Tous les chapitres de : Chapitre 111 - Chapitre 120

Sumandal ako sa headrest habang iniisip ang pagtatalo nilang dalawa. Hindi maganda ang relasyon nila at lalo pang nadagdagan yun nang dumating ako. Napangisi na lang ako. Ngayon, alam mo na ba ang pakiramdam ng nag-ooverthink, Mia?Kailangan ko pa bang sirain ang relasyon nila kung presensya ko lang lalo na silang nasisira?Napabuntong hininga ako ng maalala ko si Sofia.“Masyadong malalim na naman ang iniisip mo.” Napatingin ako kay Asher ng marinig ko ang boses niya.“Hindi ko lang mapigilang hindi isipin si Sofia. Paano kung nagkataon na siya na lang ang naiwan sa floor na yun? Paano kung ang akala rin ng mga firefighter ay wala ng tao dun? Ano na lang ang mangyayari sa bata?” tanong ko sa kaniya. Bahagya naman siyang ngumiti.“Napapalambot

Nakalabas ako ng hospital habang si Sofia ay naiwan pa dahil hindi pa rin daw ito pwedeng ilabas. Si Benson na ang kasama kong umuwi ng penthouse dahil nang pumunta si Benson sa hospital para bisitahin ako nagpaalam naman na si Asher para umalis.Hindi na siya nagmessage o tumawag sa akin. Alam niyang ngayon ang discharge ko pero hindi niya na ako sinamahan na makalabas. Ito naman ang gusto ko, ang layuan niya na muna ako pero ewan ko ba. Hindi ko na rin maintindihan ang sarili ko. Naninibago ako sa ginagawa niya, sa ikinikilos niya at kung paano niya ako kausapin at tingnan.Namimiss ko yung pangungulit niya. Hindi ko na talaga maintindihan ang sarili ko. Pati ako ay naguguluhan. Gusto kong layuan niya na muna ako pansamantala habang hindi ko pa natatapos ang mga plano ko pero ngayon namang hindi na siya nagpapakita sa akin ng pakialam, ako naman itong hinahanap ang presensya niya

Tulala akong nakatingin sa ginagawa ko. Hindi ko alam kung paano ko ba ito sisimulan at tatapusin. Masyadong okupado ang isip ko. Gusto kong tapusin ang mga dapat kong gawin pero hindi nakikisama ang isip at mga kamay ko.Napayuko na lang ako sa lamesa. Naubos na ang mga luha ko pero wala namang gana ang katawan at isip ko na magtrabaho. Kailangan matapos ko na ito ngayong buwan para mailabas ko na ang signature piece ko.Hawak ko ang lapis ko pero nananatiling nakahiga ang ulo ko sa lamesa. Hindi ko alam kung ano bang nagawa kong kasalanan para maging deserve ko ang lahat ng ‘to. Ang mga taong niloko at sinaktan ako ay masaya at kontento na sa mga buhay nila habang ako nandito pa rin, basag na basag pa rin at durog na durog ang puso.Bakit ba ako nagmamahal sa mga taong hindi ako kayang panindigan hanggang sa huli? Do I really deserve all

Tahimik lang kaming dalawa habang nasa byahe. Hindi ko alam kung nasaan na ba kami. Unti-unti na ring tumitigil ang ulan. Tiningnan ko siya pero salubong pa rin ang kilay niyang nakatingin sa daanan namin. Napapairap na lang ako.Pagkatapos naming iwasan ang isa’t isa nitong mga nakaraang araw saka naman kami magkikita sa mga hindi inaasahang pagkakataon.“Saan ka ba nagpunta? Nakipagkita ka sa lalaking yun?” pagpuputol niya sa katahimikan sa pagitan naming dalawa. Napakunot naman ako ng noo. Sino ba ang tinutukoy niya?“Wala ka ng pakialam dun.” Tanging sagot ko sa kaniya. Napatingin ako sa kamao niya ng mapansin kong tila humigpit ang pagkakahawak niya sa manubela.“Kanino ka ba nakipagkita? Sa pamangkin ko ba o sa lalaking buntot nang buntot sayo?” Napataas ang kil

Nang magserve na sila ng mga food ay kumain na ako. Napapangiti na lang ako kapag binibigyan ako ni Benson ng pagkain na alam niyang gusto ko. Hindi sinasadyang napatingin ako sa table nina Diana.Ramdam ko ang pagkirot ng puso ko ng makita kong magkatabi silang dalawa ni Asher. Palihim na lang akong napapabuntong hininga. Ayaw kong mapansin yun ni Benson.Nang lumingon si Asher sa pwesto namin ay mabilis kong iniwas ang paningin ko. Ang lakas ng kabog ng puso ko kapag nagsasalubong ang mga tingin namin. Ayaw ko namang isipin niya na panay ang tingin o sulyap ko sa kaniya. Kung masaya na siya, I’m happy for him. A woman like me is not deserving for his love.“May gusto ka pa bang kainin?” bulong sa akin ni Benson.“I’m full,” sagot ko sa kaniya.