All Chapters of ห้วงฝันแห่งรักเทพปัญจธาตุ: Chapter 201 - Chapter 210

จางจิ้งมองดูความรักของเจียวหั่วลี่หมิง ไม่ว่าผลจะออกมาเช่นไร อยากน้อยในห้วงฝันของเขา ยังมีโอกาสได้เป็นผู้ถูกรัก และเป็นผู้ได้รัก เทพเจ้าธาตุไฟโชคดีกว่าเขามาก เกาจางจิ้งเป็นได้เพียงผู้ได้รัก แต่ไม่ได้เป็นผู้ถูกรัก ตลอดเวลาการแสดงออกของฟายเฟยที่มีต่อเขา มันแค่ความอ่อนหวานของเด็กผู้หญิงที่มีต่อพี่ชายที่เธอสนิทใจด้วยเท่านั้น เขาต่างหากที่คิดไปเองจนหวั่นไหว รักเธอจนหมดหัวใจ เกาจางจิ้งหวนนึกถึงรอยยิ้มที่อ่อนหวาน ใบหน้าที่สดใสช่างพูดช่างเจรจา ช่างเอาอกเอาใจคนในบ้าน ไม่ใช่แค่เขาที่รักเธอ คุณปู่ อาสี่หรือแม่แต่อาสะใภ้ที่เพิ่งเจอเธอ ทุกคนล้วนหลงรักเธอ ชายหนุ่มยิ้มคนเดียวเมื่อนึกถึงหญิงสาวที่ตนเฝ้ารัก ซือซงมองดูเกาจางจิ้งแล้วส่ายหน้า“มีแต่คนเพ้อเจ้อ ติดอยู่กับภาพฝันอันไม่มีวันเป็นจริง เป็นเช่นข้ามิดีกว่าหรือ อยู่อย่างไร้รักจะได้มิต้องทุกข์เช่นนี้” ซือซงนั่งเอาหลังพิงพนัง ทอดสายตาเหม่อมองออกไปด้านนอกหน้าต่าง ไกลออกไปในห้วงเวหาฟางเฟยเปิดประตูมิติออก หญิงสาวก้าวเท้าออกมาพร้อมมีดสั้นคู่กาย ใบหน้างดงามแต่แววตาแน่วแน่มุ่งมั่น สมุนเผ่ามารที่เห็นตอนแรกมีเพียงแค่ไม่กี่คน เวลานี้กลับมีมากมายด้วยการใช้วิ

ซื่อเว่ยต้าตี้ที่เพิ่งนำร่างซือซงมานอนเคียงคู่กับจงหยวนเจี่ย ถึงกับหยุดชะงัก หันมาสบตากับหญิงสาว “ใช่ข้ารู้จักนาง ข้ายอมรับ แต่ทั้งหมดนี้ข้าจะอธิบายให้เจ้าฟังทั้งหมด แต่ไม่ใช่เวลานี้” ซื่อเว่ยต้าตี้มองดูจางจิ้งและฟางเฟย “เราเหมือนขาดใครไป”เกาจางจิ้งถึงกับตาโต เมื่อคิดได้ว่าเขาลืมใครบางคนเอาไว้ “ข้าลืมเฟิ่งหว่าง ข้าจะกลับไปรับนาง”ซื่อเว่ยต้าตี้รีบห้ามเขาไว้ “มิต้อง เราไม่มีเวลาแล้ว ระหว่างนางกับเจี่ยวหัวลี่หมิง ข้าขอเลือกเทพเจ้าธาตุไฟ เฟิ่งหว่างอย่างมากนางก็ไปรอข้าที่เฉิงไห่ นางเอาตัวรอดได้ เจ้าต้องไปกับข้าและฟางเฟย เวลานี้ดวงจิตของเจี่ยวหัวลีี่หมิงกำลังมีปัญหา ถ้าเราไปช้าอาจส่งผลที่ไม่คาดคิดได้”“เช่นนั้นก็เอาตามที่ท่านซื่อเว่ยต้าตี้เห็นชอบ เชิญท่านผู้นำทาง” จางจิ้งดึงกระชับสายสะพายดาบปัญจธาตุ ที่สะพายอยู่บนหลัง ซื่อเว่ยต้าตี้พาทั้งสองมาที่ห้องนอนของเจี่ยวหัวลี่หมิง เทพเจ้าธาตุไฟในชุดสีดำปล่อยผมยาวสยาย ใบหน้างดงามคมสัน นั่งอยู่ในสมาธิอย่างเงียบสงบ อายมารที่ก่อนนี้ล่องลอยอยู่รอบตัวเขาได้หายไปหมดแล้ว ซื่อเว่ยต้าตี้นั่งลงตรงหน้าของเทพเจ้าธาตุไฟ ฟางเฟยและจางจิ้งก็นั่งลงตามเข้า“ฟางเฟยเ

