All Chapters of Ex-Girlfriend ก็แค่แฟนเก่า: Chapter 91 - Chapter 95

“นางหงส์ปีกหัก หายเชิดไปเยอะเลยนะ แกว่าไหม”กันตาสะกิดเพื่อนรักให้มองไปยังชลลดาที่เดินก้มหน้างุดเพื่อมาเข้าฉาก ที่จริงก็ต้องยอมรับว่าเธอเก่งและมีพรสวรรค์ เพราะแม้จะเจอเรื่องแย่ที่สุดในชีวิตลูกผู้หญิง แต่เธอยังสามารถมีสมาธิทำงานได้อย่างมืออาชีพ แม้จะไม่พูดคุยสุงสิงกับใครอีกเลยเพราะความอับอายก็ตาม“แกก็อย่าไปทับถมคุณชลลี่เลย แค่นี้ก็คงแย่แล้วแหละ”“ไม่เท่าไหร่หรอก ล้มบนฟูก ไม่ได้ทำงานในวงการบันเทิงก็มีเงินให้ใช้สบายเหมือนเดิม ที่บ้านมีธุรกิจตั้งเท่าไหร่”“แต่ต้องทนเห็นภาพข่าวฉาวของตัวเอง ต้องมาอ่านคอมเมนต์คนด่าตัวเองทุกวัน ออกไปไหนไม่ได้ มองหน้าใครไม่ติด ไม่ได้ทำงานที่ชอบ แถมยังต้องหนีอายไปเมืองนอกอีก คงเป็นฝันร้ายไปอีกนาน แค่นี้ก็หนักแล้วนะ”“อืม ก็จริง แต่ก็สาสมแล้วในสิ่งที่เจ้าหล่อนทำกับเพื่อนรักของฉัน”“ขอบใจแกมากนะตา ที่อยู่ข้างฉันเสมอ”“เราอยู่ด้วยกันมาตั้งเท่าไหร่ ทุกข์กว่านี้ก็ผ่านกันมาแล้ว หลังจากนี้ขอให้แกมีชีวิตที่สดใส มีแต่ความสุขนะน้ำมนต์”“แกก็เหมือนกันนะ แต่ฉันว่าช่วงนี้แกกับพี่ทัตแปลก ๆ มีอะไรกันหรือเปล่า”แม้จะมัวยุ่งกับปัญหาของตัวเอง แต่ก็มักจะเห็นเพื่อนรักและชนทัตแอบพ

“วันนี้น้ำมนต์ของพี่สวยที่สุดเลย”ปุณณิธิเดินมาสวมกอดเจ้าสาวในชุดเกาะอกสีขาวงาช้างบานฟูฟ่องแบรนด์ดังราคาหลักล้านจากทางด้านหลัง แม้ว่าเธอจะไม่ได้ใส่ชุดแต่งงานที่ตัดด้วยฝีมือตัวเองอย่างที่ใฝ่ฝันเพราะเวลาที่มีจำกัด แต่การได้เป็นเจ้าสาวของเขามันก็ไกลเกินฝันของเธอแล้ว“พี่ปุณณ์ก็หล่อมากค่ะ อย่าส่งยิ้มหวานให้สาว ๆ ที่ไหนนะคะ น้ำมนต์หวง”เขาจับเธอหมุนตัวมายืนหันหน้าเข้าหากัน มือใหญ่ลูบแก้มเนียน ดวงตาคมกริบมองทุกรายละเอียดบนใบหน้างามแล้วก็ต้องอมยิ้มภูมิใจ เธอสวยจริง ๆ สวยมากกว่าทุกครั้งที่เขาเคยเห็น“พี่จะไปมองใครได้ครับ เมียพี่สวยขนาดนี้ ทั้งสวย ทั้งหวาน”“ปากหวานอีกแล้วนะคะ”“ให้ชิมครับ”เจ้าบ่าวรูปหล่อโน้มหน้าลงมาหาเธอช้า ๆ ก่อนจะชะงักเล็กน้อยเมื่อนิ้วเรียวยกขึ้นมาแตะริมฝีปากของเขาเป็นเชิงห้าม“ไม่ได้ค่ะ เดี๋ยวลิปสติกเลอะ”“อืม เสียดายจัง อยากให้น้ำมนต์ได้ชิมว่าวันนี้ปากของพี่ยังหวานเหมือนเดิมหรือเปล่า”คนหล่อเจ้าเล่ห์จูบเบา ๆ ลงบนนิ้วชี้ของเธอที่ยังคงแตะเอาไว้บนริมฝีปากของเขา ความร้อนรุ่มจากปากร้ายและดวงตาคมกริบคู่เดิมทำเอาเธอร้อนวูบวาบไปทั้งร่าง“ทำไมมองน้ำมนต์แบบนั้นคะ”“รู้หรือครับว่าพ

“พี่ปุณณ์ ทำไมไม่ปลุกน้ำมนต์คะ ตื่นมาทำงานบ้านเองคนเดียวไม่เหนื่อยแย่เหรอ”ณกมลเดินออกมาจากห้องนอนในคอนโดมิเนียมสุดหรูห้องเดิมในสภาพชุดนอนกระโปรง หลังจากที่ตื่นมาแล้วพบว่าสามีกับลูกชายหายไปจากเตียงอีกแล้วตลอดเวลาที่แต่งงานอยู่กินกันมาจนคลอดลูกชายออกมาได้สามเดือนแล้ว ผู้เป็นสามีก็ยังคงดีเสมอต้นเสมอปลาย เขาจะตื่นแต่เช้ามาทำความสะอาดห้อง ล้างขวดนม ซักผ้า อาบน้ำให้ลูกและทำอาหารเช้าไว้รอเธอ โดยที่เธอตื่นมาก็มีหน้าที่แค่กินข้าวและให้นมลูกเท่านั้นแม่ของเขาบอกว่า เขาเหมือนกับคนเป็นพ่อไม่มีผิด เพราะรายนั้นก็จะตื่นแต่เช้ามาทำงานบ้านทุกอย่างแทนเมีย จนคนเป็นเมียแทบไม่ต้องหยิบจับอะไรเหมือนกัน“ไม่เหนื่อยเลยครับ พี่อยากให้น้ำมนต์นอนพักผ่อนเยอะ ๆ จะได้มีน้ำนมให้ลูกชายเรากินเยอะ ๆ ไง เจ้าตัวอ้วนกินจุจะตาย นี่พี่ยังต้องบำรุงน้ำมนต์อีกนะครับ เดี๋ยวเมียพี่โทรมแย่”พ่อบ้านใจกล้าเดินเข้ามากอดเมียและหอมแก้มทั้งซ้ายขวาเพื่อประจบ นับวันเมียของเขายิ่งมีน้ำมีนวลและสวยขึ้นกว่าตอนที่ไม่มีลูกเสียอีก“ขอบคุณมากนะคะ ที่เสียสละเพื่อน้ำมนต์กับลูกทุกอย่างเลย”“ก็พี่รักน้ำมนต์กับลูกมากนี่ครับ”“แล้วลูกเราอยู่ไหนคะ แก