All Chapters of Ex-Girlfriend ก็แค่แฟนเก่า: Chapter 71 - Chapter 80

ชนทัตในสภาพผ้าเช็ดตัวผืนเดียวยืนอัดบุหรี่ลงปอดอยู่ที่ระเบียง ผ้าม่านผืนบางที่เปิดอยู่ปลิวไสวตามสายลมเผยให้เห็นคนตัวบางเปลือยเปล่ามีผ้าห่มคลุมถึงหน้าอกนอนหันหลังให้เขาคนหล่อถอนหายใจเฮือกใหญ่ เอามือเสยผมลวก ๆ แล้วอัดบุหรี่เข้าปอดอีกครั้งเขาทำมันไปได้อย่างไรก็ไม่รู้สักนิด รู้แค่ว่าความแน่นหนึบหนับของเธอให้ความรู้สึกดีเป็นบ้า จนเขาทำเธอไปถึงสองครั้ง ทั้งที่เป็นครั้งแรกของเธอแต่เธอกลับตอบสนองได้อย่างเร่าร้อนน่ารักจนเขาอยากจะทำครั้งที่สาม ถ้าเธอไม่หลับสนิทหนีเขาไปเสียก่อนและที่สำคัญเขาไม่ได้ป้องกันกับเธอสักนิด อาจจะเป็นเพราะความเมาหรือเพราะอะไรก็แล้วแต่ มันเป็นเรื่องเสี่ยงเรื่องเดียวที่เขาจะไม่มีวันยอมให้เกิดขึ้น แต่เขาทำมันลงไปแล้วจริง ๆที่น่าหงุดหงิดคือเธอคนนี้เป็นลูกน้องของเขา เขาและเธอยังต้องทำงานร่วมกัน แล้วทีนี้จะทำอย่างไร จะมองหน้ากันอย่างไรให้เหมือนเดิมดีเขาสูบบุหรี่จนหมดมวนที่สองก็ไม่มีอะไรดีขึ้น จึงกลับเข้ามาทิ้งตัวลงนอนข้างเธอ เขานอนตะแคงมองแผ่นหลังบอบบางของเธออยู่นาน มือใหญ่ยื่นไปลูบไล้ผิวพรรณขาวผ่องเนียนนุ่มมือช้า ๆ ลูกชายตัวดีก็ตั้งผงาดอยากจะจับเธอกินอีกแล้วแต่ต้องอดใจไว้

ชนทัตลืมตาขึ้นช้า ๆ เพดานห้องสีขาวและสายน้ำเกลือระโยงระยางรวมทั้งภาพสุดท้ายที่ฉายชัดเข้ามาในสมองทำให้เขารู้ว่าตอนนี้เขาอยู่ที่โรงพยาบาล และเขารอดตายแล้วกันตาที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องน้ำวิ่งถลามาจับมือเขาเอาไว้ด้วยความโล่งอก ที่สุดท้ายเขาก็ฟื้นเสียทีหลังจากที่เมื่อช่วงสายเขาช่วยเธอเอาไว้จากการโดนคนเมาขับรถชนที่หน้าร้านขายยาใกล้โรงแรมระหว่างรอเขาลงมาตามเวลานัดตอนนั้นเธอทั้งช็อกและตกใจมากจนทำอะไรไม่ถูก เขาโดนรถชนต่อหน้าต่อตาเลือดไหลเต็มตัว ดีที่มีทีมกู้ภัยอยู่แถวนั้นจึงนำเขาส่งโรงพยาบาลได้อย่างรวดเร็ว“ฉันจะตามหมอนะคะ”เขารั้งมือเธอเอาไว้ กวาดมองร่างบอบบางที่ไม่ได้มีอะไรบุบสลายแล้วก็ถอนหายใจโล่งอก“ไม่เป็นไรใช่ไหม”“ไม่ค่ะ ขอบคุณคุณมากนะคะ ที่มาช่วยฉันไว้ได้ทัน แต่คุณต้องมาเจ็บตัวเพราะฉัน”“ทำไมออกไปซื้อยาถึงไม่รอผมก่อน ข้ามถนนก็ใจลอย”ตกลงกันไว้แต่แรกแล้วว่าจะซื้อยากินที่สนามบิน แต่เธอดันเปลี่ยนใจเดินออกมานอกโรงแรมคนเดียว โชคดีที่เขาลงมาทันเห็นหลังของเธอไว ๆ จึงได้เดินตามออกมา ไม่อย่างนั้นคนตัวบางนิดเดียวอย่างเธอจะมีชีวิตรอดหรือเปล่ายังไม่รู้เลย ขนาดเขาตัวใหญ่ แข็งแรง กล้ามเนื้อแน่นอย่

