Semua Bab เหลี่ยมกามเทพ: Bab 61 - Bab 70

บทที่25.แฮบปี้มีความสุข           เช้าวันใหม่หลังจากการแต่งงาน กาสะลองลืมตาขึ้นมาด้วยความง่วงงุน มีบางสิ่งบางอย่างกำลังเคล้าเคลียอยู่บนเนื้อตัว มือหนวดปลาหมึกไต่ยุบยับจนต้องตื่นขึ้นมา เมื่อเจ้าสิ่งนั้นไม่ยอมหยุดนิ่ง ผิวกายเรียบลื่นถูกโลมเลีย หน้าอกอวบอิ่มถูกฟอนเฟ้น และถูกดูดดื่มจนร่างกายเสียดเสียว ปลาย  ยอดอกเปียกชื้นเพราะน้ำลายอุ่นๆ กับปลายลิ้นสากระคายที่ไล้เลียไม่หยุดหย่อน          “อื้อ...พอก่อนได้ไหมคะ ดอกปีบไม่ไหวแล้ว” เสียงครางห้ามแผ่วๆ ร่างกายกลับเบ่งบานรับสัมผัส แอ่นกายอ่อนละมุนแนบชิดริมฝีปากหนาที่กำลังฟอนเฟ้นเต้าทรวง          “ครั้งสุดท้ายทูนหัว นะ นะครับ” เปรมร้องขอเสียงแหบปร่า แก่นกายแข็งตึงยากที่จะหยุดยั้ง          “ค่ะ คุณสัญญาแล้วนะ” กาสะลอง

เพ็ญนภาเหลือบเห็นชายเสื้อชุดทำงานของบุตรสาวเข้าพอดี “ขอตัวเดี๋ยวนะคะ เจ้าตัวเขามาพอดี ดิฉันขอถามลูกก่อนว่าไปรู้จักกับทายาทมหาเศรษฐีเข้าตอนไหน” เธอเดินไปตรงมุมที่ลูกสาวหลบอยู่ กระแอมเตือนก่อนจะพูดประโยคเหน็บแนม “มะลิแฟนลูกเป็นใคร มีเถือกเถาเหลากอมาจากไหน เขาส่งคนมาขอเราน่ะ ทำไมไม่บอกแม่ก่อน จะได้เตรียมตัวทัน นี่อะไรจู่โจมมาแบบไม่ให้แม่รู้ตัวเลย”          “คะ! ใครมานะคะคุณแม่” เพรีมีสีหน้างงงัน          “เอรอน แคลร์เวลล์พ่อของแฟนเราน่ะ มาสู่ขอลูก จะให้แม่ตอบยังไงตอบรับหรือปฏิเสธ”          “หา!” เพรีชะโงกใบหน้าผ่านด้านหลังมารดา มองดูแขกผู้มีเกียรติที่นั่งกันหน้าสลอน          “แฮะๆ มะลิไม่รู้เหมือนกันค่ะ แต่ๆ เอ่อๆ” เพรีกล่าวกระอึกกระอักใบหน้าร้อนวูบวาบเอียงอายสายตามารดา     

“แม่เจ้า อภิมหาโคตรเพชรเลยนี่ น้องๆ เพชรสีชมพูที่เคยเป็นข่าวเมื่อหลายปีก่อน ที่ถูกขโมยมาจากวังสุรต่าน อ้ายยย ตาร้อนค่ะ ไฟลุกเลย เบื่อเมื่อไรโยนๆ มาให้แก้วใส่เล่นมั่งนะ อยากให้คนอิจฉาเล่นๆ” แก้วกุดั่นทิ้งตัวลงนั่งหลังจากเดินพล่าน แข้งขาอ่อนแรงจนต้องทรุดตัวลงนั่ง          “ได้สิสำหรับแก้ว รออลันกลับมาก่อน นี่พ่อเขาให้มาเฉยๆ ท่านบอกว่าที่อลันมีเตรียมไว้ มะลิจะใส่วงนั้นชั่วชีวิต”          “อุ้ยตายว้ายกรีดแม่เจ้า! แก้วจะมีวาสนาได้ใส่เพชรในตำนาน โอ้ยไม่อยากจะคิดจะโดนโจรปล้นเปล่านะ หน้าไม่ให้ได้ใส่ของมีราคาอยู่ด้วย”          “ทำเป็นพูดเล่นไป คุณซ้งก็ไม่ได้จนนี่ อาจจะมีซุกซ่อนอยู่ก้นๆ หีบพอให้แก้วงัดขึ้นมาใส่โชว์คนอื่นๆ ก็ได้” เพรีกล่าวกระเซ้าเพื่อนรัก นอนหัวเราะงอหายเมื่อสาวมั่นกล่าวตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว          “แก้วกำลังงอนคุ

