All Chapters of ช้อนทองของเชฟเชนทร์ (Omegaverse): Chapter 61 - Chapter 70

CW: มีการกล่าวถึงเนื้อหาโจ่งแจ้งทางเพศ (Anal sex, Vanilla) ราเชนทร์กำลังคิดว่าภรรยามีความตั้งใจที่จะสังหารตัวเองด้วยความน่ารัก ไม่ว่าร่างกายนุ่มนิ่มจะอยู่ในท่วงท่าไหนล้วนดึงความสนใจเขาไปได้หมดจด ยิ่งมองยิ่งหลงจนโงหัวไม่ขึ้น พลอยทำหัวใจสั่นไม่หยุดติดกันมานานจวนจะครบชั่วโมงแล้ว หากมันดำรงเช่นนั้นต่อไปมีหวังเขาได้ล้มหมอนนอนเสื่อเป็นแน่“อ๊ะ...อึก! อื้อ!!”“อ่า...รินทร์...รินทร์ครับ”“อะ...อ๊า!”โอเมก้าร่างเล็กเผชิญกับกิจกามมานานเสียจนคอเริ่มแหบแห้ง ไม่ว่าจะตะเกียกตะกายพึ่งพิงสิ่งของเฟอร์นิเชอร์โดยรอบ ล้วนไม่ช่วยให้คนเบื้องบนรามือหรือผ่อนแรงลงไป จนนรินทร์เริ่มหวนกลับมารู้สึกผิดกับตัวเองอีกครั้ง ว่าตนไม่น่าเป็นฝ่ายร้องขอสามีถึงขนาดนั้น อย่างน้อยควรเล่นตัวหรือขีดเส้นห้ามปรามไว้เสียหน่อย ก่อนที่เรื่องราวมันจะเลยเถิดจนสามีไม่มีสติมากเพียงพอจะรับฟังยามนี้สองกายตระกองกอดมอบไออุ่นให้กัน จนมื้อดึกในเตาเย็นชืดจากความเย็นของเครื่องปรับ

นรินทร์กำลังประสบปัญหาเนื่องจากการพูดคุยเจรจาไม่เป็นผลสำเร็จ เพราะแบบนี้ในฐานะผู้อำนวยการ เขาจึงไม่อยากจ้างวานบุคลากรที่มีความคิดล้าหลังเข้ามาเป็นตัวถ่วงองค์กร“มีโอเมก้าที่ไหนเป็นผู้บริหารบ้าง จะโกหกก็ให้มันน้อย ๆ หน่อย”เขายืนเถียงกับคุณลุงบอดีการ์ดคนนี้มาเป็นนาทีแล้ว ส่วนแขกคนอื่นก็เข้าไปในหอประชุมกันหมดมีแต่เขาที่รั้งท้ายไม่มีใครคอยเป็นพยาน“แต่ผมมีบัตรเชิญนะครับ”“แค่รูปในโทรศัพท์ ไปขโมยมาจากไหนล่ะ”นรินทร์แม้เคยโดนเหยียดเพศรองมาตั้งแต่สมัยเรียน แต่เทียบไม่ได้เลยกับตาลุงโง่เง่าคนนี้ที่รู้สึกว่าต่อให้จะอธิบายอย่างไร ด้วยสติปัญญาระดับนี้คงเปลืองน้ำลายเปล่า ๆ ส่วนวิลเลี่ยมตอนนี้จำเป็นต้องเข้างานในฐานะคู่หมั้นของคุณธนิน ซึ่งเขาเข้าใจดี จะให้ว่าที่สามีเข้างานพร้อมหัวหน้าคงแปลก ทว่าการจะรอทั้งสองคนมายืนยันคงยาก ผู้บริหารคนอื่นเองเขาก็ไม่ได้สนิทสนมถึงขั้นจะส่งข้อความขอร้องได้ในทันที ส่วนพี่รวี คุณพ่อ ปะป๊าคงกำลังเดินทางจากบ้านมาอยู่ จะเรียกแม่บ้าน/ฝ่ายดูแลเขาก็มีแต่เบอร์หัวหน้า กว่าจะติดต่อสอบถามไปมาคงไม่ต้องทำมาหากินกันพอดี เพราะต้องทำหน้าที่เปิดงาน

CW: มีการกล่าวถึงเนื้อหาล่อแหลมทางเพศ “นรินทร์วันนี้ก็น่ารักอีกแล้วนะครับ!”“เชนทร์หยุดพูดได้แล้ว ผมอายนะ”อัลฟ่าตัวโย่งโผเข้ากอดศรีภรรยาตัวกลมด้วยความตื้นตันใจ เพราะวันนี้นรินทร์ยอมสละเวลาอันมีค่า เอากล่องข้าวลงมาคืนเองกับมือ หลังจากที่ไม่ได้ทำมานาน เนื่องจากท่านผู้อำนวยการคนสวยของเขามักงานล้นมือช่างน่ายินดีจนเขาอยากจะยืนกอดนรินทร์โชว์แขกเหรื่อกันเลยทีเดียว ทว่ากลับต้องถูกห้ามปรามไว้เสียก่อนเพราะนรินทร์ไม่ชอบการแสดงออกในที่สาธารณะ“อายอะไร ตอนนี้เราอยู่ที่บ้านแล้วนี่”“เฮ้อ...ยอมก็ได้ครับ”“เย่!!”ราเชนทร์เมื่อได้รับอนุญาตก็จับอุ้มโอเมก้าตัวเล็ก ที่วันนี้ก็ยังเลือกเสื้อผ้าได้อย่างมีสไตล์เช่นเคย ใครจะไปรู้ว่าคุณหนูของเขานอกจากจะเข้ากับริบบิ้นแล้ว ยังเข้ากับพวกเสื้อคอจีนด้วย ยิ่งทำจากเนื้อผ้าสีขาวภรรยาของเขายิ่งดูบริสุทธิ์ผุดผ่องเข้าไปใหญ่สามียิ้มหน้าบานหอบพาคุณภรรยามาคลอเคลียบนโซฟาที่ป

