All Chapters of บังเอิญพบรัก ยอดดวงใจ: Chapter 31 - Chapter 40

“คุยอะไรกัน”ระหว่างที่กำลังพูดคุยกัน บิดาของเฉินซื่อซีก็เดินเข้ามาหย่อนตัวนั่งลงข้างกายภรรยา พร้อมกับร่างสูงที่เดินตามหลังบิดา ก็มานั่งลงข้างหญิงสาวตัวเล็กเช่นกัน“แม่กำลังอ้อนให้ซินซินมาอยู่กับเราที่นี่”“แม่ ซินซินเขามีร้านกาแฟ เข้าต้องดูแลบ้านดูแลร้าน”“ไม่เป็นไรค่ะ ฉันเข้าใจคุณแม่”“หืม คุยอะไรกันเนี่ย” คิ้วได้รูปเลิกขึ้นเป็นคำถามเมื่อเขาได้ยินที่หญิงสาวพูด“คุณคิดว่ายังไงล่ะ”“…..”“ก็อาซื่อบอกแม่ว่าซินซินอยู่คนเดียวไม่ใช่เหรอ แล้วเราสองคนแต่งงานกันแล้ว ไม่ได้อยากอยู่ด้วยกันหรือไง” หญิงสูงวัยแกล้งพูดด้วยน้ำเสียงงอนบุตรชาย“แม่ ซินเขาก็มีงานของเขา ผมก็มีงานของผม”“งั้น…..มาเปิดร้านที่นี่ก็ได้นี่”“…..”เมื่อมารดาของชายหนุ่มพูด ทั้งสองคนชะงักไปแล้วหันมามองหน้ากัน พวกเขาไม่ได้คิดเรื่องนี้“…..เอาไว้ค่อยคุยกันอีกทีนะครับ เราไม่เคยคิดเรื่องนี้เลย”“อย่าหาว่าแม่ยุ่งเลยนะ แต่ในเมื่อแต่งงานกันแล้ว จะอยู่กันคนละที่คนละประเทศแบบนี้ต่อไปเหรอ ในเมื่ออาซื่อเปลี่ยนงานไม่ได้ ซินซินก็มาเปิดร้านที่นี่ก็ได้นี่”“เดี๋ยวเราขอคุยกันก่อนนะครับ”“เอาล่ะๆ หยุดคุยเรื่องเครียดกันดีกว่า แล้ววันนี้จะนอนที่

“เอาล่ะ ดึกมากแล้ว ไว้เจอกันใหม่นะทุกคน ผมต้องพักแล้ว”‘ฝันดีนะต้าเกอ’“ฝันดีทุกคน” มืออบอุ่นโบกลาทุกคนในไลฟ์ก่อนจะกดปิดแล้วเดินออกมาจากห้องทำงานร่างสูงหย่อนตัวนั่งลงข้างกายคนตัวเล็กที่กำลังเลื่อนดูรูปภาพที่มีคนถ่ายเอาไว้ได้ในแท็บเล็ต“กลัวหรือเปล่า ถ้าหากมีคอมเมนต์ที่ไม่ค่อยดี”“ไม่กลัวค่ะ คุณบอกพวกเขานานแล้วนี่คะ ครั้งนี้แค่มีรูปภาพมายืนยัน”“อื้ม ตอนนี้ทางทีมงานคงกำลังตามข่าวกันอยู่ พรุ่งนี้น่าจะติดต่อมา”“ไม่เป็นอะไรแน่เหรอคะ”“ไม่เป็นอะไรหรอก นักแสดงที่อยู่ในวงการหลายคนก็แต่งงานมีครอบครัวแล้วหรือมีคนรักแล้ว บางคนเปิดตัว บางคนไม่เปิด แต่ส่วนใหญ่แฟนคลับที่ติดตามจนเป็นหัวหน้าบ้านแฟนคลับก็จะรู้อยู่แล้ว”“…..”“ส่วนใหญ่จะตามที่ผลงาน บางคนถือคติที่ว่าถ้าไม่เปิดตัวจริงจังถือว่าไม่นับ บางคนถึงขั้นติดตามคนรักของศิลปินเพิ่มขึ้นเลยด้วยซ้ำ”“แต่บางคนถึงขั้นร้องไห้เลยก็มีนะคะ”“ก็มี แต่คนส่วนใหญ่ก็ยอมรับได้นะ พวกเขาแยกแยะได้ว่ามันคือการทำงาน และศิลปินทุกท่านก็มีชีวิตส่วนตัว แล้วคุณล่ะ…..เป็นแบบไหน”“ฉันเหรอ…..”“คุณก็เป็นแฟนคลับของผมไม่ใช่เหรอ”“พูดยากนะคะ ถ้าฉันเป็นแฟนคลับที่เป็นแฟนคลับจริง

