เกาจางจิ้งเปิดประตูมิติข้ามห้วงเวลา ไปยังเรือนเฉิงไห่ ทันทีที่ประตูมิติเปิดออก เกาจางจิ้งพบว่าตนเองยืนอยู่เหนือผิวน้ำกลางบึงบัว ท้องฟ้าและบรรยากาศรอบตัวเริ่มมืดค่ำแล้ว รอบทะเลสาบเงียบสงบ ชายหนุ่มรู้สึกแปลกทำไมประตูมิติถึงพาเขามาอยู่ในตำแหน่งแบบนี้ เกาจางจิ้งก้มดูบนพื้นที่ตนเองยืนอยู่ พบว่ามีความโปร่งใสจนมองเห็นผิวน้ำและใบบัว ชายหนุ่มเคาะปลายเท้าลงบนพื้น เสียงที่ได้กลับมาเหมือนพื้นกระดาน เกาจางจิ้งยิ้มมุมปาก ชายหนุ่มหลับตาตั้งจิตให้ว่างเปล่า เหมือนความทรงจำหลายอย่างค่อย ๆ หลั่งไหลเข้ามาในจิตสำนึก เกาจางจิ้งเปิดดวงตาวิเศษของตน มองทะลุมนต์ผนึกของซื่อเว่ยต้าตี้ สายหมอกพรางตาเริ่มเจือจางลง จนมองเห็นเรือนไม้หลังใหญ่กลางน้ำที่งดงาม ตามแบบรสนิยมของเทพเจ้าดวงดาวเกาจางจิ้งเดินเข้าไปในเรือนเฉิงไห่ด้วยความระมัดระวัง ในมือของเขากำดาบปัญจธาตุไว้มั่น เมื่อชายหนุ่มเดินเข้าใกล้ตัวอาคารหลังใหญ่ แสงสว่างจากโคมไฟรอบเรือนก็พลันสว่างขึ้นพร้อมกันทุกดวง ชายหนุ่มหยุดฝีเท้าลงกวาดสายตาไปโดยรอบ แต่ก็ไม่พบสิ่งใดผิดสังเกต เกาจางจิ้งค่อย ๆ ผลักประตูเข้าไปด้านใน พบว่าด้านในกลับสว่างไสวไปด้วยตะเกียงน้ำมันที่ถูกจุดขึ
Read more
LOGIN
