บททั้งหมดของ Whispers of Forbidden Desire: บทที่ 371 - บทที่ 380

Liam’s POVPagkatapos mamatay ng video call, binitiwan ni Isabela ang kaniyang cellphone at huminga nang malalim. Bago pa man siya tuluyang makabangon sa kama, mabilis ko nang hinila ang kaniyang beywang pabalik.“Liam!” nagulat ngunit natatawa niyang saway nang mapahiga siya sa aking dibdib.Yinakap ko siya nang mahigpit, ibinaon ko ang aking mukha sa kaniyang leeg, at nanamnam ang pamilyar niyang bango. Sa wakas, solo ko na rin ang asawa ko. Walang Maeva na nagpapakuryente sa screen, at lalong walang Sean Vance na sumisira sa diskarte ko.“Mine, kailangan sa akin magmana ang baby na ito,” bulong ko, habang ang isang kamay ko ay dahan-dahang bumaba patungo sa kaniyang patag pa na tiyan. Hinaplos ko iyon nang marahan, marubdob, na tila ba nagmamarka na agad kung sino ang nagmamay-ari sa kanila. “Kailangang mapatunayan natin sa hambog mong kapatid kung sino ang mas gwapo sa aming dalawa. Hindi pwedeng makuha niya ang bragging rights.”Naramdaman ko ang pagka-uga ng kaniyang balikat dah

Sean’s POVIlang araw na rin akong nananatili rito sa mansion ni Liam, ang lalaking pinili at pinakasalan ng kapatid ko. Alam kong napapansin ni Liam ang lantaran kong pagsiksik sa buhay nila, at wala akong pakialam kung naiinis siya sa presensya ko. Kailangan kong kilalanin ang lalaking pinagkatiwalaan ng puso ng nag-iisang prinsesa ko. Kailangan kong masiguro na karapat-dapat siya.Dahil bago pa man sila nagkakilala... bago pa man naging marangya ang buhay ko dahil na rin sa pagsusumikap ng aking ama, may isang pangakong binuo ko sa sarili ko na hinding-hindi ko tatalikuran.Noong mga panahong wala pa ako sa posisyong ito, noong mga gabi na blangko ang mga hawak kong impormasyon at tila ba itinatago ng mundo si Isabela sa akin, iisang panalangin lang ang hawak ko, ang mahanap siya. Lahat ng kaginhawaan na natamasa ko mula pagkabata ay dahil na rin sa pagsisikap ng aming ama, at nangako ako sa kaniya na gagawin ko ang lahat para mahanap ang kapatid ko at ibigay ang buhay na nararapat

Isabela’s POVDahil sa sobrang pagod sa mahabang biyahe, pagkatapos ng ilang oras na pakikipagkuwentuhan at muling pagtitipon ng pamilya ay dumiretso na muna ako sa kuwarto namin ni Liam para magpahinga.Gabi na nang magising ako. Malamig ang tabi ko at napagtanto kong mag-isa na lang ako sa malawak na kama. Dahil na rin sa lagkit ng pakiramdam mula sa biyahe, nagpasya muna akong maligo bago tuluyang bumaba.Habang dahan-dahan akong bumababa ng hagdan, agad na humaplos sa pandinig ko ang masayang boses ni Maeva na umaalingawngaw sa buong sala.“Wow, Daddy! You are so good. Is that a dinosaur?”“Yes, baby, that’s a dinosaur... Rawr!”“Hahaha! Ang galing mo, Daddy!”Pagawi ng tingin ko sa gitna ng sala, nakita ko ang aking mag-ama. Masaya silang nakaupo sa sahig, napapaligiran ng makukulay na clay habang nag-aagawan at gumagawa ng kung ano-anong hugis. Napatigil ako sa isa sa mga baitang ng hagdan. Hindi ko muna sila inistorbo, pinanood ko lang ang tagpong iyon, lalo na at kitang-kita

Isabela’s POVHinatid ko muna si Mommy sa kanyang kuwarto bago ako tuluyang bumalik sa amin ni Liam. Pagpasok ko, nakita kong kakaligo lang niya at mukhang kanina pa ako hinihintay. Nang makita niya ang itsura ko, hindi na siya nagtanong, sinalubong niya agad ako ng isang mahigpit na yakap.Agad kong isinubsob ang mukha ko sa kanyang dibdib, hinahayaan ang sarili kong lamunin ng pamilyar niyang bango at init.“Asawa ko...” bulong ko. Kasabay ng pagbanggit ko sa pangalan niya ang tuluyang pag-agos ng mga luhang kanina ko pa pinipigilan.“Uhmmm...

Isabela’s POVNaging napakasaya ng tanghalian namin kasama si Kuya Sean. Dahil sa likas na palabiro at karismatiko nito, mabilis na gumaan ang pakiramdam nina Mommy at Maeva sa kaniya. Pagkatapos naming kumain, lumipat kami sa sala para magkwentuhan habang si Maeva naman ay sobrang saya sa mga mamahaling regalo na ibinigay ng kanyang Uncle Sean.Nakipaglaro pa si Kuya kay Maeva, hinayaan nitong gawin siyang kabayo at maghabulan sa buong sala hanggang sa mapagod ang anak ko. Dahil sa tindi ng pagod sa kakalaro, dinala na muna si Maeva ng mga kasambahay sa itaas para magsiesta.Naiwan kaming tatlo sa sala, at doon na dahan-dahang naging seryoso ang atmospera.“Tita Selene, may iniwan p