“วันนี้ชลลี่ออกมาข้างนอกนะคะ พอดีเบื่อ ๆ เลยออกมาช็อปปิ้งค่ะ”ชลลดาโทรหาโชคชัยที่ตอนนี้กำลังจะถ่ายฉากสุดท้ายของวัน”“พี่กำลังจะถ่ายฉากสุดท้าย เอายังไงดี ชลลี่จะมาหาพี่ตอนไหน หรือจะให้พี่ไปหาที่ห้องแทน”ทุกทีเธอจะย่องเข้าห้องของเขาก่อนที่เขาจะทำงานเสร็จ ส่วนเขาก็จะกินข้าวเย็นที่ทางทีมงานจัดไว้ให้แล้วกลับขึ้นห้องพักและไม่ออกไปไหนอีกเลยจนเช้านี่เป็นเหตุผลว่าสองวันที่ผ่านมา คนของนาบีที่แอบเฝ้าอยู่แถวบันไดหนีไฟถึงไม่เห็นความผิดปกติอะไรทั้งนั้น“เดี๋ยวชลลี่ไปหาพี่ที่ห้องเองค่ะ มีคีย์การ์ดสำรอง”“จะเข้ามาก็ระวังหน่อยนะ พี่กลัวทีมงานเห็น”“ไม่ต้องห่วงค่ะ ชลลี่ใส่หมวกปิดแมสก์ ต่อให้มีคนเห็นก็คงคิดว่าพี่พาเด็กมานอนด้วย ไม่มีใครจำได้หรอก”“ครับ รีบกลับนะ พี่รออยู่”เมื่อคุยโทรศัพท์เสร็จ เขาก็กลับเข้ากองถ่ายไป คนที่แอบอยู่ในมุมลับตาค่อย ๆ เดินตามกลับไป ตรงนี้มันไกลเกินจนไม่ได้ยินว่าเขาคุยอะไรกับใคร แต่ที่รู้ ๆ ใบหน้าหล่อเหลาระรื่นยิ่งกว่าอะไร“เฮ้อ เพื่อกระเป๋า เพื่อเงิน ท่องไว้นังจุ๊บจิ๊บ”จุ๊บจิ๊บแอบซ่อนตัวอยู่หลังบานประตูบันไดหนีไฟที่เปิดแง้มเอาไว้ รูดตัวลงนั่งตบยุงด้วยความเมื่อยขบเสียงลิฟต์

