Semua Bab ดั่งทรายต้องลม: Bab 141 - Bab 150

ดั่งลมต้องรัก Chapter 21 ประภาวรรณขับรถขึ้นเขาด้วยใจร้าวระบม ภาพพันลภจูบอัญชิสาติดแน่นในดวงตา พันลภผิดคำพูด ละเมิดคำสัญญาที่ให้ไว้กับตน เธอขับรถไปถูปากไปด้วย คล้ายกับว่าลบรอยสัมผัสอันซาบซ่านที่ติดปากตน “พี่พีทคนบ้า ผิดสัญญา...ฮือ” หลังจากวิ่งหนีภาพบาดใจ เมื่อถึงชั้นล่างเธอคว้ากุญแจรถที่วางอยู่บนถาดใส่กุญแจ ก่อนวิ่งไปยังรถเก๋งที่ใช้ประจำในไร่ แล้วรีบบึ่งรถออกจากไร่พันลภทันที จุดหมายคือ สวนพฤกษาพรประไพ หญิงสาวกดรหัสเปิดประตูโดม ก้าวเดินเข้าไปด้านใน ประภาวรรณทุ่มตัวนอนร้องไห้บนเตียงปรับระดับได้ ที่เธอมักมากึ่งนั่งกึ่งนอนดูดาวกับพันลภ ยิ่งนึกถึงเจ้าของสถานที่ เธอก็ยิ่งร้องไห้หนักขึ้น เสียใจ ผิดหวัง โกรธและหึง ส่วนอีกคนใจพลุ่งพล่านมาก พอรู้ว่าประภาวรรณขับรถออกไปจากไร่ เขารีบนำรถออก ขับรถตามเธอไปทันทีที พันลภมาเคว้งตรงถนนใหญ่เพราะไม่รู้ว่า เธอขับรถไปที่ใด แต่ที่แน่ๆ คงไม่ขับรถกลับกรุงเทพ พันลภพยายามหยุดคิด ไม่อยากขับรถไปอย่างไรจุดหมาย สถานที่หนึ่งแวบเข้ามาในหัว เขารีบขับรถไปยังสวนพฤกษาพรประภา ที่แรกที่เขาลองเสี่ยงไปดูว่า เธอมายังโดมดูดาวตามคาดเดาหรือไ

ดั่งลมต้องรัก Chapter 23ร่างกายประภาวรรณตอบรับความตื่นเต้น ตอบสนองความรัญจวนที่แผ่ซ่านเข้ามาในร่างกาย นิ้วมือเขาปลุกความปรารถนาให้ลุกโชติช่วง ราวกับพันลภกำลังเติมเชื้อไฟลงไปในน้ำมัน เกิดปฏิกิริยาตอบสนองฉับพลันอย่างไรอย่างนั้น“อืม...อืม” ความเสียวซ่านรุกเร้าประภาวรรณมากขึ้น เมื่อเขาสะกิดเม็ดทับทิมนูนอวดรูป เริ่มจากช้าไปสู่เร็ว ส่งผลให้อุณหภูมิในตัวเพิ่มสูงตามไปด้วย และเวลานี้พันลภละห่างกลีบปากจิ้มลิ้ม ย้ายเป้าหมายไปยังจุดอื่น“พี่พีท...อา...พี่พีท” เสียงครางแรกดังออกมา จากความกระสันเสียวจากอุ้งปากร้อนชื้นของพันลภ ประโลมเลียยอดปทุม ไม่เพียงแค่ใช้ลิ้นปาดไปมา ปากเขาทำหน้าที่ดูดดึงร่วมด้วย ส่วนอวัยวะกลางตัวก็ยังคงถูกนิ้วมือร้ายกาจเล่นงาน คนอ่อนประสบการณ์เจอรุกเร้าหนักมาก ไม่ใช่เรื่องแปลกที่หญิงสาวจะระบายเสียงครางไม่ขาดสายดูเหมือนว่า พันลภไม่ได้หยุดใช้ปากและลิ้นเพียงแค่ดอกอุบล ที่ผลัดเปลี่ยนเชยชมอย่างเท่าเทียม เขาหมายไปยังจุดอื่น จุดที่มั่นใจเหลือเกินว่า สัมผัสเสน่หาของเธอนั้นหวานหอมไม่แพ้รสจูบ นำพาความซาบซ่านมาสู่กายตนแน่นอน แค่คิดร่างกายร้อนผ่าว เต้นเร้าขึ้นมาทันใดประภาวรรณที่ยังไม่รู

ดั่งลมต้องรัก Chapter 25“หยก...อา...ตอดดีมาก...พี่...พี่...โอ้ว” พันลภเร่วรัวร่างถี่อย่างเมามัน กล้ามเนื้อสาวรัดท่อนเอ็นเขาแน่นมาก ใบหน้าแหงนขึ้นปล่อยเสียงคราง สีหน้าเหยเกเล็กน้อย จากแรงรัดที่ทำให้เขาหายใจไม่คล่อง ราวกับว่าออกซิเจนในร่างพล่องไปมากแม้ว่าการสุขสมของประภาวรรณ ส่งผลต่อระบบทางเดินหายใจ ทว่าช่วงเวลานี้คือความมันเกินบรรยาย พันลภออกแรงคูณสามคูณสี่ เท้ามือลงบนที่นอนข้างร่างงาม เป็นหลักยึดให้เขายกสะโพกประสานกายตามจังหวะเร็ว ที่นับครั้งด้วยตาเปล่าไม่ได้ชายหนุ่มกำลังเมามันกับการโถมกายเข้าใส่ความนุ่มด้านใน มันร้อนฉ่าเหมือนใครเอาไฟมานาบ เขากระชั้นกายอยู่ในท่วงท่านี้สักพัก ก่อนจะปรับเปลี่ยนท่วงท่าใหม่ มือใหญ่จับข้อพับเข่าสาวสวย จับโย้ไปข้างหน้าแล้วกดลงจนเข่าประภาวรรณลงข้างตัว ส่งผลให้บั้นท้ายเธอเชิดขึ้น ราวกับตั้งรับพลังช้างสารที่กำลังขับเคลื่อนเข้าออกโพรงสวาท “พี่พีท...อา...พี่พีท...พี่พีทขา”ประภาวรรณเสียวสะท้านไปทั้งกาย ท่วงท่านี้ทำให้กายแกร่งของเขาล่วงล้ำเข้าไปอย่างลึกล้ำ แต่ละครั้งที่เขาโถมแรงกายเข้าใส่มันเต็มไปด้วยความวาบไหว ยิ่งเขาขยับเคลื่อนไหวมากเท่าไหร่ยิ่งรู้สึกดีมาก

