All Chapters of Ex-Girlfriend ก็แค่แฟนเก่า: Chapter 51 - Chapter 60

ณกมลนั่งกระสับกระส่ายมาในรถตู้ ไม่กล้าบอกให้คนขับรถจอดร้านขายยาเพราะเกรงใจเจ้านายหนุ่มนั่งอยู่ด้านข้าง“เป็นอะไร กระสับกระส่าย อยากเข้าห้องน้ำเหรอ จะได้ให้พี่หมายจอดปั๊ม”“เอ่อ ไม่ใช่ค่ะ ฉันอยากแวะร้านขายยา”“ซื้ออะไร”“ยาคุม”เธอกระซิบเสียงเบา นึกถึงเมื่อคืนที่เขาผิดสัญญาก็น่าเจ็บใจนัก อุตส่าห์ทำตามคำสั่งอย่างเคร่งครัดด้วยการช่วยเขายกของขึ้นไปเก็บบนห้อง แต่แทนที่เขาจะปล่อยให้เธอลงมาซื้อยา ดันจับเธอกินจนดึกดื่นแล้วร้านยาที่ไหนมันจะเปิดรอเธอเขาตวัดสายตามาตำหนิราวกับเธอเป็นคนผิด แทนที่เขาจะใช้ถุงยางอนามัยกับเธอ แต่ดันไม่ใช้ แถมยังปลดปล่อยข้างในตัวเธออีกต่างหาก มันเสี่ยงแค่ไหนเขาไม่รู้หรือไง“ตั้งแต่วันนั้นจนถึงวันนี้มันปาเข้าไปกี่ชั่วโมงแล้ว ทำไมไม่ซื้อกินก่อนหน้านี้”“แล้วฉันจะเอาเวลาไหนไปซื้อคะ เมื่อคืนคุณก็ไม่ยอมปล่อยฉันลงมา”“ไม่ต้องกินแล้ว เลยเวลา มันไม่ท้องหรอกน่า เอากันแค่ไม่กี่ครั้ง”“แต่ละครที่คุณเล่น นอนกับนางเอกครั้งเดียวก็ท้องเลยนะคะ”“นั่นมันละคร แล้วเธอก็ไม่ใช่นางเอก ไม่มีทางที่ฉันจะทำให้ลูกของฉันมาเกิดกับผู้หญิงอย่างเธอหรอก”พูดอย่างกับว่าเขาสามารถกำหนดได้ว่าการที่เขาแตก

“มีอะไร บอกให้ไปไกล ๆ ทำไมยังอยู่”“ก็มีเรื่องจะคุยด้วยสิครับ ไม่ค่อยได้เจอหน้าพี่เลย คิดถึงไม่ได้หรือไง”ปุณณิธิถอนหายใจ จะว่าน้องก็ไม่ได้ เพราะเขามูมมามไม่เลือกที่เองถึงทำให้น้องชายล่วงรู้ความลับนี้เข้า“อืม เข้ามาสิ”ปัณณธีเดินตามพี่ชายเข้ามานั่งบนโซฟาที่เพิ่งผ่านสงครามสวาทจนมันขยับออกจากที่เดิม“พี่กับน้ำมนต์นี่ยังไงครับ”“ยังไง หมายความว่าไง”แม้จะรู้ความหมายของน้องชายแต่จะให้ยอมรับออกไปตรง ๆ ก็คงไม่ได้“เมื่อกี้ทำอะไรกัน”“แล้วได้ยินอะไรล่ะ”“ไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย นอกจากเสียงโซฟามันโยก”“อืม ก็ตามนั้น”“พี่ทำแบบนี้จะดีหรือครับ ก็น้ำมนต์กับพี่หมอยุตม์กำลังคบกันอยู่ไม่ใช่เหรอ ผมว่าพี่ควรเลิกยุ่งกับน้ำมนต์นะ”คนหล่อมองพี่ชายอย่างจับผิด ทันได้เห็นดวงตาวาวโรจน์ที่แสดงความไม่พอใจ แม้เพียงชั่ววูบเดียวก็ตามที“ไว้รอให้ได้คบกันจริง ๆ ก่อนค่อยมาบอกให้ฉันเลิกยุ่ง”“ก็คงไม่นาน เห็นแม่บอกว่าเสาร์นี้เขาจะไปเที่ยวต่างจังหวัดด้วยกัน ผู้หญิงผู้ชายนอนค้างคืน สวย ๆ แบบน้ำมนต์ พี่คิดว่าพี่หมอจะอดใจไหวเหรอ ขนาดพี่ยังไม่ไหวเลย ยังจับลูกน้องตัวเองกินเฉย”“ก็แค่เซ็กซ์”“แต่พี่ควรเว้นน้ำมนต์ไว้บ้าง ถ้าน

