Too Late To Regret, Mr. Billionaire のすべてのチャプター: チャプター 131 - チャプター 140

TAHIMIK siyang tinitigan ni Talia. Walang takot, walang pag-aalinlangan.“Kung masasaktan man ako,” sagot niya, kontrolado ang tono, “that’s still my decision. Hindi mo kailangang akuin para sa’kin.” Bahagya siyang lumihis ng hakbang para lampasan ang dalawang bodyguard. “Move.”Pero hindi natinag ang mga ito. Kaya naman mas naging malamig ang boses ni Talia. “You’re crossing a line, Lucas.”Hindi agad sumagot ang lalaki. Sa halip, bigla itong humakbang pasulong at hinila siya mula sa likuran, isang mahigpit na yakap na kumulong sa kanyang mga braso at balikat.Dumikit ang dibdib nito sa likod ni Talia, at ramdam niya ang mainit na hininga nito sa may tenga niya.“This time,” mahina pero mariing bulong ni Lucas, “hindi na kita hahayaan sa pagiging martir mo.”Sa narinig ay nanigas ang panga ni Talia. Pinilit niyang kumawala pero mas humigpit ang hawak ng lalaki. Ramdam niya ang mabilis at malakas na tibok ng puso nito sa likod niya. “Lucas, let me go...” mariin niyang sabi.“Sumama

KINABUKASAN ng umaga.Nakatayo si Talia sa harap ng full-length mirror sa loob ng sariling kwarto. Suot niya ang fitted na navy blue business suit, maayos ang tahi at sakto ang hulma sa katawan niya. Simple lang ang makeup na light foundation, soft lip color pero fresh at professional ang dating. Kalmado, elegante, at matatag ang version ng Talia na nakatayo sa harap ng salamin.Ilang sandali pa'y bumukas ang pinto at pumasok si Bea, naka-blue suit din na halos kapareho ng style tulad sa kanya. Pati ayos ng buhok, sinadya ring gawing malapit sa kay Talia.Sinuri siya ni Bea mula ulo hanggang paa, saka ngumuso. “Grabe ka. Mas bagay sa’yo ’yung blue kaysa sa’kin,” sabi nito, half-teasing.Umikot pa siya sa harap ng salamin at tinaas ang baba. “Pero okay din naman ako, ’di ba?”Ngumiti si Talia nang bahagya. “Ikaw pa rin pinaka-maganda,” sagot niya nang diretso.Nagkatinginan silang dalawa at sabay na ngumiti.Pagkatapos, hinila ni Bea papasok ang isa pang babae— si Mia na naka-blue blaz

SA ISANG sasakyang mabilis ang takbo sa expressway, nakatitig si Don Ricardo Montclair sa cellphone niya habang naka-live ang broadcast ng launch event. Ilang segundo siyang hindi nakapagsalita.“Ang batang ’yun…” mahina niyang bulong. “Siya talaga si Doctor Nova?”Ang babaeng halos ituring na niyang future daughter-in-law ng pamilya Montclair, ito ang misteryosong medical AI founder na parang alamat sa industriya?“Bilisan mo pa,” utos niya sa driver. “Step on it.”---SA STAGE, hindi pinansin ni Talia ang kaguluhan at ingay sa ibaba. Diretso siyang nagpatuloy sa presentation, malinaw ang boses at steady ang delivery.“Sa nalalapit na panahon,” sabi niya, “hindi na dapat ituring na automatic death sentence ang cancer. Ang Little M ay ginawa para magbigay ng mas maagang pag-asa at mas malinaw na treatment direction sa mas maraming pasyente.”Sumunod ang slide.“Dagdag pa rito, in-incorporate ko rin ang sarili kong clinical aromatherapy support model sa system layer,” dugtong niya. “It

SAGLIT na napatingala si Talia mula sa gitna ng media crowd nang makita niya ang matangkad na likod ni Caden na papalabas ng hall. Napatitig siya roon nang ilang segundo, hanggang sa matabunan ito ng ilaw at anino sa exit corridor.Saka tumunog ang phone niya. Bahagya siyang humingi ng paumanhin sa press team ng Montclair PR at iniabot muna ang mic sa staff. Tahimik siyang kumalas sa gitna ng interview circle at naglakad papunta sa mas pribadong bahagi ng lobby.Paglabas niya sa glass doors, ibang tensyon ang sumalubong sa kanya. Sa isang side, nakahanay ang security team ni Caden, matatangkad, tuwid ang tindig, alerto ang mga mata. Sa kabilang side naman, nakapwesto ang grupo ni Lucas, parehong matitigas ang aura, halatang handa sa anumang mangyari. Parang dalawang pader na walang gustong umatras.Humakbang si Lucas Lee pasulong, may malamig na ngiti sa labi.“Caden,” tawag nito, mababa pero may hamon ang boses, “ibigay mo na sa’kin si Talia.”Tuwid naman ang tindig ni Caden, malamig

MADALING-ARAW pa lang sa baybaying bahagi ng Singapore nang dahan-dahang buksan ni Talia ang malapad na bintana ng maliit na seaside villa.Pumasok ang maalat na simoy ng dagat, malamig, presko, at tahimik. Sa harap niya ay walang katapusang asul ng karagatan. May ilang maliliit na bangkang pangisda sa malayo, dahan-dahang gumuguhit sa tubig sa ilalim ng unang liwanag ng araw. Kalmado ang paligid. Halos walang ingay ng siyudad na para bang hiwalay sa mundo.Ito ang coastal enclave na tinatawag ng locals na San Aurelio Cove, isang liblib na komunidad sa dulo ng isla, kilala sa mahigpit na private security at natural na depensa ng lokasyon. Tatlong gilid ay dagat, iisang access road lang ang papasok. Isa ito sa mga designated HelixCore safe sites.Hindi malaki ang villa, pero maayos at cozy. Ang bakuran ay puno ng makukulay na bulaklak tulad red, yellow, at lavander na para bang bagong bukadkad pa lang. Tahimik siyang nakatayo roon, hawak ang baso ng tubig. Kalmado siya sa panlabas na a