ดั่งลมต้องรัก Chapter 28ขณะยืนรอเด็กชายเล่นม้าหมุน พันลภกับประภาวรรณยืนคุยกัน เธอบอกอีกเรื่องให้พันลภรู้ เรื่องนั้นคือ เธอไว้วานให้ยุรนันท์สืบเรื่องอัญชิสา ช่วงที่เป็นภรรยาประเวทว่า ทุกอย่างที่อัญชิสาพูดมาเท็จจริงแค่ไหน ซึ่งยุรนันท์รับปากว่า จะจัดการเรื่องนี้ให้“ใจเราตรงกันเลยนะ พี่ก็ให้ลูกน้องพี่สืบเรื่องนี้เหมือนกัน เพราะพี่ก็อยากรู้ว่า คำพูดไอซ์มีความจริงแค่ไหน ในความรู้สึกพี่ พี่ว่ามันมีอะไรซ่อนอยู่” เหตุผลที่พันลภไม่บอกใคร เขาต้องการสืบเงียบๆ ยิ่งคนรู้มาก เรื่องนี้อาจไหลเข้าไปในหูอัญชิสา“แล้วผลสืบเป็นไงคะ ทางพี่เฮิร์ปยังไม่ส่งข่าวมาเลยค่ะ”“คงต้องรออีกหน่อย เมื่อวานตอนบ่ายสมัยส่งข่าวมาบอกว่า นัดลูกชายคนเล็กของสามีไอซ์ไว้แล้ว จะคุยกันพรุ่งนี้” พันลภตอบ “พี่กะว่าจะให้สมัยสืบเรื่องพี่ชุ่มด้วย คนนี้น่าจะรู้อะไรดีที่สุด”“คิดเหมือนกันเลยค่ะ”“พี่จะโทรบอกเฮิร์ปนะว่า ให้ยกเลิกการสืบเรื่องไอซ์ ให้สมัยสืบคนเดียวพอ พี่กลัวว่า ยะมีคนของไอซ์อยู่ทางโน้น แล้วส่งข่าวให้ไอซ์รู้ พี่กลัวไก่ตื่นน่ะ”“ค่ะพี่พีท” ประภาวรรณไม่ค้านไม่ว่าใครสืบ ก็รู้ผลเช่นกันเกือบสองทุ่มเป็นเวลาที่น่าจะกลับไร่พันลภ

ดั่งลมต้องรัก Chapter 30 วันที่อัญชิสารอคอยมาถึง ชณาธิปมาโรงพยาบาลเพื่อตรวจดีเอ็นเอ พร้อมกับพันลภ ประภาวรรณและยุรนันท์ เมื่อมาถึงสถานพยาบาล เจ้าหน้าที่เข้ามาเก็บเนื้อเยื่อของพันลภกับชณาธิปตามขั้นตอน อัญชิสาเห็นภาพนี้แล้วยิ้มแก้มปริ ดีใจจนออกนอกหน้า มั่นใจเกินร้อยว่า ชณาธิปเป็นลูกชายพันลภล้านเปอร์เซ็นต์ “พี่พีทคะ ไอซ์ว่า เราพาน้องแชมป์ไปเที่ยวสวนสุนกดีกว่าค่ะ ลูกบ่นอยากไป” อัญชิสาบอกพันลภ ชายหนุ่มที่เธอยังเชื่อมั่นว่า เขายังมีเยื่อใยกับตน แม้ว่าเขาจะมีคนรักคนใหม่ก็ตาม “ฉันตั้งใจว่า จะพาน้องแชมป์ไปเที่ยวพอดี” คนพูดคือยุรนันท์ “โดยไม่มีเธอไปด้วย พูดแค่นี้คงเข้าใจนะ” “แต่น้องแชมป์เป็นลูกของฉัน ลูกไปไหนฉันก็ต้องไปด้วยสิ ไม่มีใครดูแลน้องแชมป์ได้ดีเท่าฉันหรอก” อัญชิสาเถียงสู้ “เหรอ” ยุรนันท์เสียงสูง น้ำเสียงและสีหน้ายียวน “เอาเถอะ แม่ผู้แสนดี ถึงยังไงวันนี้เธอก็ไม่ได้ไปกับพวกเรา ฉันจะให้ค่าแท็กซี่กลับบ้านนะ ถ้าเธอไม่กลับ ฉันก็จะไม่พาน้องแชมป์ไปไหนทั้งนั้น เธอพาไปเองล่ะกัน ฉันรู้ว่าเธออยากให้น้องแชมป์ไปเที่ยวกับพีท เพื่อให้ทั้งคู่ใกล้ชิดกัน เ