บททั้งหมดของ เดินวิถีเซียน (Walking the Immortal Path): บทที่ 211 - บทที่ 220

(500 ปีผ่านไป)รอบดาวแห่งความมืดมีพาหนะเซียน, เรือเหาะ และเหล่าเซียนมากมายหลายสิบล้านคนอาศัยอยู่รอบดาวแห่งความมืด ต่อแพกันไปมาจนเป็นชุมชน ซึ่งส่วนมากเป็นเซียนปราณวารีและเซียนธาตุแสงพวกเขาล้วนแล้วแต่มารอท่านนักบุญคนที่ 5 นักบุญแห่งวารีถือกำเนิดรอบๆดาวพลังปราณวารีหนาแน่น เซียนหลายคนถือโอกาสนั่งสมาธิเข้าฌานจนบรรลุเลื่อนขั้นไปหลายคนหลิงเอ๋อ(ระดับ 9 เทียนเว่ยขั้นต้น) สร้างพาหนะเซียนเป็นโรงแรมใหญ่ลอยกลางอวกาศได้เปิดให้เช่าที่พัก(หารายได้ตั้งใจจะมอบให้หลินเซียน เพราะรู้ว่าอาจารย์เธอจน) และทุกวันเธอจะลงไปหอมแก้มหลินเซียนหลิวเซี่ยง(ระดับ 10 เทียนจุนขั้นต้น)สูงสุดของสำนักวารีนิรันดร์ แม้เธอจะไม่ยอมรับตำแหน่งเจ้าสำนัก(ยังให้อดีตฮ่องเต้ ซึ่งเป็นระดับ 8 อวี๋เทียน เป็นเช่นเดิม) แต่ก็ได้รับการยอมรับเป็นผู้อาวุโสสูงสุดของสำนักเหล่าเซียนเห็นเหล่าศิษย์หลินเซียนเป็นระดับ 8 ทุกคนยิ่งรู้สึกอยากจะฝากตัวเป็นศิษย์ท่านนักบุญผู้นี้ให้จงได้วันนี้ผู้ที่มาเป็นซีหมิงและสัจจเทพธาตุดินจากโลก(ซีหมิงยังระดับ 8 อวี๋เทียนขั้นกลาง อยู่เดินทางช้า จึงอาศัยเกาะเอวสัจจเทพธาตุดินซึ่งเป็นระดับ 11 ขั้นต้นพาเหาะมา)“สุดยอ

(30 ปีผ่านไป)...หลินเซียน(ชื่อปลอม เฟิงหลิน) ฝึกสอนวิชากระบี่เซียนเฟิงเตียนในสำนักเฟิงหลัวมาจนมีศิษย์มากมายมาร่ำเรียน บัดนี้กระบี่เฟิงเตียนมิใช่เพียงท่ารำออกกำลังกายยามเช้า,เย็นอีกต่อไปแล้ว มีลูกศิษย์หลายคนไปสร้างชื่อเสียงในยุทธภพผู้คนต่างยกย่องเฟิงหลินว่าเป็นปรมาจารย์ของเมือง แต่เฟิงหลินบอกว่าตนเองคืออันดับ 2 ส่วนอันดับ 1 ยกให้แก่เฟิงเตียน นั่นยิ่งสร้างความประทับใจให้แก่คนในเมืองมากแต่นั่นก็สร้างความไม่พอใจให้ 5 สำนักเซียนใหญ่แห่งเมืองหลวงฉิน โดยเฉพาะสำนักกระบี่อหังการ(ป้าเจี้ยน) ซึ่งเป็นสำนักอันดับ 1 เป็นอย่างมากเรื่องเริ่มเดือดขึ้นเมื่อศิษย์ทั้ง 2 สำนักทะเลาะกันบ่อยครั้งขึ้น แต่ก็น่าแปลกว่าหลินเซียนไม่ไปช่วยห้ามเลยสักครั้ง หากมีใครถามเขาก็จะพูดเพียงว่า“น้ำที่ถูกคนกวน ย่อมไม่ใส แต่หากปล่อยไว้ มันจะใสเอง”“ความเมตตาที่ไร้ขอบเขต คือการฆ่าคนทั้งสำนักในอนาคต”แน่นอนว่าฉินผิงก็โดนถาม เพราะเขาเป็นคนพาหลินเซียนไป ซึ่งฉินผิงตอบมาว่า“ถ้าพวกเจ้าจะให้ข้าช่วยแก้ปัญหานี้ ข้าจะไม่ดับไฟ ข้าใช้ไฟ…เผาสิ่งที่ควรเผา และหลอมเหล็กที่ควรหลอม”(จริงๆฉินผิงส่งคนไปแอบสังเกตคนที่มีหน่วยก้านดีทั้ง 2 สำน

