Whispers of Forbidden Desire のすべてのチャプター: チャプター 201 - チャプター 210

Liam’s POVNang nailabas ko na ang aking frustration, kinuha ko ang phone ko at tinitigan ang screen hanggang sa magdilim ito. Wala pa ring chat o text si Isabela simula kanina.May takot na humahapdi sa puso ko, paano kung totoo ang sinabi ni Dad? Na gagawin ni Selene ang lahat para mailayo sa akin si Isabela?. Paano kung nagtagumpay ito na mapaniwala si Isabela. Ano ang gagawin ko? Napahawak ako sa aking sentido at minasahe ito..Pero sa kabila ng kaba, may bahagi ng pagkatao ko na pilit kumakapit, alam kong hindi ako basta-basta iiwan ni Isabela. Alam kong hindi maayos ang relasyon nila ng mommy niya, at alam kong mas malalim ang pinagsamahan naming dalawa.

Beatrice’s POVAng bango ng sariwang bulaklak at mamahaling alak sa loob ng eksklusibong restaurant kung saan kame naroroon ni Benedict.Nakaupo ako sa tapat ni Benedict, pilit na pinapakalma ang nanginginig kong mga kamay sa ilalim ng mesa. Sa wakas, dumating na ang sandaling ito, ang ipakilala ang lalaking unang nagpatibok ng puso ko sa anak kong si Liam.Ngumiti ako nang bahagya kay Ben, isang pagtatangkang itago ang kaba. Ngunit sa loob-loob ko, may isang malakas na tambol na kumakaba sa aking dibdib. Wala akong natanggap na kumpirmasyon mula kay Liam, pero kumakapit ako sa pag-asang hindi niya ako matatanggihan. Kahit minsan hindi pa ako tinanggihan ni Liam, kaya umaasa ako ng darating siya ngayon.“You look lovely tonight, Bea,” malambing na wika ni Ben. Ang kanyang mga mata ay puno ng pagsinta, gaya ng tingin niya sa akin apatnapung taon na ang nakararaan.“Thank you,” bulong ko, yumuyuko na parang isang dalagita. Pero ang pamumulang ito ay hindi lang dahil sa kilig, ito ay ha

Isabela’s POVMabigat ang aking mga talukap, tila may mga bakal na nakakabit dito na pilit akong hinihila pabalik sa kadiliman. Sa bawat pagsubok kong imulat ang aking mga mata, parang may kung anong puwersa na humihila sa akin mula sa ilalim ng isang malalim at malamig na balon. Ang huling naalala ko ay ang boses ni Mommy, puno ng takot, gumaralgal, at unti-unting lumalayo... hanggang sa tuluyang lamunin ng dilim ang lahat.Nang sa wakas ay magtagumpay ako, bumungad sa akin ang nakakasilaw na puting kisame at ang masangsang, nakakasulasok na amoy ng antiseptico.Nasa ospital ako.Sinubukan kong igalaw ang aking kamay, ngunit naramdaman ko ang isang pamilyar at banayad na init. Sa

Liam’s POVGumising akong may bungo na parang pinupukpok ng maso. Marahan akong bumangon, pilit na inaaninag ang paligid hanggang sa marealize kong nasa penthouse na ako.“Aaahh...” Isang ungol ng sakit ang kumawala sa bibig ko nang mahagip ng mata ko ang gamot sa hangover na nakahanda na sa side table.Muli kong ipinikit ang aking mga mata at marahang hinilot ang sentido. Ano bang nangyari kagabi? Sinubukan kong halukayin ang alaala ko, pero ang tanging malinaw lang ay ang basong walang tigil sa kapupuno, at ang pait ng alak na pilit kong iniinom.“Hah!” Napabuga ako ng hangin. Buti na lang Linggo ngayon. Wala akong commitment sa opisina, pero sa totoo lang, kahit off ko, madalas ay doon ko pa rin ibinubuhos ang oras ko para takasan ang sarili ko.Lutang akong tumayo at naglakad patungong banyo. Pero habang nararamdaman ko ang malamig na sahig, biglang bumalik ang mga alaala... parang pelikulang biglang nag-play sa utak ko.~~ Flashback ~~“Anong nangyari sa kanya?” Dinig ko ang gula

Liam’s POVPagkalapag na pagkalapag ng eroplano sa Manila, halos takbuhin ko ang arrival area, ang mga mata ko ay ligaw na naghahanap ng palabas. Hindi na ako nakatawag sa driver ng mansyon para magpasundo sa sobrang lito ng aking puso.Mabilis akong sumakay sa unang taxi na nakita ko sa labas.“Bilisan mo, kuya! Triplehin ko ang bayad mo, basta makarating tayo agad sa address na ito!” bulyaw ko sa driver. Ang aking mga kamay ay nakakuyom nang mahigpit sa aking tuhod, ang mga kuko ko ay nabaon na sa aking palad sa tindi ng tensyon pero wala akong nararamdamang sakit. Ang mas masakit ay ang posibilidad na wala na akong abutan.Habang binabaybay namin ang pamilyar na daan patungong mansyon, paulit-ulit a