Semua Bab Too Late To Regret, Mr. Billionaire: Bab 141 - Bab 150

“SIR CADEN,” maingat na sabi ni Lyndon, bahagyang yumuko habang hawak ang tablet, “naalala n’yo po ba ‘yung coastal heritage town mayor na nakausap n’yo dati? Si Mayor Enrique Valdez, sa Aurora side. Siya ang local head na may override clearance sa San Aurelio sector.”Hindi lumingon si Caden. Nakatitig pa rin siya sa pulang marka sa mapa. “…Tama,” mababa niyang sagot. Dahan-dahan niyang pinaikot ang metal pen sa pagitan ng mga daliri. “May paparating na town festival doon, hindi ba?”Tumango si Lyndon. “Yes, sir. Three-day coastal food and culture fair. Open event, may invited guests, suppliers, at media permits. Iyon lang ang window na may controlled civilian access.”Bahagyang nagbago ang ekspresyon ni Caden. “Contact Mayor Valdez,” utos niya. “Kailangan kong makapasok ngayong araw.”“Today, sir?” gulat na ulit ni Lyndon. “Maghahanda ako ng flight slot.”“Hindi ako maghihintay,” putol ni Caden. “I want wheels up ASAP.”Mabilis tumango si Lyndon. “I’ll prep the jet. Sir, sino po ang

BIGLANG nanigas ang buong katawan ni Caden nang makita ang eksenang iyon. Binalot ng matinding takot ang buo niyang pagkatao, kaya mabilis siyang kumilos na para bang anino lang sa liwanag."Ay!" may napasigaw sa gilid, pero huli na.Bumagsak ang mabigat na paso mula sa ikatlong palapag, diretso sa pwesto kung saan nakatayo si Talia kanina. Pero sa isang mabilis na galaw, hinila ni Caden si Talia sa braso at iniikot palayo sa akmang panganib.Sumabog ang paso sa semento. Nagkalay ang lupa at basag na piraso ng ceramic sa paligid. Napaatras ang ilang tao, may ilang napasigaw pa.Napatigil ang mundo ni Talia sa isang segundo. Parang nag-white noise ang isip niya. At ang una niyang naramdaman ay ang matibay na bisig sa likod niya, nakayakap para protektahan siya. Malaya din niyang nasasamyo ang pabango nito na para bang pamilyar sa kanya.Napatingala siya agad para pasalamatan ang lalaki pero umatras ito. "Thank you! Are you hurt—"Dalawang hakbang paatras ang pagitan nila ng lalaki. Nak

NAPATITIG si Talia sa direksyong itinuro ng mayor.Mula sa gilid ng ilaw at usok ng stage fog, may isang matangkad na lalaki ang dahan-dahang lumapit. Suot nito ang isang malinis na puting suit na simple ang tahi pero halatang mamahalin ang tela. Diretso ang tindig, kontrolado ang hakbang, parang sanay na sanay sa atensyon ng crowd.May suot itong mask na hindi buong takip, kundi half-mask na may disenyo ng ibong-dagat na may mahahabang balahibo sa gilid. Tanging ang matigas na panga at manipis na linya ng labi ang malinaw na kita. May kakaibang bigat ang presensya niya. Kahit walang ginagawa, kusa nang umiwas ang mga taong nadadaanan niya.Bahagyang natuyo ang lalamunan ni Talia. “Bakit parang… pamilyar?”Akma na sana siyang magsasalita para tumanggi ulit pero nakalapit na ang lalaki. Bahagya itong yumuko, pormal ang galaw.“Miss,” sabi nito, mababa ang boses, kontrolado, may magnetism na hindi kailangang itaas ang tono para marinig. “Mukhang kinakabahan ka.”Bumilis ang tibok ng pus

PAGLAPAG ng jet, hindi dinala sina Talia at Agent Rafael sa main terminals. Sa halip, lumapag ito sa isang pribadong strip sa dulong bahagi ng Red Harbor Freeport, isang industrial coastal zone sa Singapore sector na kilala sa under-the-table trades, no-questions-asked docks, at ghost warehouses. Sa mundo ng insiders, iba ang tawag dito— Grey Wharf. Isang lugar na hati ang mundo.Sa isang side, puro neon clubs, luxury dens, at private gaming halls na kontrolado ng isang misteryosong negosyanteng kilala lang sa codename na “Mr. Gold.” Walang nakakaalam ng tunay niyang mukha. Laging naka-mask sa lahat ng transaksyon.Sa kabila naman, puro kalawangin na bodega, illegal salvage yards, at arm runners na hawak ng isang gang boss na tinatawag na “Silver Fang.” Kilala sa bilis magdesisyon at sa walang pag-aatubiling magpatahimik ng kalaban.Sa Grey Wharf, iisa ang batas—presyo. Kung kaya mong magbayad, may impormasyon ka. May tao. May ruta. Kahit anong klase ng “serbisyo.”Pagbaba ni Talia, a

TAHIMIK na umikot ang candlelight sa gitna ng mesa, ang apoy nito ay bahagyang kumikislap sa bawat galaw ng hangin mula sa air vents. Sa pagitan nila, ang tensyon ay mas lalong tumitindi.Maingat na hiniwa ni Mr. Gold ang isang piraso ng karne, saka inilapag iyon sa plato ni Talia, parang natural lang sa kanya ang ganoong gesture.“Eat,” mahinahon nitong sabi.Hindi agad nagsalita si Thalia at bahagya lang siyang ngumiti bilang sagot. Habang ngumunguya siya, sunod-sunod na tanong ang tumatakbo sa isip niya.“Si Mr. Gold ba talaga ‘to?”“Ito ba ang lalaking hinahanap ko… o mas malala pa sa inaasahan ko?”Pero ramdam ni Thalia na hindi basta bastang lalaki ang kaharap niya.Pagkalipas ng ilang sandali, napansin ni Mr. Gold na halos paubos na ang laman ng plato ni Talia. Kaya dahan-dahan niyang ibinaba ang baso ng alak.“Miss Nova,” mababa at kontrolado ang boses ni Mr. Gold. “What brings you here?”Pinunasan ni Talia ang gilid ng labi niya gamit ang napkin bago sumagot. Wala nang paligo