ไม่กี่วันต่อมา“เดินทางปลอดภัยนะซ้อ เจอกันใหม่รอบหน้าต้องมีหลานให้พวกเราเล่นนะ”“ไว้เจอกันนะคะ” ซินซินทั้งขำทั้งเขิน แต่เธอก็ต้องขอบคุณทีมผู้ช่วยของเขาที่ดูแลเธอตลอดเวลาที่อยู่ที่นี่“อาซิน ติดต่อแม่มาด้วยนะ”“ค่ะ” ไว้หนูมาใหม่นะคะ”“ดูแลตัวเองดีๆ นะ”“ค่ะคุณพ่อ”เมื่อร่ำลากันเสร็จทีมผู้ช่วยของชายหนุ่มก็ชวนบิดามารดาของเขาไปหาที่นั่งเพื่อปล่อยให้ทั้งสองคนได้บอกกัน“อย่าขาดการติดต่อนะ”“รับทราบค่ะ ดูแลตัวเองด้วยนะคะ”“ซิน…..รีบมานะ”“ค่ะ”ชายหนุ่มโอบร่างเล็กเข้ามาในอ้อมกอด จุมพิตหน้าผากมนแผ่วเบา สายตาคมมองใบหน้าหวานด้วยแววตาที่ไม่อยากแยกจากกัน“ถ้าเกิดอะไรขึ้นต้องบอกผมนะ”“คะ?”ซินซินขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าเขาหมายถึงเรื่องอะไร จึงยิ้มและกระซิบอะไรบางอย่างกับเขา เมื่อเขาพยักหน้ารับรู้โดยไม่ได้มีสีหน้าไม่พอใจเธอจึงเบาใจ“ใกล้จะได้เวลาแล้ว ฉันไปก่อนนะคะ”สองคนกอดกันอีกครั้งก่อนที่ร่างสูงจะปล่อยให้หญิงสาวเดินเข้าเกตไปจนร่างเล็กลับจากสายตา“ไปเถอะต้าเกอ คนเริ่มมองแล้ว”“ไม่เป็นไร ยังไงก็ตั้งใจว่าจะเปิดเผยอยู่แล้ว แต่คงต้องรอให้ซินซินกลับมาก่อน”“อื้ม ไปเถอะ บ่ายมีงานต่อ เดี๋ยวไปแ

