Todos os capítulos de Too Late To Regret, Mr. Billionaire: Capítulo 101 - Capítulo 110

“SIX TIMES a night?”Caden let out a cold laugh, pero hindi umabot sa mga mata niya ang tawa. His stare landed heavily on Talia, sharp and aggressive, parang kaya niyang hatiin sa dalawa ang katahimikan ng buong kwarto.“Talia,” he said, voice low but slicing clean through the air, “tatlong beses kang nagmakaawa kagabi.” Hindi man malakas, pero bawat salita ay narinig ng lahat. “Six more times? Kakayanin ba ng katawan mo?”Ruthless. Direct. Brutal.He even chuckled softly as if savoring the blow he just delivered.Talia’s face hardened instantly, halos mabasag ang wine glass na hawak niya.Lintek. Ginawa talaga ito ni Caden nang sadya.The three young men panicked at once, tumayo halos sabay-sabay, nagmamadaling magpaalam. The atmosphere was too intense. Too dangerous. At walang gustong maipit sa gitna.“Caden!”Bea slammed her palm on the table, shooting at her feet. “Ano ’yon? Hindi ka maka-get-over kaya sisirain mo na lang ang gabi namin? Ano gusto mo, basagin mo na rin ang plato?!

THE movement was so smooth, so natural na parang walang kahit anong pag-aalangan. Walang halatang intensyon, walang pilit, as if automatic kay Caden.Nagulat si Jessica for a moment bago tuluyang ngumiti, soft and obedient, her glossy lips curving slightly.“I’ll listen, Caden,” she whispered.Sa di-kalayuan, umiwas ng tingin si Lucas Lee. Pinapanood niya ang “affectionate” moment at parang may kumurap na nausea sa loob niya. Tahimik siyang tumalikod.Lucas smirked lightly, half-teasing, half-meaningful. “Mukhang malapit nang ikasal si Mr. Montclair at Ms. Velasquez. Congrats in advance.”Pagkasabi niya noon, tumingin siya kay Talia. “Mag-hello lang ako kay Professor Lim. Sandali lang. Then uwi na tayo.”Tumango si Talia, composed, pero may kabigatan sa mata. Nagpasya siyang lumayo muna doon para makahinga sa mini garden ng venue.Naiwan sina Jessica at Caden. Jessica lifted her chin slightly, voice soft, sweet, halos parang lambing.“Caden, next week na ang filming ko. Opening ceremo

"LOLA LIGAYA, nandito po kami ni Bea para bisitahin kayo," mahinang sabi ni Talia, halos pabulong, bahagyang nanginginig ang boses. "Tatlong taon na rin po ang lumipas... ang bilis ng panahon." Huminga siya nang malalim, pilit pinipigilan ang luha. "Aalis na po ako pa-Europe soon para sa training. Siguro... matagal na rin bago ako makabalik dito." Sandaling natahimik si Talia, pinunasan ang gilid ng mata. "'Wag kayong mag-alala, si Lolo Ricardo po ay nasa maayos na kalagayan. Pero sabi niya, medyo mahirap na raw umakyat dito sa bundok kaya pinaabot niya po itong mga paborito n'yong pagkain tulad ng bibingka, kutsinta, at sapin-sapin. Alam ko po, paborito n'yo 'to." Bahagyang ngumiti si Talia, pilit pinipigilan ang pag-iyak. "Maghihintay na lang daw po siya sa kabilang dulo, sa mga dasal n'yo." Habang nagsasalita siya, hindi na niya napigilan ang pagbagsak ng luha. Meeting Lola Ligaya had been by chance, pero itinuring siya nito parang tunay na apo. Ang tanging pagsisisi lang ni T

HINDI MAN lang sinulyapan ni Talia ang bahagyang ngiti sa labi ni Caden. Umupo siya agad sa inilaang upuan, walang pag-aalinlangan. Kahit ano pa ang plano ng lalaking ito, isa lang ang totoo ay iyon ay nagugutom na siya.Napansin ni Caden kung gaano siya kabilis pumayag. Kumurba ang labi nito sa isang kontentong ngiti. Mukhang nasa magandang mood ito habang umuupo sa tapat niya.Ilang sandali pa, dumating ang waiter, itinulak ang maliit na food cart at isa-isang inilapag ang mga putahe sa mesa, inis na inihaw na karne, sariwang ensalada, mainit na sabaw. Kumalat agad ang bango sa hangin, sapat para magutom kahit ang hindi pa gutom.Kinuha ni Talia ang kutsilyo at tinidor at agad hiniwa ang karne. Wala siyang balak makipag-usap. Ang gusto lang niya ay punuin ang sikmurang kanina pa kumakalam. Kumain siya nang tahimik, nakatuon lang sa plato, halos hindi pinapansin ang lalaking nasa harap niya.Hindi siya inistorbo ni Caden. Tahimik lang itong nagsalin ng red wine sa baso at marahang in

SA PAGBUKAS ng pinto, dalawang lalaki ang pumasok, parehong may malamig na ekspresyon. Ang isa ay may matalim na mga mata at mapanganib na ngiti, habang ang isa ay matangkad at tahimik lang na nakamasid sa paligid.Si Jessica ay napasiksik sa sulok ng silid, nanginginig sa takot. Napatigil ang lalaking may malamig na tingin, saka siya tinitigan na para bang wala siyang halaga.“Enjoy it while you can,” malamig nitong sabi, may halong mapanuyang ngiti. “Just don’t die too soon.”Pagkasabi niyon, lumakad itong palabas, para bang nandidiri pang tumingin muli sa kanya. Naiwan ang isa pang lalaking kasama nito, matipuno, tahimik, at walang emosyon sa mukha. Lumapit ito nang mabagal kay Jessica, na halos hindi na makagalaw sa takot.Sa bawat hakbang nito, lalong bumibilis ang tibok ng puso niya. Hanggang sa tuluyan siyang masubsob sa sahig, at sa isang iglap, marahas siyang binuhat at ibinagsak sa kama.---KINABUKASAN, sa highway papuntang Batangas, nakasakay si Caden sa likurang bahagi ng