“บ้า!เด็กๆ” แก้วกุดั่นกล่าวเสียงสะบัด พูดสวนคำตอบทันควันอายจนแทบจะมุดแผ่นดินหนีที่สุขสมไปก่อนเพียงแค่บทเรียนรักครั้งแรก “พูดจาไม่น่าฟังเลย เตรียมรับบทเรียนป.หนึ่งคนสวย เมื่อซักครู่แค่อนุบาล” ทรงภพกล่าวตอบเสียงแหบห้าว ลากเรือนกายอ่อนระทวยพาดริมที่นอนหมิ่นๆ กระถดตัวลงไปนั่งข้างเตียงฝังใบหน้ากลางร่างกายที่เด่นนูนพร้อมตวัดลิ้นเลียกลีบกุหลาบหวานฉ่ำที่เอ่อนองไปด้วยน้ำค้างหวาน เขาซอกซอนปลายลิ้นอย่างสนุกสนานไม่รังเกียจคราบไคลที่ทะลัก ดูดซึมกวาดต้อนความหวานเข้าสู่อุ้งปากกระหน่ำซัดสาดจนแก้วกุดั่นแทบจะกัดลิ้นตาย เมื่อความกระสันซ่านพุ่งจู่โจมแทบขาดใจ เรียวขาเพรียวยาวถูกยกพาดบ่ากว้างทำให้แนบชิดมากขึ้นกว่าเดิม ปลายนิ้วแข็งแกร่งสอดหายไปในแอ่งน้ำหวาน เบิกเส้นทางคับแน่น ความรู้สึกแรกแก้วกุดั่นสะดุ้งเฮือก เจ็บแปล๊บ แทบน้ำตาร่วง ก่อนจะจางหายเมื่อความระคายเคืองถูกโอบล้อมด้วยน้ำค้างชุ่มฉ่ำ          “ฮือ…อูยยยย” เสียงครางกระเส่าไม่เป็นภาษา เมื่อถูกจู่โจมสองทาง ทั้งปลายลิ้นและปลายนิ้ว แก้วหูลั่นวิ้งๆ แอ่นลำตัวจ

เพรีทำงานเคียงคู่กับอลันในถนนธุรกิจโลก มีผลงานออกแบบของเธอให้ทั่วโลกได้รู้ฝีมือ ผู้หญิงตัวเล็กๆ ก็สามารถทำงานใหญ่ได้ ตึกที่เธอออกแบบถูกยกให้เป็นศิลปะชั้นเลิศ เมื่อมีทั้งความเข้มแข็งและอ่อนช้อยผสมลงตัวกันได้พอดิบพอดี เธอคลอดลูกแฝดชายหญิงให้กับตระกูลแคลร์เวลล์ และเด็กแฝดได้รับขวัญถุงจากคุณปู่ผู้ใจดีเป็นเงินสดในบัญชีกว่าร้อยล้านยูโล พร้อมกับอสังหาริมทรัพย์ที่เป็นตัวอาคารอีกนับไม่ถ้วน          แก้วกุดั่นแต่งงานเป็นคนสุดท้าย หญิงสาวงดงามจับตาในชุดที่ออกแบบเอง และเป็นที่สนใจจากทั่วโลกจนสามารถขยายกิจการไปเปิดร้านแข่งกับช่างฝีมือดีที่ฝรั่งเศส กิจการไปด้วยดีจนลืมเรื่องทายาท กว่าจะรู้ตัวอีกทีท้องก็โย้จนเกือบคลอด ทรงภพทั้งอ่อนใจและเป็นห่วงเมื่อเมียตัวน้อยแสนขยันทำงานไม่พักผ่อน ยิ่งมีออเดอร์เพิ่มขึ้นก็ยิ่งโหมงานหนัก ชายหนุ่มจึงยื่นคำขาดถ้าแก้วกุดั่นไม่ดูแลตัวเองจะลาโลกไปบวชให้รู้แล้วรู้รอด สาวแก่นจึงต้องตัดใจปล่อยมือให้ลูกน้องช่วย เพื่อเอาใจคุณสามีโดยเฉพาะร้านกาแฟกลางกรุงเทพฯ เมื่อสามสาวนัดรวมตัวกัน…