All Chapters of เมียกาฝาก: Chapter 21 - Chapter 30

เมียกาฝาก 21งานเลี้ยงคืนที่สอง"เธอว่าเส้นนี้สวยไหม""สวยเธอ มีจี้รูปดาวด้วย เหมาะกับเธอดี"มีนาลองสวมสร้อยข้อมือเส้นหนึ่ง แล้วยกแขนโชว์เพื่อนๆ เพื่อถามความคิดเห็น"ฉันก็ว่าสวย ฉันชอบ แต่ราคาโครตแรง เกือบ 5 หมื่น เส้นเล็กๆ เอง"หญิงสาวพลิกป้ายราคาขึ้นดู ก่อนที่จะถอดสร้อยข้อมือออกแล้วส่งคืนให้กับพนักงาน"อ่าว ไม่เอาเหรอ มันเหมาะกับเธอนะ"แหวนแหวน เอ่ยถามยังเพื่อนสนิทของตนเองทันที เพราะตอนแรกเธอคิดว่าเพื่อนของเธอจะซื้อสร้อยข้อมือเส้นนี้เสียอีก เพราะเห็นเพื่อนตัวเองมองแล้วมองอีก อีกอย่างมันก็เหมาะกับข้อมือของเพื่อนเธอมาก"ไม่ดีกว่า ราคาแพง เสียดายเงินด้วย ไปหาน้ำกินเหอะ ร้อน" หญิงสาวเอ่ยชวนเพื่อนๆ ออกจากร้านสร้อยข้อมือเส้นนั้น ที่จริงมันสวยถูกใจเธอมาก แต่ราคามันก็แรงใช่เล่น จริงอยู่ที่เมื่อเช้ามีเงินโอนเข้าบัญชีหนึ่งแสนบาท เธอจะใช้เงินนั้นซื้อก็ได้แต่คิดไปคิดมา เก็บไว้ใช้ยามฉุกเฉินดีกว่า เพราะตั้งแต่เธอก้าวเข้ามาในวิรากุล เธอก็ไม่มีรายได้เสริมจากทางไหนเลย ขนมก็ไม่ได้ทำขายแล้ว เพราะพื้นที่มันไม่เอื้ออำนวยฉะนั้นแล้วรายได้ของเธอก็มาจากเงินเดือนที่บริษัท และ ค่าตัว ที่คุณลมโอนให้ทุกครั้งท

เมียกาฝาก 23สำหรับเธอคนเดียวหลังจากที่ฉันตั้งสติได้ ก็สาวเท้าตรงไปยังเวที เพื่อรับรางวัลใหญ่ของค่ำคืนนี้จากทีมผู้บริหาร นั้นก็คือคุณพายุ ตลอดทางเดินสายตานับร้อยก็พากันจับจ้องมาที่ฉัน เพราะน้อยครั้งที่พวกเขาจะเห็นฉันแต่งตัวแนวนี้"ฮิ้ววว ๆ สาวสวยหน่วยควบคุมคุณภาพ มีคนรู้ใจยังครับ ถ้ายังไม่มีพี่ว่างนะครับ""น้องมีนาครับ สนใจมาเป็นคนของใจของพี่ไหมครับ ฮ่า ฮ่า""ใจพี่จะละลายแล้วครับ น้องมีนา สาวสวยของแผนก"ฉันเองก็ได้แต่ส่งยิ้มให้กับบรรดาหนุ่มๆ ที่เอ่ยแซวฉันตลอดเส้นทาง เพราะตัวฉันเองก็ไม่ได้รู้สึกเขินอายกับคำแซวของบรรดาหนุ่มน้อย หนุ่มใหญ่ ที่เป็นเพื่อนร่วมงานเลยซักนิด เพราะฉันเองก็คุ้นชินกับคำแซวพวกนี้ประจำ เพราะทุกคนจะทราบกันดีว่า ต่อให้แซวหรือจีบฉันขนาดไหน ฉันก็ไม่เล่นด้วย"ดีใจด้วยนะครับ มีนา แบบนี้เขาเรียกว่าโลกกลมหรือพรหมลิขิตกันแน่ ฮ่า ฮ่า"เสียงของคุณพาย เพื่อนสนิทของคุณลมเอ่ยแซวฉัน ทันทีที่ฉันเดินผ่านโต๊ะ VIP ฉันจึงหยุดเดิน แล้วยิ้มทักทายไปยังกลุ่มเพื่อนๆ ของคุณพายุ"ไม่ค่อยเห็น มีนา แต่งตัวแนวนี้ ดูแปลกตาไปเลยนะครับ""นานๆ ทีนะค่ะ มันไม่โอเคเหรอค่ะ"ฉันเอ่ยถามไปยังคุณพีชที่นั่ง

