บททั้งหมดของ ROARING LION | ใต้เงาราชสีห์: บทที่ 21 - บทที่ 30

กรุงเทพมหานคร, ประเทศไทย ตลอดทางที่เดินทางกลับมาไทย ในหัวของเธอคิดอะไรไปมากมาย ถ้าการมีทายาทให้กับเลโอนาร์ดคือทางเดียวจริง ๆ ที่จะทำให้เธอได้พี่ชายตัวเองคืนมา มันก็ถือเป็นสิ่งที่เธอต้องแลกเหมือนกันอีกอย่างตอนนี้เธอก็เดินมาไกลเกินกว่าจะยอมแพ้ หรือถอดใจแล้ว ลิเดียใช้ปลายนิ้วลูบแหวนเพชรเม็ดใหญ่ที่สวมอ

“อะ...ดะเดี๋ยวค่ะ!” เธอพึมพำเบา ๆ ภายในลำคอ ขณะที่ร่างบางถูกดึงรั้งขึ้นมาเล็กน้อยจากการกระทำที่ป่าเถื่อนของคนใจร้าย “อื้อ...ฮื้อ...อึก...” ลิเดียเม้มปากแน่นพยายามอดทนไม่ร้องไห้ ไม่คร่ำครวญใด ๆ เพราะตอนนี้มันหันหลังกลับไม่ได้แล้ว และสติของเธอมันก็มีน้อยเสียเหลือเกิน ‘ทน...ลิเดีย...ทนให้ได้!!’ คนตัว

บล็อก! ทันทีที่แท่งรักร้อนหลุดออกจากร่องรักน้ำกามสีขาวไหลทะลักออกมาผสมกับคราบเลือดบริสุทธิ์สีแดงฉาน “นึกว่าเอากับตุ๊กตายางจริง ๆ” เขาพูดทิ้งท้ายก่อนจะลุกขึ้นจากเตียงทั้งที่ยังหอบเหนื่อยไม่หาย เหงื่อเปียกโชกไปทั้งใบหน้าและเส้นผมของเขา “ฉันขอโทษแล้วกันนะคะ” ลิเดียตอบกลับไปด้วยเสียงที่สั่น ๆ เธอค่อย

“ซี้ด...แบบนั้น ๆ” ไลออนแอ่นตัวเข้าไปหาใบหน้าสวยตรงหน้า ราวกับจำยอมด้วยความเสียวซ่านจากริมฝีปากของเมียเด็ก มือทั้งสองข้างจับบังคับเข้าที่หัวของเธอ พร้อมกับกดลงซ้ำ ๆ ให้กลืนลึกลงไปถึงโคนของสิ่งนั้น ไลออนกัดฟันกรอดคำรามลั่นเสียงทุ้มต่ำในลำคอ “อัก...อ็อก ๆ” เธอเหลือกตามองไปที่ใบหน้าของคนใจร้ายอีกครั้

ลิเดียหัวเราะเบา ๆ แต่ในขณะเดียวกันหัวใจก็รู้สึกหนักอึ้ง เมื่อความคิดถึงบ้านเก่าผุดขึ้นมา “พูดถึงบ้านแล้ว...ก็คิดถึงบ้านนะคะ แล้วก็คิดถึงทุกคนในบ้านด้วย ไม่รู้ป่านนี้ทุกคนจะเป็นยังไงกันบ้าง” เสียงของเธอสั่นเล็กน้อย น้ำตาคลอเมื่อเธอนึกถึงช่วงเวลาที่เคยมีพี่ชายอย่างลีอองและบรรดาลูกน้องคนสนิทที่คอยอยู่