....ทั้ง 3 คนเดินมาถึงซากหมู่บ้านไฟไหม้แห่งหนึ่ง ควันยังมีอยู่เลย ซากคนตายดำเป็นตอตะโกมากมาย บางศพมีร่องรอยการถูกดาบขนาดใหญ่ฟันทีเดียวขาดครึ่ง“โหดร้ายมาก!”ศิษย์พี่ร่างกำยำพูดด้วยใบหน้าไม่พอใจ หลินเซียนหันมองศิษย์พี่ตาเดียว เขาหลับตายืนแผ่เมตตาให้ดวงวิญญาณ“นี่ฝีมือนักดาบดำหรือขอรับ?”“ใช่! ดูศพนั่น ฟันร่างขาดครึ่งทีละหลายคนได้ในดาบเดียว มีแค่ดาบยักษ์ของมัน”“ดาบนั่นมีชื่อไหม?”“ไม่มี แต่มันเป็นดาบที่สร้างขึ้นมาจากเหล็กมารโกลาหล”“เหล็กมารโกลาหล!”หลินเซียนเผลออุทาน เป็นข้าเองที่เอาเหล็กมารนั่นทิ้งไป(ตอนดาบหมิงไฉหักแล้ว แต่หลินเซียนแยกเอาฮุ่นตุ้นออกมาแล้ว)“มีคนเอาไปตีดาบได้หรือนี่?”“อยากเจอช่างตีเหล็กคนนี้จริงๆ บางทีเขาอาจหาวิธีตีเจ้าแร่เหลวแก่นมืดแห่งภูตผีที่หลินเอ๋อตีไม่ได้ก็เป็นได้”“เจ้าบ่นอะไร!”ศิษย์พี่หันหน้าถามหลินเซียนๆหลับตาเอามือวางหลังศรีษะหัวเราะแหะๆกลบเหลื่อนศิษย์พี่ตาเดียวหันบอกทั้งคู่“รีบไปเถอะ ดูจากไฟที่ยังไหม้ไม่หมด ข้าว่าเขาไปไม่ได้ไกล”....ในป่าลึก เริ่มมีฝนปรอยๆ นักดาบดำผู้ถือดาบเหล็กยักษ์ทื่อๆ เขาเป็นชายตัวใหญ่ร่างกำยำ แขนเขาล่ำใหญ่กว่าคนทั่วไปมาก แต่ก็ไม่แป

