All Chapters of ให้ผมเป็นเป็ดตัวโปรดของคุณ: Chapter 41 - Chapter 50

“คุณปายมานั่งตรงนี้ก่อนครับ แดดมันแรงมากแล้ว”แผ่นดินปูเสื่อที่ใต้ต้นไม้ใหญ่ในมุมลับตาใกล้กับปากถ้ำขนาดเล็กตีนเขา คนตัวบางในชุดบิกินีตัวจิ๋วสีชมพูกะปิถอดผ้าบาติกที่พันรอบเอวออกแล้วนอนคว่ำให้เขาทาครีมกันแดดให้มือใหญ่ร้อนผ่าวลูบไล้ครีมกันแดดราคาแพงประสิทธิภาพเยี่ยมลงไปบนผิวบอบบางขาวสว่างสะท้อนแสง เริ่มจากต้นขาขาวเนียน ยิ่งจับ ยิ่งลูบ ความเป็นชายของเขายิ่งตื่นตัวภายใต้กางเกงขาสั้นสีขาวคนช่างยั่วอมยิ้มเมื่อสัมผัสได้ว่ามือใหญ่คู่นั้นสั่นเทาเพียงไร เธอรวบผมเบี่ยงมาด้านหน้าให้เขาทาครีมกัดแดดที่แผ่นหลังได้สะดวกยิ่งขึ้นคนตัวโตกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ แผ่นหลังบอบบางขาวผ่องไร้ไฝฝ้าราคีปรากฏตรงหน้า ตรงกลางมีสายบิกินีเส้นบางผูกเป็นโบน่ากระตุก เอวคอดกิ่วรับกับสะโพกผายกำลังงาม บั้นท้ายกลมกลึงแน่นสวยที่บิกินีแทบจะปิดไม่มิดทำเอาเขาหายใจติดขัดกว่าที่จะข่มอารมณ์ทาครีมให้เธอจนทั่วทุกตารางนิ้ว เล่นเอาเขาแทบแย่ แต่เมื่อเธอพลิกกายนอนหงายถึงได้รู้ว่าการหายใจติดขัดที่แท้จริงเป็นเช่นไร“มองอะไรอยู่ ทาครีมสิ”“ครับ ๆ”เขาเริ่มลูบไล้ครีมจากขาเรียวเช่นเดิม จุดต่อไปคือหน้าท้องแบนราบและแขนเรียวเล็กทั้งสองข้าง ก่อน

ร่างบางในชุดนอนกระโปรงน่ารักผุดลุกผุดนั่งอยู่ที่โซฟากลางห้องนั่งเล่น ลำคอระหงชะเง้อไปยังบานประตูที่ปิดสนิทครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ก็ไม่มีท่าทีว่าประตูบานนั้นจะเปิดออกมาอีกหลังจากที่แยกย้ายกันเมื่อจบมื้อเย็น เขาก็กลับเข้าห้องนอนปิดประตูเงียบ ขังตัวเองอยู่ในนั้น ไม่ออกมาข้างนอกอีกเลยเธอกดรีโมตเปลี่ยนช่องรัว ๆ เพราะไม่มีสมาธิอยู่บนหน้าจอทีวีนั้นสักนิด ดวงตากลมโตเอาแต่คอยลอบมองไปยังห้องของเลขาหนุ่มตลอดเวลา ก่อนจะทิ้งตัวพิงพนักโซฟา ยกขาขึ้นไขว่ห้าง แล้วทำทีกดรีโมตดูละครช่องโปรดที่ญาติผู้พี่เล่นเป็นพระเอกเมื่อประตูบานนั้นอยู่ ๆ ก็เปิดออกมาแผ่นดินชะงักเท้าที่กำลังจะก้าวเดินเล็กน้อยเมื่อมองเห็นเจ้านายสาวนั่งอยู่บนโซฟา เขาขบกรามแน่นแล้วเดินไปเอาน้ำที่โซนครัวเจ้านายสาวเหลือบตามองตามร่างใหญ่ในชุดพร้อมนอนที่เดินผ่านเธอไปเฉย ๆ ราวกับเธอเป็นอากาศ ริมฝีปากอวบอิ่มเม้มแน่น รู้สึกไม่พอใจจนต้องขยับตัวมองตามเขาเมื่อหยิบน้ำจากในตู้เย็นเสร็จ เขาก็เดินผ่านเธอกลับเข้าห้อง ปิดประตูล็อกกลอนเสียงดัง ทำคนเอาแต่ใจหงุดหงิดเป็นเท่าตัวเธอทิ้งแผ่นหลังพิงพนักโซฟา โยนรีโมตลงบนโต๊ะอย่างแรง มองค้อนตาคว่ำ พ่นลมหายใจระ