เมียกาฝาก 25ที่ ที่เคยเป็นของเขาหลังจากที่พายุเอาน้ำอัดลมมาส่งให้หญิงสาวแล้วนั้น เขาก็เดินกลับไปรวมกลุ่มกับบรรดาหนุ่มๆ เพื่อนสนิทของเขา ที่พากันจับกลุ่มคุยกันถึงเรื่องส่วนตัวและเรื่องงานของแต่ละคน เพราะโอกาสที่พวกเขาทุกคนจะได้มารวมตัวกันนั้นมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย ด้วยภาระหน้าที่ความรับผิดชอบของแต่ละคนที่เพิ่มมากขึ้น เมื่อมีโอกาสได้มารวมตัวกัน ทุกคนจึงสนุกสนานกันอย่างเต็มที่ ภายในงานเลี้ยงจึงมีแต่เสียงหัวเราะ ผสมไปกับเสียงคลื่นของทะเลในค่ำคืนนี"ชื่อวีด้านะ น่าจะเป็นพี่ของมีนา เพราะเกิดปีเดียวกันกับลมนะ"หญิงสาวหน้าตาสะสวยที่นั่งเก้าอี้ข้างๆ เธอ เอ่ยทักทายขึ้น"เราชื่อเมเปิ้ล เป็นแฟนพี่พัชนะ น่าจะรุ่นเดียวกันใช่ไหม เห็นพี่พัชบอก""น่าจะนะ เรา 26 ย่างจะ 27 แล้ว"มีนาเอ่ยบอกยังแฟนสาวของคุณพัช เจ้าของบ้านพักตากอากาศหลังนี้ด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม"งั้นเราก็เป็นเพื่อนกันนะ เรา ขวัญ 27 พอดีเลย เราเป็นแฟนพี่พีช""ดีใจนะคะ ที่ได้รู้จักกับทุกคน""หิวไหม แม่บ้านกำลังทยอยเสิร์ฟอาหารนะ วันนี้เป็นเมนู อาหารทะเลทั้งนั้นเลย มีนาชอบทานไหม"เสียงพี่สาวคนโตของแก๊งเอ่ยถามยังสมาชิกใหม่ที่พึ่งจะได้ทำความรู้จั

เมียกาฝาก 27เก็บเกี่ยวความสุข NC++ฉันสะดุ้งตื่นขึ้นมาในช่วงเช้ามืดของวันใหม่ ความรู้สึกแรกคือปวดหัวนิดๆ น่าจะมาจากไวน์ขวดนั้น ที่ฉันพนันกับเพื่อนๆ เอาไว้ เมื่อปรับสายตาได้ก็พบว่าตัวเองนอนอยู่ในอ้อมกอดของคุณลม แล้วนี้เขามานอนกับฉันตั้งแต่ตอนไหน ทำไมเขาไม่ไปนอนที่เตียงดีๆ เตียงที่เขาเคยนอนกับคนรักของเขา แค่คิดแค่นี้ ใจของฉันมันก็เจ็บจี๊ด น้ำตาก็จวนจะไหล นี้ฉันกำลังคาดหวังอะไรจากตัวเขาหรือเปล่า ทำไมฉันถึงกลายเป็นคนแบบนี้ ทั้งที่ความจริงแล้วฉันไม่มีสิทธิ์เรียกร้องอะไรเลยนับวันนานเข้า ใจของฉันมันยิ่งถล่ำลึกไปกับการกระทำของคุณลม จะว่าไปมันรู้สึกดีจริงๆ นะ ที่ตื่นมาแล้วอยู่ในอ้อมกอดของเขา อ้อมกอดของผู้ชายที่เคยใจร้ายกับฉัน นี้ฉันยังนึกภาพตัวเองไม่ออกเลย ถ้าหากวันนั้นมาถึง ฉันจะเป็นยังไง จะเข้มแข็งได้ไหม แค่คิดก็หน่วงแล้ว เอาเป็นว่าตอนนี้ เขาดีกับฉันมาก ฉันขอเก็บเกี่ยวช่วงเวลาแบบนี้เอาไว้ให้ได้มากที่สุดก็แล้วกัน เรื่องของอนาคต อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด"ตื่นนานแล้วเหรอ"เสียงของคุณลมเอ่ยถามฉัน ทั้งที่ปากกับจมูกของเขาคลอเคลียอยู่กับใบหูและต้นคอของฉัน ส่วนมือของเขานั้น สอดล้วงเข้าไปในชุดนอนของ

เมียกาฝาก 29เจ้าของเขากลับมาเช้าวันถัดมา....."หมดเวลาพักผ่อนแล้วเหรอเนี้ย ทำไมมันเร็วจังเลย ขวัญยังอยากอยู่เที่ยวกับพวกพี่ๆ และพวกเธออยู่เลยนะ"ของขวัญเอ่ยบอกยังบรรดากลุ่มเพื่อนๆ ที่มาร่วมทริปพักผ่อนในครั้งนี้ ด้วยสีหน้าและแววตาเศร้าสร้อย ไม่อยากกลับกรุงเทพเอาเสียเลย"เอาไว้ เรานัดเจอกันอีกนะ นัดกินข้าวกันก่อนก็ได้ นะๆ นะๆ มาเจอกันนะมีนา"วีด้า พี่สาวคนโตของกลุ่มเอ่ยบอกยังน้องๆ บรรดาแฟนสาวของเพื่อนสนิทตนเอง และไม่วายจะลำทับ มีนา ถ้าหากว่านัดเจอกัน หญิงสาวจะต้องมาให้ได้"นัดมาได้เลยค่ะ มีนา มาได้แน่นอน"...ถ้าหากว่าวันนั้น เธอยังอยู่ในบ้านวิรากุลหรือยังคงสถานะ ภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของคุณพายุอยู่นะ ซึ่งประโยคหลังหญิงสาวได้แต่เอ่ยมันขึ้นมาในใจอย่าง เพราะมันเหมือนกับว่า เวลาของเธอกำลังจะหมดลงอยู่เรื่อยๆหลังจากที่ร่ำลากันเสร็จแล้ว ทุกคนก็ต่างแยกย้ายกันขึ้นรถเพื่อกลับเข้ากรุงเทพ เช่นเดียวกันกับมีนาและพายุ ซึ่งตลอดระยะการเดินทางจากพัทยา มากรุงเทพ ภายในรถมีแต่เสียงเพลงที่พายุเปิดคลอเบาๆ เท่านั้น ไร้เสียงพูดคุยระหว่างคนสองคนที่นั่งมาด้วยกันมีนาเองก็ไม่กล้าที่จะเอ่ยปากชวนชายหนุ่มพูดคุยม