารถเลื่อนขั้นจากขั้นต้นสู่ขั้นกลางได้วิชาหุ่นเชิดแม้จะยังอ่านหน้าสุดท้ายไม่ได้ แต่หลินเซียนก็พัฒนาวิชาเองเลย เขาให้หุ่นเชิดสามารถประกอบร่างกันได้กลายเป็นหุ่นยักษ์ที่มีพลังรุนแรงสู้ได้สูสีแม้จะเป็นระดับ 7 เจินเสินขั้นกลาง (เพราะหลินเซียนพยายามพัฒนายกระดับหุ่นเชิดให้สูงกว่าหลิงเฉิงขั้นปลายไม่สำเร็จ เขาจึงใช้วิธีการรวมร่างแทน)ส่วนเด็กๆทั้ง 2 คนนั้นพัฒนารวดเร็วมาก เพราะดาวดวงนี้มีพลังสวรรค์มากมาย บัดนี้พวกเขาทะลุระดับ 3 แกนปราณขั้นต้นสำเร็จแล้วเด็กพวกนี้เป็นเด็กกำพร้า พ่อแม่เขาถูกคนของสมาพันธ์ฆ่า เนื่องจากปกป้องทรัพยากรดวงดาวตัวเอง ทางกลุ่มสลายดาราช่วยชีวิตมาได้ และรับเลี้ยงไว้ด้วยความอบอุ่นเป็นกันเอง ความสุขสมกับวัยเด็กทั่วไป และทำสำคัญด้วยรักและเมตตาที่หลินเซียนมอบให้ เด็กๆจึงรักหลินเซียนราวกับเป็นพ่อแท้ๆของเขา บัดนี้หลินเซียนมีคนปรนนิบัติหุงข้าวให้ ซักผ้าให้ ราวกับเป็นกระจกสะท้อนผลของการกระทำที่หลินเซ
Read more

คลั่ง

....ดวงดาวสีขาวในจักวาลอันไกลโพ้น ดาว...ที่มีไอหมอกขาวๆเต็มไปหมด เด็กชายวัย 10 ขวบที่เคยไปอยู่กับหลินเซียนและเรียกหลินเซียนว่าพ่อ เขาหลับตานอนคะแคงท้าวคางอย่างมีความสุข บนมังกรสีขาว 1,000 เศียรตูม!ไอเมฆสีขาวฟุ้งแตกกระจาย มังกรขาวที่เป็นฐานนอนนั้นมีเศียรหนึ่งชูคอขึ้นมองด้วยแววตาจริงจัง นั่นทำให้เด็กชายชุดขาวที่กำลังหลับไหลตื่น(แต่ไม่ลืมตา)"พักนี้มีแต่คนคิดถึงข้าเนอะ"เป็นเด็กชายตกปลา มือข้างหนึ่งของเขาจับคอเสื้อของราชามังกรต้นกำเนิด 9 เศียรซึ่งสลบอยู่มาด้วยเด็กชายตกปลาไม่พูด เด็กชายชุดขาวยิ้มบางๆ และหัวเราะหึหึเบาๆเด็กชายตกปลาเป็นฝ่ายลอยลงไปหาเด็กชุดขาว มังกร 1,000 เศียรมองเด็กชายมังกร 9 เศียรที่สลบอยู่ในมือของเด็กชายตกปลาด้วยแววตาซับซ้อน"ไม่น่าเชื่อว่าคนอย่างเจ้าจะออกมาจากจากดวงดาวอันแสนภูมิใจของเจ้าได้ด้วย""จักวาลของเจ้ามีดวงดาวหลายล้านดวง..."เด็กชายชุดขาวชี้หน้าเด็กชายตกปลา"แต่เจ้า! เจ้าทอดทิ้งพวกเขาทั้งหมด อาศัยอยู่แค่ดวงดาวสีฟ้านั้นแค่ดวงเดียว!""จำไม่ได้แล้วหรือว่าหน้าที่ของเจ้าคืออะไร??"กลายเป็นเด็กชายชุดขาวที่พูดจนมีอารมณ์โกรธ แต่กระนั้นเขาก็ยังไม่ยอมลืมตาเด็กชายตกป
Read more
PREV
1
...
141516171819
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status