All Chapters of ให้ผมเป็นเป็ดตัวโปรดของคุณ: Chapter 11 - Chapter 20

“ไอ้เด็กบ้า ถามออกมาได้ ฉันรู้นะว่านายก็รู้ว่าฉันจำเรื่องเมื่อคืนได้ ไม่งั้นฉันจะไปวีนนายมาวินถูกได้ไง”เมื่อตอนที่เธอคุยกับมาวิน ยังเห็นเขาเงยหน้าขึ้นมาจ้องเธอตาไม่กะพริบอยู่เลย คิดว่าตกใจเรื่องนี้ แต่เธอไม่ได้ล่วงรู้เลยว่าที่เขาเงยหน้ามองเธอเพราะไม่สบอารมณ์ที่เธอพูดคุยกับผู้ชายคนนั้นอีกครั้งมือเล็กถูไถไปตามร่างกายของตัวเองโดยเฉพาะบริเวณเนินอกซึ่งมีรอยจ้ำแดงจากปากร้อน ๆ ของเด็กในบ้าน ภาพความวาบหวามวนเวียนเข้ามาเป็นฉาก ๆ อีกครั้ง“ไอ้ลูกเป็ด นายจำเอาไว้เลยนะ ถ้านายหน้ามืดทำแบบนี้กับฉันอีก ฉันจะจับนายตอนให้ดู”เธอลุกขึ้นจากอ่างอาบน้ำพร้อมเอ่ยคาดโทษอดีตลูกเป็ดตัวน้อยของตน ทั้งที่สามัญสำนึกก็ร้องเตือนว่าที่เขาทำแบบนั้นกับเธอเพราะความจำเป็นความหงุดหงิดที่มีทำให้เธอนอนไม่หลับ ขยับพลิกกายไปมาอยู่หลายครั้งจนในที่สุดก็ลุกออกไปสูดอากาศที่ระเบียงกว้างแต่ทันทีที่เธอออกมายืนรับลมก็ต้องหงุดหงิดขึ้นกว่าเดิมเป็นเท่าตัวเมื่อดันเห็นเด็กในบ้านออกมั่งคุยโทรศัพท์ที่เก้าอี้ตัวน้อยหน้าห้องพักใบหน้าสวยหวานงอง้ำด้วยความไม่พอใจเมื่อตระหนักได้ว่าตอนนี้ดึกมากแล้ว การจะคุยโทรศัพท์แล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ในเวลานี

ดวงตากลมจ้องเลขานุการหนุ่มที่กำลังพิมพ์งาน แต่แล้วก็ต้องสะดุ้งสุดตัวเมื่อโทรศัพท์บนโต๊ะของเธอดังขึ้นทำลายความเงียบท่านรองประธานสาวสวยกระแอมเรียกสติแล้วกดรับสายโดยที่ไม่ยกหูโทรศัพท์เพราะคิดว่าเรื่องที่เลขานุการหน้าห้องโทรเข้ามาแจ้งไม่ใช่ความลับ บางเรื่องเธออาจต้องบอกให้เขาฟังอีกครั้งด้วยซ้ำ จึงตั้งใจให้เขาได้ยินพร้อมกันเลย“คุณปายคะ มีแขกมาขอพบค่ะ ไม่ได้นัดไว้”“เขาบอกหรือเปล่าว่าชื่ออะไร”“คุณมาวินค่ะ”กรามแกร่งขบแน่นเมื่อได้ยินชื่อที่ดังออกมาจากโทรศัพท์เครื่องนั้น เขาถอนหายใจยาวเพื่อปรับอัตราการเต้นของหัวใจให้กลับมาเป็นปกติ แต่ก็ทำได้ยากเย็นเต็มที“ให้เข้ามาได้”เพียงครู่เดียวชายหนุ่มรูปหล่อพ่อรวยที่เพียรพยายามจีบเธอก็เข้ามาในห้อง เขาเดินตรงดิ่งมาสวมกอดเธอแนบอกทันที“ปายครับ ผมคิดถึงคุณ”ปราลีตกใจยืนตัวแข็ง ดวงตากลมเหลือบมองคนของตนก็เห็นว่าเขามองเธออยู่แล้วด้วยแววตาเฉยเมยไร้ความรู้สึก จึงยกแขนขึ้นโอบกอดผู้ชายอีกคนราวกับพิศวาสเขาเสียเต็มประดา“ปายก็คิดถึงคุณค่ะวิน”ภายใต้สายตาและใบหน้าเรียบเฉยซ่อนอะไรเอาไว้เธอไม่มีทางได้รับรู้ เขาก้มลงมองคีย์บอร์ด กัดกรามกำมือแน่น ดวงตาวาวโรจน์ราวกับ