....เมื่อหลินเซียนและศิษย์พี่ทั้ง 3 กลับมาที่สำนัก ผู้อาวุโสก็รีบสั่งคนล้อมจับตัวศิษย์พี่ใหญ่(นักดาบดำ) แต่เป็นหลินเซียน+ศิษย์พี่ทั้งสอง และผู้เฒ่าที่มีดาบ 4 เล่มลอยรอบตัวเข้ามาขวางไว้ผู้เฒ่าหันไปมองหน้ารองเจ้าสำนัก"ถึงเวลาต้องบอกความจริงแก่ทุกคนแล้ว"เมื่อทุกคนรู้ความจริงก็ตกใจมาก บางคนร้องไห้เพราะเป็นห่วงเจ้าสำนัก แต่บางคนสติแตกกลัวถูกกลุ่มจู้อี้เหมิงมาถล่มสำนักผู้เฒ่าและรองเจ้าสำนักพาทุกคนเข้าไปห้องลับ ที่นั่นเจ้าสำนักในสภาพผีดิบไม่ได้สติถูกขังในกรงอาคม ตาเขามีแต่สีขาวไม่มีตาดำ ใช้ปากพยายามกัดแทะกรงหลินเซียนเดินเข้าไปใกล้กรงนั้นด้วยความสนใจ โดยไม่เกรงกลัวผีดิบนั้นเหมือนที่ทุกคนกลัว"กรงนี่สุดยอดเลยนะขอรับ ทำได้ยังไง?""เจ้าสำนักค่ายกลวิวัฒน์วารี(สุ่ยเหยี่ยนเจิ้นจง) เพื่อนท่านมาสร้างให้น่ะ""พวกท่านเคยเป็นศิษย์ของบรรพจารย์หลินเซียนที่ดวงดาววารีนิรันดร์"หลินเซียนเอามือจับคาง มืออีกข้างตีที่กรงดังเกร๊งๆ"สุดยอด นี่มันยอดมากๆ!"แต่เมื่อหลินเซียนหันมามองทุกคน ก็แปลกใจ โดยเฉพาะใบหน้าท่านผู้เฒ่าและรองเจ้าสำนัก"จ่ะ...เจ้าทำได้ไง?""กรงนั่นไม่มีใครสัมผัสได้เลยนะ!"ศิษย์พี่ใหญ่หลับตาถอ

....หลินเซียนเหาะขึ้นไปสวรรค์ชั้นที่ 6 ไท่ซ่างเทียน(แดนสวรรค์ล่างชั้นสูงสุด) แต่ไม่ได้ไปที่ตำหนักใหญ่ เขาไปที่ตำหนักส่วนพระองค์ของราชาสวรรค์เพื่อเข้าไปสอบถามเรื่องราชวงศ์สวรรค์ที่กลายเป็นผีดิบ พอรู้แล้วจึงไปกับราชาสวรรค์เป็นการส่วนตัวหลินเซียนเอาหยดเลือดมังกรหยดสุดท้ายให้ดื่ม สักพักพอกลับมาเป็นปกติเขาก็ร้องไห้ขอบคุณหลินเซียน ภรรยาของเขาก็เข้ามาขอบคุณเช่นกัน หลินเซียนจึงถามถึงพวกเซียนรับจ้าง เธอก็บอกว่าชาวสวรรค์มีเส้นสายมากมายหลายเผ่า หลายเรื่องไม่ทำเองก็จะจ้างเซียนพวกนี้มารับงานจนเป็นเรื่องปกติ หลินเซียนถามว่าแล้วสามีท่านไปติดโรคผีดิบนี่มาได้ยังไง? เธอก็ยอมรับตรงๆว่าสามีแอบไปเที่ยวเมืองมนุษย์แล้วติดโรคมา หลินเซียนยังสอบถามข้อมูลอีกหลายอย่าง เพราะเขาอยากรู้ว่าไอ้เจ้าโรคผีดิบนี้มันแพร่มาจากไหนกันแน่หลังเสร็จธุระแล้วหลินเซียนกลับไปตำหนักกับราชาสวรรค์ ถามหาภรรยาเขา ราชาสวรรค์อ้ำๆอึ้งๆ หลินเซียนจึงไม่ถามต่อ แต่เปลี่ยนเรื่องไปว่านี่ก็นานแล้ว พระองค์ยังขึ้นระดับ 8 อวี๋เทียน(ผู้โอบฟ้า)ไม่ได้อีกหรือ? (ราชาสวรรค์ยังคงระดับ 7 เจินเสินขั้นปลายเท่ากับตอนที่หลินเซียนช่วยเลื่อนขั้นให้ครั้งก่อน)ไ