กลางดึกคืนนั้น“คุณว่างกี่วันคะ”“อาทิตย์เดียว”“…..น้อยจัง”“คุณก็รีบไปสิ เราจะได้อยู่ด้วยกัน”“ฉันเตรียมยื่นวีซ่าอยู่ค่ะ”“โอเค งั้นเดี๋ยวผมทำเรื่องออกใบเชิญให้”“ทำเองเลยเหรอคะ”“อื้ม จะเป็นไรไป สามีออกใบเชิญให้ภรรยา”“เกรงใจเจ้าหน้าที่นะคะ คงตกใจ” หญิงสาวส่งยิ้มล้อเล่นให้เขาแล้วนั่งลงบนขอบเตียงหลังจากที่เธอเดินไปเดินมาอยู่ภายในห้อง“ไม่ขนาดนั้นหรอกน่า มานี่เลย…..” ร่างสูงที่นอนเอนกายพิงหัวเตียงอยู่ออกแรงดึงคนตัวเล็กเบาๆ“…..”“หิวแล้วล่ะ 5 เดือนแล้วนะ”“หิว…..อ๋อ ก็กินสิคะ”เสียงสนทนาภายในห้องนอนเงียบลงหลังจบคำพูดของซินซิน จุมพิตอ่อนโยนแต่โหยหาแนบลงมาที่ริมฝีปากสวยชุดนอนกระโปรงถูกดึงออกอย่างแรงจนกระดุมหลุดออก เพียงไม่กี่นาทีหลังจากนั้น บรรยากาศภายในห้องก็อบอวลไปด้วยความอบอุ่น“เหนื่อยไหมวันนี้ คนเยอะมาก”“ไม่เท่าไหร่ พี่ซิน วิวว่าแปลกๆนะ ปกติคนไม่เยอะขนาดนี้”“คิดเหมือนพี่”“วิวว่าพวกพี่อย่าเพิ่งออกมาข้างนอกดีกว่านะ”“คิดมากน่า”“ปลอดภัยไว้ก่อนดีกว่าพี่ เอาล่ะ วิวกลับก่อนนะ”“ทำไมกลับเร็ว”“นานๆ ทีพวกพี่จะได้อยู่ด้วยกัน ใช้เวลาให้คุ้ม วิวไปนะ”“ขับรถดีๆล่ะ”“ค่ะ”ซินซินมองสำรวจคว

หลังจากที่เดินทางมาถึงประเทศจีน ผู้ช่วยขอชายหนุ่มที่มารอรับอยู่แล้วก็พาทั้งคู่กลับมาที่บ้านแล้วพวกเขาก็กลับบริษัทไปวันนี้หญิงสาวจึงใช้เวลาในการจัดเก็บข้าวของให้เข้าที่ ร่างสูงที่พักผ่อนมองคนตัวเล็กที่เดินไปเดินมาด้วยแววตาเอ็นดูเย็นวันนั้นพวกเขาชวนทีมผู้ช่วยมากินมื้อเย็นด้วยกันที่บ้าน จะว่าเป็นการเปิดตัวอย่างเป็นทางการอีกครั้งก็คงไม่ผิด“ฉลองการมาของซ้อ ทีมเรามีอาซ้อประทับตราอย่างเป็นทางการแล้วจ้า” แก้วเรื่องดื่มถูกยกขึ้นชนกันเบาๆ“อย่าลืมเรื่องเบอร์โทรศัพท์กับพวกอินเทอร์เน็ตนะต้าเกอ อีกอย่างซ้อต้องมีเบอร์พวกเราแล้วต้องให้เบอร์พวกเราไว้ด้วย เผื่อมีอะไรจะได้ติดต่อกันได้”“เตรียมไว้หมดแล้ว”ทีมผู้ช่วยมองหน้ากันด้วยความสงสัย เพราะพวกเขาไม่มีใครสักคนที่เป็นคนจัดการเรื่องนี้ให้ นั่นหมายความว่าเขาจัดการเรื่องนี้ให้หญิงสาวด้วยตัวเอง“เอาล่ะๆ ลงมือได้แล้ว เดี๋ยวซ้อหิว”“ไม่ได้กลัวพวกเราหิวนะ กลัวภรรยาหิว”“แน่นอนสิ”เสียงพูดคุยกันสนุกสนานทำให้ซินซินที่ยังสนอยู่รู้สึกดีขึ้น หญิงสาวพูดคุยกับคนอื่นด้วยรอยยิ้ม เฉินซื่อซีที่คอยมองอยู่ก็เบาใจที่เห็นหญิงสาวยิ้มออกหลังจากที่ทุกอย่างเริ่มเข้าที่เข้า