Too Late To Regret, Mr. Billionaire のすべてのチャプター: チャプター 121 - チャプター 130

“HINDI puwede.”Matigas ang pagkakasabi niyon ni Caden na para bang ayaw na ayaw nito sa ideyang iyon. Napakunot ang noo ni Don Ricardo. Mariin niyang ibinagsak ang tungkod sa sahig.“Hindi ikaw ang magpapasya rito,” galit niyang wika. “Hindi ito kumpanya mo.”Agad namang humawak si Talia sa kamay ng matanda, marahan, parang pinakakalma ang isang bata. “Lolo,” mahinahon niyang sabi, “for formality lang ’yon. Huwag po kayong mag-alala. Tatawag po ako palagi.”Sadyang binago niya ang salitang babalik at ginawang tatawag nang sa gayon ay hindi maghinala ang kaharap.Napabuntong-hininga naman si Don Ricardo. Unti-unting humupa ang galit sa mukha niya. “Sige na nga,” sabi niya sa huli. “Basta’t nandito pa rin ako sa puso mo, sapat na ’yon.”“Talia,” dugtong pa nito makalipas ang sandali, “samahan mo ako sa side hall. Maglaro tayo ng chess.”“Opo,” sagot naman ni Talia. Tinulungan niya ang matanda na tumayo, at sabay silang naglakad patungo sa side hall. Naiwan sa hapag-kainan si Caden na

SAMANTALA, eksaktong naroon din sa lugar na iyon si Jessica at wala siyang kaalam-alam na na napapanood siya ni Caden sa mga sandaling iyon mula sa surveillance camera.Kaagad na lumapit ang dalawang bodyguard at binuksan ang daraanan para kay Jessica. Matatag ang tindig niya, parang sanay sa ganitong eksena, na parang siya ang may-ari ng lugar, kahit abandonado ang paligid.Pero maya-maya'y biglang tumunog ang cellphone niya. Kaswal niya iyong sinagot. Hindi siya nagsalita at nakinig lang. Ngunit nang matapos ang tawag, kapansin-pansing namutla ang mukha niya. Para bang biglang nanigas ang mga paa niya sa kinatatayuan.Pero hindi na siya pwedeng umatras, at huli na para umalis...Nauna nang naitulak ng bodyguard ang gate papasok. Huminga siya nang malalim at pinilit kumalma bago tuluyang naglakad paloob. Sa dilim ng bakuran, biglang may malamig na boses na tumawag sa kanya.“Jessica.”Napasinghap siya. Agad siyang napayuko at natakpan ang mukha ng dalawang kamay, nanginginig ang bali

SAMANTALA, saglit na nanahimik ang buong auditorium habang pinoproseso ng lahat ang rebelasyon. Pagkatapos ay muling nagsalita si Lucas. Mas mabigat na ngayon ang boses, mas may diin.“Today,” malinaw niyang saad, “since nandito na rin ang media at mga partners natin, I’ll take this chance to officially introduce a new home medical innovation ng Lee Pharmaceutical.”Bahagya siyang tumagilid at itinuro ang backstage entrance.“Please welcome our smart home healthcare unit, Project Bantay-Buhay. Codename: MiniCare.”Bumukas ang gilid ng entablado. Lumabas ang isang staff na naka-formal suit, maayos ang tindig, tangan ang isang compact device na kasinglaki ng maliit na stuffed toy, hugis lokal na hayop, puti ang katawan na may manipis na asul na guhit. Umiilaw ang “mata” nito na parang animated sensor.May marahang collective gasp mula sa audience. Kasabay nito, umilaw ang malaking screen. Nagsimulang tumakbo ang high-tech promo video na malinis ang graphics, mabilis ang pacing, may orch

KINABUKASAN.Ang condo unit ni Talia ay parang naging battlefield ng tatlong babae. Tahimik ang labas ng gusali, pero sa loob ng sala, puno ng tensyon.Nakatayo si Bea malapit sa center table, naka-cross arm, nakataas ang baba— in full combat mode. Direkta ang titig niya sa babaeng nasa tapat nila.Kay Jessica.Maayos ang bihis nito, designer dress, flawless ang makeup, parang may photoshoot. Pero ang ngiti ay may lason.“Jessica,” malamig na bungad ni Bea, “natural ka bang tuso o pinag-aralan mo talaga?” May halong pangungutya ang tono niya nang magsalita. “Hindi ka pa ba nagsasawa kay Caden? Pati si Lucas pinapakialaman mo na rin?”Bahagyang tinakpan ni Jessica ang bibig habang tumatawa nang mahina, elegante, pero matalim ang mata.“Grabe ka naman, Bea,” sabi niya. “Ang dami mong assumptions.”Lumipat ang tingin niya kay Talia na nakasandal sa sofa armrest, kalmado ang postura kahit may bakas pa ng pasa sa leeg na bahagyang tinatakpan ng scarf.“Talia,” sabi ni Jessica na may provoc

HINDI agad sumagot si Talia. Saglit lang siyang tumitig kay Lucas, saka marahang ngumiti ng pilit. “Pagod lang ako,” sabi niya. “Ayokong dumagdag pa sa gulo.” Mariing huminga si Lucas. Kita sa panga niya ang pagpigil ng galit. “Magpahinga ka,” mahinahon niyang sabi. “Babalikan kita mamaya.” Matapos niyon ay tumayo na ito, inayos ang laman ng first-aid kit, saka tumalikod at lumabas ng unit na mabigat ang hakbang. Sinundan siya ng tingin ni Bea, tapos ay kumindat kay Talia na may bahid ng victorious mischief. “Grabe,” bulong niya, “may personal army ka pala.” Tahimik na lang natawa si Talia saka iiling-iling. —— KINAGABIHAN, sa isang exclusive private lounge sa BGC nakatago sa loob ng isang high-end members club, malamlam ang ilaw at naghahalo ang amoy ng alak at mamahaling pabango. Nasa sulok na VIP room si Jessica. Magulo pa rin ang ayos. May pasa ang pisngi. May marka sa labi. Pero matalim na ulit ang mga mata, galit na galit na animo'y parang tigre. Ilang sandal