“นี่ลูกจะไปหาเขาจริง ๆ เหรอ”พิชิตชัย เจ้าของบริษัทตกแต่งภายในชื่อดังเข้ามาหาลูกสาวคนเล็กที่กำลังจัดกระเป๋าเดินทางไปภูเก็ต หลังจากที่เธอเอ่ยขออนุญาตคบกับเด็กในบ้านตระกูลอธิพัฒน์โภคิน“ค่ะ ลี่สังหรณ์ใจไม่ดี ไม่อยากให้ดินกับยัยปายนั่นอยู่ด้วยกันสองต่อสอง”“พ่อว่าลูกคิดมากไปหรือเปล่า คนอย่างลูกสาวคุณปรินทร์น่ะหรือจะเอาเด็กในบ้านเป็นคนรัก”เดิมที่ลูกสาวสุดที่รักมาขอร้อง เขาก็ไม่เห็นด้วย อยากจะค้านให้หัวชนฝาเพราะผู้ชายที่เป็นแค่เด็กในบ้านไม่มีอะไรคู่ควรกับลูกสาวของเขาสักนิด ผิดที่เขาไม่เคยขัดใจอะไรลูกสาวคนสุดท้องได้เลย ด้วยสงสารที่เธอเกิดมาไม่นาน คนเป็นแม่ก็ตายจากด้วยโรคร้าย จากนั้นเขาจึงยอมทุกอย่างถ้าคนตรงหน้ามีความสุข รวมถึงเรื่องการเลือกคู่ครองด้วย“พ่อยังไม่เคยเห็นดิน พ่อไม่รู้หรอก ว่าเขามีเสน่ห์มากขนาดไหน ดินเขาหล่อและเรียนเก่งมาก อยู่ที่โน่นเขาก็ทำงานพิเศษหาเงินใช้จ่ายเองตลอด เงินที่คุณปรินทร์ส่งเสียเลี้ยงดูเขาไม่เคยใช้สักบาท เขามีเงินเก็บตั้งหลายสิบล้าน แถมที่บ้านนั้นก็เอ็นดูดินมาก คุณปู่ให้ที่ดินที่สาทรกับดินตั้งห้าไร่ ไหนจะรถหรูที่คุณลุงซื้อให้อีก ลี่ว่ายังไงเดี๋ยวดินก็ต้องได้เป็น

