‘ผู้ชายไหมวะ อยู่ใกล้ถู ๆ ไถ ๆ กอด ๆ ดม ๆ มันก็ติดกลิ่น’ ถึงจะไม่สบอารมณ์กับเสียงเรียกแบบดุ ๆ ของวาดเมษาแต่เขาก็ไม่ยอมปล่อยเธอออกจากการโอบกอด ก็บอกอยู่ว่าติดกลิ่น ไม่เอาก็ได้ขอดมสักหน่อยแล้วกัน “เหมาได้ไหม” เขากระซิบถาม “เหมาอะไร” “เหมาหอมแก้มไง ซับตระไคร้เป็นรายเดือนได้ไหม หอมไม่จำกัดครั้ง อะไรแบบนี้” หอมรายเดือนก็มา เชื่อแล้วว่าเขารวยทุกอย่างใช้เงินแก้ปัญหาของจริง “จะหอมอะไรนักหนา” เงินน่ะเธอก็อยากได้แต่ว่าหอมบ่อยเกินใจคนโดนหอมมันก็มีหวั่นไหวนะ “แก้มที่รักหอม” “หอมบ่อยก็ช้ำหมดพอดี” วาดเมษาปั้นปึ่งยกกาแฟขึ้นจิบ ยอมรับว่าเขิน ใครไม่เขินก็แปลกแล้ว ทรงแบดบอยอย่างเขาเป็นอะไรที่สาว ๆ ชื่นชอบ ปกติเธอไม่นิยมผู้ชายประเภทนี้ ผู้ชายของเธอต้องเป็นคนดีรักเดียวใจเดียว รักครอบครัวเหมือนอย่างพ่อของเธอ แต่ก็นั่นแหละ ผู้ชายทรงแบดอย่างภรัณมีเสน่ห์อย่างหักห้ามใจยากเหลือเกิน “ถ้ากลัวช้ำก็เปลี่ยนที่หอมบ้างก็ได้” “อย่ามาหื่น” วาดเมษาแหวใส่คนหื่น มีอย่างที่ไหนมาขอหอมที่อื่น “อะไ
Last Updated : 2025-09-29
LOGIN
