All Chapters of บังเอิญพบรัก ยอดดวงใจ: Chapter 41 - Chapter 50

เป็นเวลากว่าหนึ่งเดือนแล้วที่เฉินซื่อซีไม่ได้กลับบ้านเลย เขามีถ่ายซีรี่ย์ติดต่อกันหลายเรื่อง ซึ่งเป็นเรื่องที่ต้องถ่ายต่างเมืองทั้งหมด เขาจึงต้องอยู่โรงแรมตามที่ต้นสังกัดจัดการให้เพื่อความสะดวกในการทำงาน อีกทั้งวันที่ไม่ได้ถ่ายทำเขาก็ต้องเดินทางกลับเมืองเพื่อเข้าไปถ่ายรายการวาไรตี้ที่สตูดิโอ นั่นหมายความว่าเขาและซินซินทำได้แค่พูดคุยกันผ่านโทรศัพท์เท่านั้น“ต้าเกอ ปลายเดือนมีคิวว่าง ได้หยุด 2-3 วัน”“จองตั๋วกลับให้ด้วย”“ฉันมีอะไรจะเสนอ”“ว่ามา”“ต้าเกอให้ซ้อมาหาที่นี่ไหม ในกองเรามีแต่คนอ่านนิยายที่ซ้อลง แต่ไม่มีใครรู้ว่าเป็นเรื่องราวของต้าเกอกับซ้อ พวกเขาบอกว่าเรื่องราวน่ารักมาก”“หืม ซินซินเริ่มลงนิยายแล้วเหรอ”“ซ้อไม่บอกต้าเกอเหรอ”“ไม่เห็นบอกอะไร”“ลงมาสักพักแล้วนะ กระแสดีมาก ต้าเกอลองดูแฮชแท็กในเว่อป๋อสิ”ร่างสูงที่นั่งพักระหว่างรอเข้าฉากยื่นมือไปรับโทรศัพท์มาจากผู้ช่วยที่ส่งให้เขา ปลายนิ้วยาวเลื่อนดูแฮชแท็กในแอพลิเคชั่นดังของประเทศจีน สายตาคมกวาดไล่อ่านคอมเมนต์ด้วยแววตาภูมิใจ“อย่าเพิ่งให้มาดีกว่า รอให้ถึงเวลาก่อนค่อยว่ากัน ให้เขามีความเป็นส่วนตัวหน่อย ยังไงเขาก็มาอยู่ต่างบ้านต่า

หลังจากเฉินซื่อซีเดินทางกลับไปทำงานไม่นาน ซินซินก็ตอบรับการพูดคุยกับทางบริษัท YC หญิงสาวตั้งใจว่าจะลองไปพูดคุยดูก่อนโดยมีผู้ช่วยส่วนตัวของสามีหนุ่มไปกับเธอด้วยเมื่อเธอได้รับการยืนยันว่าผู้ที่มาพบเธอคือ บก.ของบริษัทจริงๆ และบริษัทนี้ก็ดูแลนิยายหลายเรื่องที่ได้รับการนำมาดัดแปลงเป็นซีรี่ย์ที่เธอชอบ ซินซินจึงตัดสินใจเซ็นสัญญาตีพิมพ์กับที่นี่ โดยในข้อสัญญาข้อหนึ่งที่ระบุว่าที่นี่จะได้ดูแลในเรื่องของการตีพิมพ์และจัดกิจกรรมเท่านั้น ตรงส่วนนี้สามีหนุ่มและผู้ช่วยของเขาเป็นคนแนะนำให้เธอระบุให้ชัดเจนจนกระทั่งผ่านไปหลายเดือนหลังจากที่นิยายเรื่องนี้จบลงและได้รับการตีพิมพ์ กระแสที่มาแรงติดฮ็อตเสิร์ชจึงทำให้หลายค่ายติดต่อหญิงสาวมาส่วนตัวเพื่อนำมาสร้างเป็นซีรี่ย์ซินซินเลือกที่จะรับข้อเสนอจากค่ายดังค่ายหนึ่ง เพราะเธอสามารถเข้าร่วมการถ่ายทำและมีส่วนร่วมในการออกแบบตัวละครรวมทั้งปรับแก้ในส่วนของบทด้วย“คุณ ฉันไปก่อนนะ วันนี้มีประชุมแต่เช้าค่ะ”“พาเสี่ยวเหยาไปด้วยสิ”“รับทราบค่ะฉันไปนะ คุณพักผ่อนเถอะ นานๆจะได้มีวันหยุด เดี๋ยวฉันรีบกลับมา”หลังจากที่หญิงสาวออกมาจากบ้าน เธอก็ลงมาขึ้นรถที่เสี่ยวเหยาจอดรอ

