ดั่งมนต์ต้องใจ Chapter 17 “มันจะมีวันนั้นหรือคะ คุณเฮิร์ปเกลียดอุ้มจะตายไป” น้ำเสียงคนพูดฟังแล้วเศร้าเหลือเกิน “จิตใจและความรู้สึกของมนุษย์ เปลี่ยนแปลงได้ตลอดเวลา จากมิตรเป็นศัตรู ศัตรูกลายเป็นมิตร รักเป็นเกลียดหรือว่าเกลียดเป็นรัก เป็นคนดีกลายเป็นคนชั่วก็มีให้เห็น คนเลวกลับตัวเป็นคนดีก็มีถมไป ไม่อย่างนั้นจะมีคำพูดที่ว่า ใจคนเรายากแท้หยั่งถึงเหรอ เชื่อพี่สิ พี่มีเซ้นส์เรื่องนี้” “ค่ะ อุ้มหวังว่าจะมีวันนั้นค่ะ” เป็นความหวังเล็กๆ ในใจปรียาพร “อ้าวอุ้ม บังเอิญจังเลย เจอกันอีกแล้ว” ศุภชัยทักปรียาพร ที่ยกมือไหว้ “พี่รู้มาจากพีทว่า อุ้มมาเที่ยวภูเก็ต แต่ไม่คิดว่าจะได้เจอกัน” “เอางี้ไหม ไปกินอาหารทะเลกับพวกพี่ที่ห้องพักไหม พี่สั่งอาหารทะเลชุดใหญ่ไฟกระพริบให้ไปส่งที่โรงแรมกินสามคนไม่รู้จะหมดหรือเปล่า เลยชวนอุ้มไปช่วยกินน่ะ”พันลภกล่าวชวน ปรียาพรมีทีท่าลังเล “ไปเถอะอุ้ม คนกันเองทั้งนั้นเลย กินหลายๆ คนสนุกดี” ศุภชัยชวนอีกคน “ค่ะ ไปก็ไปค่ะ” เธอตกลงตามคำชวน คิดว่ากลับไปที่พักก็เหมือนอยู่คนเดียว “ว่าแต่พี่พีทพักที่ไหนคะ”
Last Updated : 2025-12-17 Read more