บททั้งหมดของ วิศวะล้ำเส้นเพื่อน: บทที่ 1001 - บทที่ 1010

“ไปเถอะ ให้มันไปเตรียมตัว เราไปรออยู่ในห้องแอร์ สบายกว่ามานั่งร้อนอยู่นี่” ทิศเหนือก็หันมาชวนไอมิเอะไปที่ห้องวีไอพี ไอมิเอะก็เดินตามทิศเหนือไปอย่างว่าง่าย “ฝากด้วย” จินก็บอกกับทิศเหนือแล้วหมุนตัวแล้วเดินออกไป ไอมิเอะก็หันไปมองแผ่นหลังกว้างของเขา แก้มทั้งสองข้างค่อย ๆ แดงขึ้น เธอยกมือแตะหน้าผากตัวเ

เธอไม่ได้ลงมาปะปนกับผู้คน เพียงยืนกอดแขนตัวเอง ยิ้มบาง ๆ มองลงมาที่เขา ดวงตากลมโตเป็นประกาย เต็มไปด้วยความภูมิใจ ทันทีที่สายตาสองคู่สบกัน ริมฝีปากของจินก็ยกขึ้นเพียงนิด ก่อนจะยิ้มบางๆ แล้วยกถ้วยแชมป์ขึ้นสูง ก่อนใช้อีกมือยกขวดแชมเปญขึ้นชนกลางอากาศไปทางเธอ ราวกับกำลังบอกว่า นี่ของเธอ ไอมิเอะยกมือทั้ง

(ถ้ามีปัญหาอะไรแล้วหาทางออกไม่เจอ ให้โทรหาแม่ ไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้น ใช้ชีวิตให้มีความสุขก็พอ แม่ไม่เคยผิดหวัง และภูมิใจในตัวลูกเสมอ ถ้าเหนื่อยก็กลับบ้านเรา แม่รออยู่ตรงนี้ ตระกูลเราพร้อมซัปพอร์ตลูกทุกเรื่อง ช่วงนี้แม่ยุ่งมาก ขอโทษที่อยู่ข้าง ๆ ในตอนที่ลำบากไม่ได้ แต่จำไว้นะ มีอะไรโทรหาแม่ได้ตลอด แ

“เล่นเหี้ยอะไรของพวกมึง...กูไม่ตลก” ขนาดความใหญ่โตของจิน ผู้ชายด้วยกันเห็นแล้วยังใจสั่น ช้างถึงกับกลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคออย่างยากลำบาก ก่อนจะอุทานลั่นห้องน้ำเสียงหลง “ยะ...ใหญ่เกินไปไหม! นี่! หำคนหรือหำม้า ไอ้เวรนี่ ชะ...ชมพูทั้งลำเลย แถมขลิบหนังหุ้มปลายอย่างดี มิน่า ผู้หญิงทั้งเชียงใหม่ถึงอยากได้มั

ทว่าสายตานับร้อยคู่ที่มองตรงมาพร้อมกันทำเอาเธอก้าวขาไม่ออก ใบหน้าหวานร้อนผ่าวและแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำด้วยความเขินอายขั้นสุด ความประหม่าแล่นริ้วจนตัวเกร็งทำอะไรไม่ถูก มือบางบีบเข้าหากันแน่นและเลิ่กลั่กอย่างทำตัวไม่ถูกกับสถานการณ์นี้ “ไม่ต้องกลัว” จินก็ขยับเข้ามาประชิด เขาโน้มใบหน้าลงมาจนชิดก่อนจะกร