“คัท พักกอง”การถ่ายทำผ่านมาได้เกือบครึ่งเรื่อง และเรื่องราวหลักๆ ในช่วงนี้จะเป็นเรื่องราวของนักแสดงหลักอย่างพระเอกและนางเอก การถ่ายในแต่ละซีนจึงผ่านไปอย่างรวดเร็ว“อาซิน ผมว่าคุณพักบ้างนะ อดหลับอดนอนจนหน้าซีดหมดแล้ว”“ทำไงได้ล่ะคะ อยู่ในช่วงสำคัญของเรื่องเลยนะคะ”“ก็อย่านอนดึกมาก”“แหม ว่าแต่ฉัน คุณกับเหล่าลู่ก็ดึกไม่แพ้ฉันหรอก”“…..ผมไม่เถียง ขอผ่าน”“ตามนั้นค่ะ” พอสนิทกันมากขึ้น ซินซินก็กล้าที่จะพูดคุยเล่นกับผู้กำกับถังและเหล่าลู่“ซ้อ…..”“…..” ซินซินมองเสี่ยวเหยาที่เข้ามาเรียกเธอด้วยใบหน้าเหลอหลา“แหะ ผู้กำกับถังไม่ได้ยินอะไรใช่ไหมคะ”“ไม่ได้ยินครับ” ผู้กำกับถังพยักหน้าพร้อมกับยิ้มให้เสี่ยวเหยา อันที่จริงเขาเดาความสัมพันธ์ของเฉินซื่อซีกับซินซินออกตั้งแต่วันเปิดกองแล้วระหว่างที่กำลังพูดคุยกันอยู่ เสี่ยวเหยาก็เข้ามาตามซินซิน หล่อนเรียกเธอตามปกติเพราะความเคยชิน จนลืมไปว่าซินซินไม่ได้นั่งอยู่คนเดียว“ว่าไงเสี่ยวเหยา”“ต้าเกอให้มาบอกว่ามีปัญหานิดหน่อย”“โอเค ขอตัวก่อนนะเหล่าลู่”“ไปเถอะ คุณนายเฉิน”ซินซินแกล้งมุ่ยหน้าใส่เมื่อโดนแซว ก่อนจะเดินตามเสี่ยวเหยาไป เมื่อมาถึงห้องพักของนักแสด