“ผมว่าจะให้ดินไปเป็นผู้จัดการฝ่ายการตลาด พ่อว่าดีไหมครับ”ปราลีหันขวับมองหน้าพี่ชาย ดวงตากลมเบิกโพลงด้วยความตกใจ ในขณะที่พี่ชายเองก็หันมามองหน้าน้องสาวเช่นกัน“พี่แปง”“ตกใจอะไรยัยปาย”“ก็พี่จะเอาเลขาปายไปอีกแล้ว”“ตอนแรกพี่ก็เล็งตำแหน่งผู้จัดการไว้ให้ดินตั้งแต่แรกอยู่แล้ว พอมีประสบการณ์ค่อยเลื่อนมาเป็นผู้บริหารระดับสูง แต่เพราะแกมันไม่เอาไหนเลยรบกวนนายดินให้ไปช่วยควบคุมก่อน แต่นี่พี่เห็นว่าแกปรับปรุงตัวดีขึ้นแล้ว เลยจะให้น้องมันไปทำงานในตำแหน่งที่เหมาะสม ไม่ดีหรือไง”มันย่อมดีอยู่แล้วเพราะคือความก้าวหน้าของเขา แต่เธอยังไม่พร้อมจะห่างจากเขาเลย“ปายก็ยังไม่ได้เก่งอะไรขนาดนั้น”“ทำไม เสียดายนายดินงั้นเหรอ ตอนแรกร้องแหกปากว่าไม่เอา จะดิ้นตายให้ได้เลยนี่ ทีตอนนี้จะไม่ยอมปล่อยน้องมันไปอย่างนั้นเหรอ”เขาเหลือบมองแผ่นดินก็เห็นว่าดวงตาคมที่ฉายแววมั่นใจบัดนี้เต็มไปด้วยความกังวล“มะ ไม่ใช่แบบนั้น แต่ปายว่ามันเร็วไปหน่อย ปายยังไม่พร้อม”คำแก้ตัวอู้อี้ราวกับคนไม่มั่นใจทำเอาปารเมศยกยิ้มมุมปาก เขาจับได้แล้วว่าเด็กสองคนนี้ต้องมีอะไรบางอย่างปิดบังเขาอยู่อย่างแน่นอน“แกทำงานมาก่อนที่น้องมันจะเรียนจบตั

“พร้อมหรือยังลูก ไปกันเถอะ”รินรดาเอ่ยถามเมื่อลูกสาวคนเล็กเดินลงมาจากชั้นสองของบ้านเป็นคนสุดท้าย คืนนี้ทุกคนต้องไปร่วมงานการกุศลที่รวมนักธุรกิจแนวหน้าของเมืองไทยแผ่นดินเบิกตากว้างเมื่อมองเห็นเจ้านายสาวชัด ๆ ร่างบอบบางสุดเย้ายวนในชุดเดรสสายเดี่ยวผ้าซาตินสีน้ำเงินแหวกอกลงลึกจนเห็นความอวบอิ่มของวัยสาวเบียดชิดเป็นทรงสวย ตัวเดรสรัดรูปกระโปรงยาวกรอมเท้า บริเวณต้นขาด้านขวาแหวกสูงน่าหวาดเสียวผมสวยมวยต่ำอย่างลวก ๆ มีปอยผมปรกใบหน้าและท้ายทอยยิ่งดูเซ็กซี่ เครื่องประดับเพชรเข้ากันทั้งชุดยิ่งส่งให้คนตัวบางออร่าจับ“พ่อแม่ไปกันก่อนเลยนะคะ เดี๋ยวปายกับดินไปอีกคัน หลังงานเลี้ยงปายมีนัดกับเพื่อนค่ะ คืนนี้อาจนอนคอนโดเหมือนเดิมนะคะ”“นัดกับเพื่อนอีกแล้วเหรอ”ปารเมศขมวดคิ้ว พักหลังแม้จะไม่ได้ออกเที่ยวเตร่ดื่มเหล้าเมาทุกคืน แต่น้องสาวของเขามักจะอ้างว่ามีนัดกับเพื่อนในกลุ่มและชักชวนกันไปนอนที่คอนโดมิเนียมเสมอ และทุกครั้งเธอต้องหนีบเลขาคู่ใจไปด้วยไม่เคยขาด“ค่ะ ทำไมคะ ถ้าพี่แปงไม่เชื่อก็ไปถามยัยโรสได้ค่ะ ว่าปายนัดเพื่อนมาดื่มกันที่คอนโดจริงไหม นี่ปายอุตส่าห์ไม่เอาตัวไปเสี่ยงเหมือนเดิมแล้วนะคะ แค่นั่งกินที