Semua Bab Whispers of Forbidden Desire: Bab 191 - Bab 200

Liam POVAng ingay ng paligid ay tila isang nakabibinging ugong sa aking pandinig. Ang tunog ng mga nag-uumpugang baso, ang malakas na tawanan ng mga business partners, at ang upbeat na tugtog dito sa Singapore,lahat ng ito ay dapat na simbolo ng tagumpay. Ito ang gabing pinaghirapan namin, pero bakit pakiramdam ko ay isa akong estrangherong naliligaw sa sarili kong selebrasyon?"Liam, you’re not drinking? Cheers naman diyan!"Si Celeste. Lumapit siya sa akin habang may hawak na wine glass, pilit ang ngiti sa kanyang mga labi. Ilang linggo lang ang nakalilipas, ang mga matang iyan ay lunod sa luha. Kasama ko siya sa Paris para sa lamay ng kanyang ama. Doon, sa gitna ng luksa, naging tila isang pamilya ang turingan namin. Hindi lang sila b

Benjamin POVPagkapasok ko pa lang sa pintuan ng penthouse, isang kakaibang katahimikan ang sumalubong sa akin. Pero hindi ang katahimikan ang nagpabilis ng tibok ng puso ko, kundi ang limang malalaking luggage na maayos na nakapila sa gilid ng living area, tila mga sundalong naghihintay ng hudyat para umalis.Nanuyo ang lalamunan ko. "What is going on, Selene?"Halos pabulong ang tanong ko habang nakatingin sa kanya. Nakatayo siya sa gitna ng sala, yakap ang sarili, at nang lumingon siya sa akin, sinalubong ako ng mga matang lunod sa kalungkutan at determinasyon."Natapos ko na ang lahat ng obligasyon ko sa mga kliyente ko rito sa Singapore, Ben," mahinahon pero pinal ang boses niya. 

Liam POV Kinatok ni Dad ang bintana ng kotse ko. Sa bawat tunog ng kanyang mga daliri sa bubog, tila may bahagi ng depensa ko ang gumuguho. Dahan-dahan kong ibinaba ang window shield, sinalubong ang kanyang mga matang laging tila may binabasa sa kaibuturan ng pagkatao ko. "Can we talk for a while, Liam?" seryosong sabi niya. Napakunot ang noo ko at lalong humigpit ang hawak ko sa manibela hanggang sa mamuti ang aking mga kasukasuan. Gusto kong tumanggi. Gusto kong paandarin ang sasakyan at iwan siya roon, pero may kung ano sa loob ko ang bumigay. Tumango ako at bumaba. Pumunta kami sa isang tahimik na cafe, malayo sa ingay ng Singapore. Habang naglalakad kami, ramdam

Casey’s POVHinigpitan ko ang hawak sa kamay ni Isabela habang naglalakad kami papasok sa consultation room ni Ninang Agnes. Ramdam ko ang panginginig ng mga daliri niya, malamig, parang yelo. Kung hindi ko siguro siya inalalayan, baka bumigay na ang mga tuhod niya sa gitna ng hallway.Pagpasok namin, tumambad sa amin ang amoy ng disinfectant at ang malinis na puting paligid ng clinic. Nakita ko ang agad na pagbabago sa ekspresyon ni Isa. Ang kaba sa mga mata niya ay napalitan ng purong takot."Ninang Agnes," bati ko, pilit na pinatatatag ang boses ko para kay Isa."Oh, Casey! At ikaw siguro si Isabela?" nakangiting bati ni Ninang. "Halika, maupo kayo. Huwag kang kabahan, iha. We’re just going to check how you and the baby are doing."Naupo si Isa sa gilid ng examination table. Mukha siyang bata na nawawala sa gitna ng maraming tao, litong-lito at tila anumang oras ay sasabog sa iyak. Gusto kong sugurin si Liam sa mga oras na ito. Paano niya natitiis na ganito ang kalagayan ng babae

Isabela’s POVNanatili akong nakayuko, hinahayaan ang bawat patak ng luha na bumakat sa aking mga hita. Ramdam ko ang bigat ng katahimikan sa pagitan namin, isang uri ng katahimikan na tila ba hudyat ng paparating na unos. Ang tanging naririnig ko lang ay ang marahang paglapag ni Mommy ng baso sa marble counter, isang tunog na dati ay balewala, pero ngayon ay tila kulog sa aking pandinig."Alam mo, Isabela, masakit din pala, lalo na kung pinamukha ito sa harap mo," panimula niya. Ang boses niya ay wala nang galit, pero ang pait... ang pait ay gumagapang, nanunuot sa bawat salitang binibitawan niya. "Buong buhay mo, ang tingin mo sa akin ay isang babaeng nakadepende lang sa pera ng lalaki. Na kaya ko lang lisanin ang hirap noon dahil