เมื่อมาถึงร้านอาหาร ซินซินกับจ้าวจิ้งหยาคุยกันอย่างสนุกสนาน ปล่อยให้ทั้งสองหนุ่มเป็นคนสั่งอาหารเอง“นายจะกลับไปบ้านเมื่อไหร่” ผู้กำกับถัง หรือชื่อเต็มคือ ถังเหวิน ถามเฉินซื่อซีหลังจากที่เขาสั่งอาหารเสร็จ“ยังไม่รู้ ทำไม”“พ่อฉันถามถึง”“ฝากบอกอาว่าถ้าฉันว่างฉันจะเข้าไป นายก็รู้ว่าช่วงนี้ตารางคิวฉันแน่นขนาดไหน”“เดี๋ยวนะ หมายความว่ายังไง อาเหรอ” ซินซินกับจ้าวจิ้งหยาชะงักไป ก่อนที่ซินซินจะถามขึ้นโดยไม่ได้เจาะจงว่าใครจะเป็นคนตอบเธอ“นายยังไม่ได้บอกเธอเหรอ”“ยัง”“อะไรเหรอ”“ผมกับสามีคุณ…..เป็นลูกพี่ลูกน้องกัน พ่อผมคืออาของเขา แต่ผมกับเขาเข้าเรียนปีเดียวกัน เลยไม่ได้เรียกกันตามศักดิ์”“…..”“ฉันว่าคืนนี้มีคนอดเจอเมีย” ถังเหวินพูดขึ้นลอยๆ เมื่อเห็นสายตาที่ซินซินมองเฉินซื่อซี“…..”“เจ๊ากันค่ะ เพราะเขาเองก็ยังไม่ได้เจอคุณพ่อฉัน”“กินข้าวกันดีกว่าค่ะ” จ้าวจิ้งหยาเปลี่ยนบทสนทนาเมื่ออาหารทยอยมาเสิร์ฟเมื่ออาหารมาเสิร์ฟครบการสนทนาก็เปลี่ยนเรื่องไปโดยปริยาย พวกเขาสนิทใจกันมากขึ้นหลังจากที่ได้พูดคุยกันอย่างเป็นกันเอง“กลับเลยไหม หรือไปหาซื้ออะไรกลับไปที่ห้องพักไหม”“กลับเลยค่ะ ฉันง่วงมากเลย”“โอเ

หลังจากนั้นไม่กี่วันก็มีข่าวเกิดขึ้นจากการคาดเดาของพวกเขา ข่าวนี้ขึ้นฮ็อตเสิร์ชในแอพลิเคชั่นต่างๆ อย่างต่อเนื่องอยู่หลายวัน เนื่องจากการถ่ายทำใกล้จะสิ้นสุด พวกเขาจึงไม่มีเวลามาแก้ข่าว“ต้าเกอ ทางค่ายติดต่อมาว่าจะให้ประกาศเลยไหมเรื่องการแต่งงาน”“อืม ได้ ให้พวกเขาบอกด้วยว่าฉันได้เกริ่นไปก่อนหน้านี้หลายครั้งแล้วว่าฉันมีคนรักแล้ว”“ได้ ปีที่แล้วขึ้นฮ็อตเสิร์ชอยู่หลายเดือน ไหนเกอจะพูดเรื่องแหวนคู่ มีคนเจอแล้วถ่ายรูปไว้อีก”“ใช่ ไม่ได้ปิด แต่ก็ไม่ได้เปิดอย่างเป็นทางการเพื่อความเป็นส่วนตัวของซินซิน แต่ในเมื่อมาขนาดนี้ก็ต้องประกาศ”“ฉันว่าถ้าให้ดีประกาศวันจดทะเบียนสมรสไปเลยก็ดีนะ ทั้งสองที่เลย เพื่อเป็นการยืนยันว่าแต่งงานมาเป็นปีแล้ว”“แล้วแต่เลย”“งั้นเดี๋ยวฉันขอปรึกษากับบริษัทก่อน”“อืม”เมื่อการถ่ายทำจบลง ผู้จัดการของชายหนุ่มได้ปรึกษาหารือถึงเรื่องข่าวที่เกิดขึ้น จนกระทั่งได้ข้อสรุปจึงออกไปทำหน้าที่ของตัวเอง ในวันงานเลี้ยงปิดกล้อง ทั้งทีมงานและนักแสดงต่างก็สนุกสนานและใจหายไปตามๆ กัน“ต้าเกอเข้าบริษัทก่อนไหม หรือกลับบ้าน”“เข้าบริษัท”“งั้นเดี๋ยวไปส่งเกอที่บริษัทก่อน แล้วพวกเราจะไปส่งซ้อ แ