Semua Bab Whispers of Forbidden Desire: Bab 181 - Bab 190

Liam’s POVPalabas na sana ako ng conference room, bitbit ang tamis ng tagumpay at ang bihirang papuri ng aking ama na akala ko’y hindi mahalaga sa akin, nang biglang mag-vibrate ang phone ko. Isang email. Mula sa kinuha kong imbestigador.Nakahawak na ako sa seradura ng pinto, handang lisanin ang silid na iyon nang may mataas na noo, pero tila napako ako sa kinatatayuan ko nang makita ang mga kalakip na larawan. Binasa ko ang panimula.“Sorry Sir, natagalan. Medyo private na tao si Mr. Chua at sadyang mahirap makakkuha ng impormasyon. Ngunit nung bumalik ako sa pinanggalingan nilang unibersidad, may nadiskubre ako...”I swiped the screen. Nanlaki ang aking mga mata. 

Liam’s POVIsang eksklusibong restaurant ang pinili ni Selene. Ramdam ko ang bigat ng presensya ng lugar, tila ba ang bawat kanto ay saksi sa mga sikretong pilit ibinabaon. Pagpasok ko, agad akong sinalubong ng staff.“Reservation under Selene Alcantara,” seryosong sabi ko. Malamig. Walang emosyon.“This way, Sir.” Inakay niya ako sa isang VIP room na nababalot ng katahimikan.“What drink would you like me to serve, Sir?”“Water will do.”Gusto ko ng linaw, hindi alak na lalong magpapagulo sa isip ko. Nauna ako nang limang minuto. Sinulyapan ko ang Patek Philippe Calatrava na relo sa aking pulso, ma

Liam’s POV“I don’t believe you…” pabulong kong sabi, pero ang totoo, unti-unti nang dinudurog ng katotohanan ang puso ko.Sa loob ng maraming taon, pinagtatawanan lang ako ng ama ko dahil sa mga pinag gagagawa ko. Na bawat pagkakamali ko ay ginagawa niyang katatawanan sa likod ng saradong pinto. Pinaniwala ko ang sarili ko na na kailangan kong higitan siya dahil sa galit ko, ngunit…Lumapit siya sa akin at dahan-dahang hinawakan ang balikat ko. Isang haplos na puno ng pag-iingat, tila natatakot na baka mabasag ako. Ngunit sa halip na kumalma, marahas ko itong tinabig.Nakita ko ang sakit sa kanyang mga mata. Ang mga mata niyang dati ay puno ng awtoridad, ngayon ay puno ng pagod at lumbay. Inalis na niya ang kanyang maskara sa akin.Huminga siya nang malalim, ang boses ay nangangatal sa bigat ng damdamin. “Mas madaling kamuhian ang isang ama kaysa mawalan ng paniniwala sa isang ina, Liam. I wanted to preserve her memory for you... kahit na ang kapalit noon ay ang paglayo mo sa akin.”

Isabela POVPagkababa namin sa airport, ramdam ko na agad ang pagbabago ng ihip ng hangin. Ang Maynila na dati’y pamilyar ay tila naging isang estrangherong lugar na puno ng polusyon at ingay. Iba ang saya sa Boracay, doon, parang suspendido ang realidad, parang nakakulong kami ni Liam sa isang bula na walang makakasira. Pagkarating ko sa bahay, agad kong hinagilap ang cellphone ko. Gusto kong malaman ni Liam na nakauwi na ako nang ligtas, o marahil, gusto ko lang makasiguro na naroon pa rin siya."Liam, home now. I miss you already," text ko sa kanya.Lumipas ang isang oras. Walang reply. Sinubukan kong tumawag, pero nag-ring lang ito nang nag-ring hanggang sa maputol. Sinubukan ko ulit

Isabela POVMabilis ang mga pangyayari. Hindi na ako hinayaan ni Casey na makapagsalita pa. Hinila niya ako palabas ng restaurant, hindi na namin alintana ang mga pagkaing hindi man lang namin nagalaw. Para kaming mga takas sa bilis ng lakad namin patungo sa pinakamalapit na pharmacy sa loob ng mall.Habang naglalakad, parang nag-slow motion ang paligid. Ang masasayang pamilyang nadadaanan namin, ang mga kumukitit-kitit na ilaw, lahat sila ay naging malabo. Ang tanging malinaw na naririnig ko ay ang sarili kong hininga at ang mabilis na tibok ng puso ko na parang gustong kumawala sa aking ribcage."Dito lang tayo, Isa. Relax, okay? I’ll handle this," bulong ni Casey nang makarating kami sa tapat ng isang malaking drugstore.