คนตัวบางแกะกระดุมเสื้อเชิ้ตของดาราหนุ่มทีละเม็ดจนสุดชายเสื้อ เธอก้มหน้างุดมองเพียงหน้าท้องที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามของเขาเท่านั้น เมื่อก่อนหน้านี้เผลอเงยขึ้นสบตาคม หัวใจดวงเล็กก็เต้นแรงจนไม่กล้าเงยขึ้นมองหน้าเขาอีกหลังจากถ่ายฉากสุดท้ายเสร็จ เขาก็รีบกลับเข้าห้องแต่งตัวแล้วใช้งานเธอเหมือนเดิม แต่ที่ไม่เหมือนเดิมคือน้ำเสียงและแววตาของเขา ถึงแม้จะไม่อ่อนโยนเหมือนตอนที่เธอกับเขาเคยรักกัน แต่ก็ไม่ได้ดุดันกระแทกกระทั้นเหมือนทุกทีเธอถอดเสื้อเชิ้ตของเขาออกแล้วนำไปแขวนไว้ที่ราว ยังไม่ทันจะหมุนตัวกลับไป คนตัวโตก็สวมกอดเธอจากทางด้านหลัง ทำเอาคนที่กำลังคิดอะไรเพลิน ๆ สะดุ้งโหยง“ใจลอย”“ปล่อยก่อนค่ะ ฉันจะเอาเสื้อให้”“ไม่ต้อง ยังไม่อยากใส่”“แต่...”เขาจับเธอหมุนตัวกลับมา ประคองท้ายทอยให้แหงนหน้าขึ้นแล้วโน้มลงละเลียดจูบเธออย่างเนิบนาบเนิ่นนานหลายนาทีจนเธอหลับตาพริ้มด้วยความเคลิบเคลิ้ม“ดีไหม”เธอลืมตาขึ้นมาอย่างงงๆ หลังจากจูบเสร็จ ต้องเป็นคำพูดกระแนะกระแหนที่เธอได้ยินจนชินหูไม่ใช่เหรอ แต่ทำไมกลับเป็นคำถามที่ถูกเปล่งออกมาด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างนุ่มนวล“เอ่อ ค่ะ ฉันไปเตรียมของนะคะ”เธอเบี่ยงตัวหลบ รู้