“ฮึก... นรินทร์...ฮึก...พ่อ...ฮึก...ฟื้ด! ฮือ...”รณภพพอทราบเรื่องจากราโชค ก็หิ้วเมียขึ้นรถขับตรงมายังเพนต์เฮาส์ของลูกชายคนเล็ก พร้อมสิ่งของเสื้อผ้าสมัยเด็กที่นรินทร์เคยใช้ เพื่อนำมาตัดเป็นผ้าพกนำโชคสำหรับหลานตัวน้อยที่กำลังจะเกิดในอีกเก้าเดือนข้างหน้าเมื่อมาถึงทั้งสองก็เข้าประคบประหงมว่าที่คุณแม่ โดยเฉพาะคุณตาซึ่งร้องไห้ขี้มูกโป่งซาบซึ้งจนภรรยาอย่างน้ำนนท์ต้องหยิบทิชชูไปวางบนตัก“ผมนึกว่าคุณพ่อจะมาเยี่ยมพรุ่งนี้...”“จริง ๆ ป๊าก็คิดอย่างนั้นแหละจ้ะ แต่พ่อเขาไม่ยอม”น้ำนนท์กล่าวอย่างละเหี่ยใจ ทั้งที่วิดีโอคอลเอาก็ยังได้ ไม่เห็นต้องถ่อมารบกวนลูกดึก ๆ ดื่น ๆ แต่เอาเถอะ อย่างไรผัวเขาก็เป็นแบบนี้มาตั้งแต่สมัยคบกันแรก ๆ แล้วส่วนราเชนทร์นึกขึ้นได้ว่าตัวเองมีขนมต้อนรับเป็นทาร์ตส้มที่พึ่งทำสด ๆ เมื่อเย็นวันนี้ จึงนำมาวางตรงกลางให้สมาชิกหยิบไปชิม เมื่อราวหลายชั่วโมงก่อนนรินทร์ยังเป็นกังวลหนักอยู่เลย แต่พอมาตอนนี้คงไม่เป็นไรแล้วเพราะที่ปรึกษามาเยือนถึงบ้าน ว่าแล้วสามีอัลฟ่าจึงเข้าไปกระซิบข้างหูภรรยาให้เล่าเรื่องหนักใจ ในขณะที่เขาขอปลีกตัวมา

“คุณปู่จะพักที่นี่ไปตลอดเลยก็ได้นะครับ”“แบบนั้นมันจะรบกวนหนูรินทร์เอาน่ะสิ”คุณปู่วัยชราที่เพิ่งออกจากโรงพยาบาลได้ไม่นาน นั่งพิงพนักอย่างอ่อนแรงเล็กน้อย ใบหน้าของท่านยังคงมีร่องรอยความอ่อนเพลียจากการพักฟื้น แต่ดวงตากลับฉายแววเอื้อเอ็นดูอย่างเห็นได้ชัด แม้เสื้อผ้าที่สวมใส่ดูหลวมโคร่งบ่งบอกถึงน้ำหนักที่ลดลงไปบ้าง แต่ท่าทีโดยรวมยังคงแข็งแรงดีหลานสะใภ้อย่างนรินทร์ในตอนนี้อาจอำนวยความสะดวกให้ท่านไม่ได้มาก เพราะตั้งครรภ์มาเข้าเดือนที่เจ็ดแล้ว แต่ท่านเองก็ไม่ถือสาอะไร“ผมว่าเชนทร์ต้องดีใจมากแน่ ๆ ครับ”“ฮ่า ๆ มันจะจริงเหรอ?”ชัยวัฒน์กลั้วหัวเราะในลำคอ ตอนมาเยี่ยมเขาที่โรงพยาบาลใคร ๆ ก็ดูออกว่าหลานเขามันหวงเมียอย่างกับอะไรดี ขนาดพยาบาลเบต้าเข้าใกล้ยังมองเขม่น ต่อให้เขาเป็นปู่แท้ ๆ แต่กลับกันถ้าให้สวมบทบาทเป็นหลาน เขาก็ลำบากใจหากมีผู้หลักผู้ใหญ่มาร่วมชายคา“ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวผมเช่าคอนโดใกล้ ๆ ให้ คุณปู่จะได้เดินทางสะดวก ดีไหมครับ?”“ไม่ต้องหรอกจ้ะ ปู่กลับไปนอนร้านก็ได้”“ตอนนี้ร้านกำลังปรับปรุง เกรงว่าจะไม่สะดวกครับ”แม้