“มะ ไม่จริง นายกำลังจะไปหาผู้หญิงคนนั้นที่คอนโด”แผ่นดินมองสบตากับเธอนิ่งนาน เขาไม่ปฏิเสธว่าหลังจากส่งเธอถึงบ้านแล้วเขาตั้งใจจะไปนอนกับผู้หญิงคนนั้นเพื่อระบายความต้องการตามประสาชายหนุ่ม ซึ่งตลอดเวลาที่อยู่กับเธอมันทวีความรุนแรงมากขึ้น มันอึดอัดคับแน่นในอกจนแทบจะหายใจไม่ออกเขารู้ดีว่าเธอเป็นคนอย่างไร เธอจะต้องสำคัญที่สุดสำหรับทุกคนตามประสาลูกสาวคนสุดท้องที่ถูกเลี้ยงดูอย่างตามใจมาตั้งแต่เกิด และเธอคงรู้สึกพ่ายแพ้จนยอมไม่ได้หากเด็กในบ้านที่เคยเดินตามเธอต้อย ๆ และตามใจเธอที่สุดอย่างเขา หันไปให้ความสำคัญกับผู้หญิงคนอื่น แม้จะเพียงแค่บนเตียงชั่วคราวก็ตามแต่จะให้เขาตามใจทำตัวติดอยู่กับเธอตลอดเวลา จนไม่สามารถมีชีวิตเป็นของตัวเองตามวิถีทางที่ควรจะเป็นได้อย่างไร เมื่อเขาเอาแต่คิดวนเวียนถึงความเร่าร้อนของเธอตอนอยู่ใต้ร่างกายของเขา และมันทำให้เขาอยากจะจับเธอกดวันละหลาย ๆ ครั้งเพราะฉะนั้น เขาควรหาทางออกอย่างอื่น ก่อนที่จะพลาดท่าให้ความต้องการฝ่ายต่ำที่ซุกซ่อนอยู่ในหัวใจมันเอาชนะความรู้สึกผิดชอบชั่วดีที่เขาเคยมี“ผมเป็นผู้ชาย”“ฉันรู้ว่านายเป็นผู้ชาย”“ผมมีความต้องการ”“อันนั้นฉันก็รู้”เรื่องนี

ปรินทร์เหลือบมอบภาสกรอีกครั้งเพราะรับรู้ถึงจุดประสงค์ของเพื่อนนักธุรกิจ ก่อนจะเหลือบมองลูกสาวของตนซึ่งนั่งทำหน้าเรียบเฉยไร้ความรู้สึก“มีอะไรที่ผมพอจะช่วยเจ้าสัวได้หรือครับ”“ก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกครับ แต่ผมขอพูดตรง ๆ เลย พอดีว่าผมอยากให้เจ้าภาสกับหนูปายรู้จักกันเอาไว้ บอกตามตรงว่าไม่ไว้ใจผู้หญิงหิวเงินสมัยนี้ เจ้าภาสเป็นลูกชายคนเดียว ทรัพย์สมบัติทุกอย่างของผมต้องเป็นของเจ้าภาส เกิดมันไปหลงกลผู้หญิงไม่ได้เรื่องพวกนั้นจะทำยังไงครับ สู้เราแนะนำผู้หญิงดี ๆ ที่เหมาะสมให้ลูกรู้จักไม่ดีกว่าหรือ คุณปรินทร์เห็นด้วยไหมครับ”ปราลีหันขวับ มองใบหน้าหล่อเหลานั้นอีกครั้ง คิดอยู่แล้วเชียวว่าวันนี้มีอะไรแปลก ๆ ทั้งที่ปกติถ้าแขกของพ่อมาหา เธอไม่เคยต้องลงมาต้อนรับขับสู้เลยสักครั้ง แต่นี่เล่นเรียกมาทั้งบ้าน ไม่เว้นแม้แต่แผ่นดินด้วยซ้ำ“เอ่อ ผมเองก็ไม่ได้ขัดข้องอะไร ออกจะยินดีด้วยซ้ำที่เจ้าสัวนึกถึงครอบครัวผม รู้ดีว่าภาสทั้งเก่งทั้งวางใจได้ แต่เรื่องแบบนี้ผมไม่เคยบังคับลูก ไว้ให้เป็นเรื่องของเด็ก ๆ ที่จะตัดสินใจกันเองดีกว่านะครับ”ปารเมศมองหน้าน้องสาวคนเดียวด้วยความหนักใจ รู้ดีว่าปราลีพยศและแสบขนาดไหน กลัว

ปราลีตกใจเบิกตากว้างอ้าปากค้าง หันมองหน้าเด็กในบ้านก็พบว่าเขามองเธออยู่ก่อนแล้วเช่นกัน จึงกระแอมแก้เก้อแล้วชิงโวยวายอีกครั้ง“ฮึ่ม ปายจะไปเป็นเมียหมอนี่ได้ไง แต่ปายไม่ชอบให้ใครมีอภิสิทธิ์เหนือกว่า ในเมื่อนายดินต้องดูแลปายอย่างใกล้ชิด ก็ควรทุ่มเทเวลาให้ปายตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมง แต่ถ้าพ่อกับพี่แปงจะให้อิสระเขาแล้วกักขังปายให้อยู่แต่ในกรอบก็เชิญเปลี่ยนคนดูแลปายได้เลยค่ะ ปายไม่เอา ไม่อย่างนั้นปายจะอาละวาด เอาให้รู้กันไปเลยว่าใครจะประสาทเสียก่อนกันระหว่างปายกับทุกคน”“ยัยปาย...”ปรินทร์เรียกลูกสาวด้วยความอ่อนใจ ถ้าเธอเป็นผู้ชาย เขาคงไม่ลังเลเลยที่จะคืนอิสระให้ แต่นี่เธอเป็นผู้หญิง แถมยังเป็นผู้หญิงที่มั่นใจในตัวเองแบบผิด ๆ แล้วยังชอบเอาตัวไปเสี่ยงอีกต่างหาก“ไม่เป็นไรครับคุณผู้ชาย ผมจะไม่นอนกับผู้หญิงคนอื่นตราบใดที่ผมยังทำหน้าที่ดูแลคุณปาย”“ดิน”“ผมโอเคครับ ที่จริงผมก็ไม่ได้โหยหาผู้หญิงขนาดนั้น”เขาไม่ได้โหยหาผู้หญิงคนอื่นเลย เพราะคนที่เขาโหยหาจริง ๆ นั่งหน้างออยู่ตรงหน้าเขานี่แล้ว น่าเสียดายที่เธอเป็นของต้องห้าม เขาถึงต้องไปปลดปล่อยกับผู้หญิงคนอื่นแต่ในเมื่อไม่มีใครสามารถเอาชนะความเอาแต่ใ