“เก็บเสื้อผ้าสิ ให้เวลาครึ่งชั่วโมง เสร็จแล้วออกมาเจอฉันที่ห้องนั่งเล่น”ปุณณิธิบุกเข้ามาในห้องนอนส่วนตัวของณกมลที่กำลังนั่งตัดเย็บชุดแต่งงานให้ลูกค้ารายแรกของเธออยู่ เขาเดินไปทิ้งตัวลงนอนบนเตียงของเธอแล้วมองร่างบอบบางในชุดนอนลายการ์ตูนที่วางมือจากชุดสีขาวซึ่งกำลังจะเป็นรูปเป็นร่างแล้วหันมามองหน้าเขาด้วยคำถาม“เก็บเสื้อผ้าไปไหนคะ”“ฉันมีงานด่วนที่ชลบุรี ต้องไปตั้งแต่คืนนี้ ค้างสองคืน”“แต่ไม่เห็นพี่อ้อยส่งงานนี้มาเลย”“ก็เพิ่งขึ้นไปคุยกับพี่อ้อยเมื่อเย็นไง ฉันก็บอกเองได้”“แต่ว่าฉันมีนัด”“บอกแล้วไง ว่าให้โทรไปยกเลิก”“แต่คุณหมอจองห้องพักไว้แล้ว สิ้นเปลืองเงิน”“มันจะเท่าไหร่กัน ไอ้หมอมันมีปัญญาจ่าย ถ้าเธอไม่สบายใจฉันจะโอนเงินไปคืนมันเอง ไม่ต้องห่วง แต่เราต้องไปทำงานกัน เดี๋ยวนี้”“งานอะไรคะ”“ถ่ายโฆษณา เร็วเข้าเถอะ ฉันจองที่พักไว้ให้เราแล้ว ต้องรีบไปเช็กอิน จะได้รีบนอน พรุ่งนี้ต้องตื่นมาทำงานตั้งแต่เช้า”ลูกจ้างผู้ไม่มีทางเลือกจึงลุกขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วลากกระเป๋าซึ่งจัดเสื้อผ้าไว้สำหรับไปเที่ยวกับหมอชยุตม์ออกมาหาเขาในห้องนั่งเล่น“เอาเจ้าน้ำอุ่นใส่กระเป๋าสิ เราต้องเอาไปฝากโรงแร

ในขณะที่กันตากำลังตกใจกับสัมผัสวาบหวามกรุ่นกลิ่นแอลกอฮอล์จากเจ้านายหนุ่ม คนที่เมามากจนไม่เหลือสติก็ค่อย ๆ ลดแรงบดเบียดกลีบปากบอบบางลงเรื่อย ๆ ก่อนจะนิ่งไปพร้อมเสียงกรนเบา ๆ ในลำคอจึงรวบรวมกำลังผลักจนเขานอนหงาย ถอนหายใจยาวแล้วยกมือขึ้นมากดบนหน้าอกซึ่งตอนนี้หัวใจดวงน้อยของเธอเต้นกระหน่ำรัวราวกลองศึก“บ้า เมาอะไรขนาดนี้เนี่ย เอาจูบแรกของฉันไปอีก ไอ้เจ้านายบ้า”เธอเงื้อมือฟาดใบหน้าหล่อเหลาของคนที่เมาหลับอย่างแรงจนขึ้นรอยนิ้วมือ ก่อนจะลุกขึ้นแล้ววิ่งออกจากห้องนอนร้อนรักที่เกือบทำเธอเสียตัวมือเล็กปิดประตูห้องพักของตัวเองเสียงดัง ก่อนวิ่งเข้าห้องน้ำเอาน้ำถูปากอย่างแรงจนแดงเถือก แต่ก็ไม่รู้สึกดีขึ้นจึงตัดสินใจแปรงฟันอย่างกระแทกกระทั้นเมื่อบ้วนปากด้วยน้ำยาบ้วนปากครั้งสุดท้าย เธอก็เงยหน้าขึ้นมองสบตาตัวเองผ่านกระจกเงาบานใหญ่ มองริมฝีปากบวมเจ่อแดงเรื่อก็อดไม่ได้ที่จะใช้น้ำถูมันแรง ๆ อีกครั้ง“หึย ไอ้บ้า ไปจูบใครมาบ้างแล้วก็ไม่รู้ สกปรกที่สุด”คิดแล้วก็หงุดหงิดจนต้องโทรไปรบกวนเพื่อนรักแต่เช้า คาดเดาเอาว่าณกมลน่าจะกำลังนั่งรถอยู่ แต่รอจนสายตัดไปก็ไม่มีคนรับคิดว่าตัวเองโทรไปรบกวนเวลาส่วนตัวของเพื