“แล้วมั่นใจได้ยังไงว่าแฟนนายไม่ได้เคยมีอะไรกับนายโชคจริง ๆ หมอนั่นหล่อจะตาย แถมได้ข่าวว่าแฟนนายเคยทำงานที่ร้านคุณบีด้วยนี่ อยู่ใกล้นายโชคแค่นั้น มันจีบแน่ ๆ หมอนี่มันแพรวพราวอยู่แล้ว”“น้ำมนต์ไม่ใช่คนแบบนั้น ผมกับน้ำมนต์เคยคบกันมาตั้งแต่เมื่อสิบปีที่แล้ว แล้วเพิ่งกลับมาคบกันอีกครับ อีกอย่างวันที่คุณบีไล่น้ำมนต์ออกเพราะเข้าข้างไอ้โชค ผมเป็นคนไปช่วยน้ำมนต์เอาไว้ ผมนี่แหละเป็นคนต่อยหน้ามันจนยับ แล้วเอาน้ำมนต์มาทำงานด้วย เพราะงั้นผมรับประกันได้ว่าน้ำมนต์ของผมไม่ได้ยุ่งกับไอ้โชคแน่นอน”ท่านประธานหนุ่มตกใจไม่น้อยเมื่อได้รู้เรื่องจริงเกี่ยวกับพฤติกรรมของพระเอกดาวรุ่งที่กำลังน่าจะโด่งดังไม่น้อย แต่ไม่ค่อยแปลกใจเท่าไรนักที่คนอย่างโชคชัยจะบังคับขืนใจณกมล เพราะผู้หญิงคนนั้นสวยจนแทบไม่มีที่จะให้ติ ขนาดเขาเคยเจอแค่ครั้งเดียวตอนมาที่ช่องพร้อมกับปุณณิธิในครานั้น เขายังตะลึงเลย“ก็ไม่รู้ว่าเรื่องมั่ว ๆ นี้มันหลุดไปถึงหูนักข่าวได้ยังไง แต่มันไม่เป็นผลดีกับแฟนนายเลย ได้ข่าวจากคุณอ้อยว่ากำลังจะดันให้เป็นดาราไม่ใช่หรือ เห็นว่าเพิ่งไปถ่ายแบบเสื้อผ้าของคุณมิลค์พร้อมกับนายมานี่ ใช่ไหม”“ครับ พี่อ้อยอยากให้น

เธอยอมเดินตามเขามาที่ห้องนอนส่วนตัว เสื้อผ้าชุดใหม่ที่เตรียมวางเอาไว้บนเตียงรวมถึงกางเกงชั้นในแบรนด์ดังทำเอาเธอหน้าแดงซ่าน หวนคิดไปถึงเรื่องคืนนั้นอีกแล้ว“ใส่ให้หน่อยสิครับ เริ่มจากกางเกงใน”ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตกใจ กางเกงชั้นในเธอก็ต้องใส่ให้เขาด้วยหรือ“คุณใส่เองไม่ได้หรือคะ แค่กางเกงใน”“กันตา ผมมีมือเดียว มันจะลำบากไปไหม”ช่วงที่อยู่โรงพยาบาลเขาไม่ต้องใส่กางเกงชั้นใน และชุดโรงพยาบาลก็ใส่แสนจะง่ายดาย ไม่ต้องสวมหัวด้วยซ้ำ ไม่แปลกที่เขาจะสามารถอาบน้ำและแต่งตัวได้ด้วยตัวเอง“ก็ได้ค่ะ”เธอใช้นิ้วคีบกางเกงชั้นในของเขาขึ้นมาแล้วนั่งคุกเข่าลงตรงหน้า ก่อนจะสวมกางเกงในจากข้อเท้าแล้วค่อย ๆ ดึงขึ้นมาทีละน้อยภายใต้ผ้าเช็ดตัวผืนเดียวที่พันเอาไว้อย่างหมิ่นเหม่ โดยที่เธอหลับตาปี๋ไม่ยอมมองเขาแม้แต่น้อย“คุณไม่มองแล้วจะใส่ให้ผมถูกได้ยังไง”“นี่คุณ ฉันไม่เคยใส่กางเกงในให้ผู้ชายนะ แล้วฉันก็ไม่ได้อยากจะมองของคุณด้วย”“แต่ผมมีผ้าเช็ดตัว คุณจะเห็นอะไรล่ะ มองหน่อยไม่ได้หรือไง เกิดมือคุณไปโดนของผมขึ้นมา ถ้ามันโด่ชี้หน้าคุณอย่ามาว่าผมลามกล่ะ”“คุณทัต”เธอตวัดสายตามองเขาอย่างเอาเรื่องเหมือนลูกแมวน้อ