หญิงสาวรู้ถึงความคิดของเทพเจ้าดวงดาวทันที “ข้าพร้อม ข้าจะไปในแก่นจิตของเจียวหัวลี่หมิง ท่านเปิดทางให้ข้าด้วย” เกาฟางเฟยลอยตัวขึ้นเหนือร่างนางปีศาจแมงมุมตรงตำแหน่งหัวของมันพอดี “ท่านจะทำอะไรซื่อเว่ยต้าตี้” เกาจางจิ้งถามขึ้นเมื่อเห็นฟางเฟยกำลังจะทำอะไรบางอย่าง“เราต้องส่งฟางเฟยเข้าไปในจิตของเจี่ยวหั่วลี่หมิง ที่ถูกนางปีศาจเกาะกุมเอาไว้ นี่จะเป็นทางเดียวเท่านั้น เมื่อทุกอย่างเรียบร้อย เราถึงสังหารร่างปีศาจนี้ได้ด้วยดาบปัญจธาตุในมือเจ้า”ซื่อเว่ยต้าตี้พูดจบเขาก็รวบรวมพลังจากธาตุทั้งห้าในชั้นแดนสวรรค์ ส่งไปที่ร่างของเกาฟางเฟย แปลเปลี่ยนเป็นแสงสีฟ้าก่อนจะพุ่งลงไปกลางหัวของปีศาจแมงมุม จนมันส่งเสียงร้องเจ็บปวดเกาฟางเฟยลืมตาขึ้นพบว่าตนเองยืนอยู่ท่ามกลางผนึกอัคคีผลาญมาร ร่างของเจียวหั่วลี่หมิงนั่งหลับตาสงบแน่นิ่ง ฟางเฟยเดินวนดูรอบ ๆ ร่างของเขา หญิงสาวตัดสินใจเรียกคันฉ่องทองแดงออกมา นั่งประชันหน้ากับเทพเจ้าหนุ่มผู้ประจำตำแหน่งธาตุไฟ “ข้าเกาฟางเฟยทายาทผู้ถือคันฉ่องทองแดงแห่งปัญจธาตุ ในเมื่อสวรรค์เลือกข้าให้ทำหน้าที่นี้ จงดลบันดาลให้เทพเจ้าของข้า กลับฟื้นมาทำหน้าที่แห่งตนบัดเดียวนี้”ฟางเฟยใช้พ

“น้ำตาของเจี่ยวหั่วลี่หมิง นี่พี่กำลังจะบอกฉันว่าผู้ชายไร้หัวใจนั่นร้องไห้ ให้กับผู้หญิงคนหนึ่งที่บอกรักเขา แล้วเขาก็เป็นคนฆ่าเธอตายต่อหน้าต่อตาพวกเราอย่างนั้นหรือ”ไม่มีคำตอบ แต่เจียวหัวลี่หมิงเดินเข้ามาพร้อมโถทองเหลือง เทพเจ้าหนุ่มมิได้สนใจผู้ใดที่ยืนอยู่เขามุ่งหน้าไปที่แท่นหินกลางตำหนัก ใช้พลังเทพกวาดเอากองขี้เถ้าห่าวหรานมาใส่ลงในโถทองเหลือ แล้วจะเดินออกจากห้องโถงไป แต่เขากลับหยุดชะงักฝีเท้าลง“จบเรื่องแล้ว พวกเจ้าก็แยกย้ายกันไปได้แล้ว ข้ามีเรื่องต้องทำมากมายไม่สะดวกรับแขก”เกาฟางเฟยเหลืออดเดินเข้าไปตบหน้าเทพเจ้าหนุ่ม เจียวหั่วลี่หมิงไม่ตอบโต้นาง เขายืนก้มหน้าเงียบ ซื่อเว่ยต้าตี้รีบดึงฟางเฟยให้มายืนข้างเขาทันที“นี่คือรางวัลจากข้าเกาฟางเฟย ทายาทผู้ถือคันฉ่องทองแดงแห่งปัญจธาตุ ท่านไม่ควรทำเช่นนี้กับความรักของตนเอง” ฟางเฟยพูดจบก็เดินสะบัดหน้าจากไป “ความรักสำหรับข้า มันมีทางออกที่ดีกว่านี้เช่นนั้นหรือ นางเป็นปีศาจที่สังหารผู้คนมากมาย วันนี้ข้าไม่ฆ่านาง ท่านเทพผู้พิทักษ์แห่งปัญจธาตุก็ต้องทำ หรือไม่ใช่เขา สักวันก็ต้องมีคนทำ ในเมื่อข้ารักนาง ข้าก็ควรให้นางตายเพราะข้า นี่เป็นทางออกที่ดีท

“ข้าจะไม่สรุปว่าเจ้าเป็นเช่นไร สำหรับข้าเกาฟางเฟยก็คือเจ้า คือผู้หญิงที่ข้าจัดวางให้นางเป็นทายาทคนที่สิบ ผู้มีหน้าที่ถือคันฉ่องทองแดงแห่งปัญจธาตุ ผู้ที่มีสิทธิ์เดินทางมาพบข้า ณ แดนดาราห้วงเวหา ผู้ที่ข้าเลือกแล้วว่าจะรักนางเพียงผู้เดียว”หญิงสาวจับมือเทพเจ้าหนุ่มยกมือซื่อเว่ยต้าตี้มาวางลงตรงแก้มนวล “ขอโทษหากข้าแสดงสิ่งไม่ดีออกไป ข้าคงทำไม่ดีจริง ๆ ข้าจะพยายามควบคุมอารมณ์ให้ได้ ข้าก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมข้าถึงอารมณ์ฉุนเฉียวแบบนี้”“โทษเจ้าคงมิได้ ทั้งหมดคงเพราะเจ้าช่วยข้าในตอนนั้น เจ้าถึงรับเอาพลังบางส่วนของข้าไป ขอโทษฟางเฟย เป็นข้าที่ผิดเอง มาข้าจะไถ่โทษ ข้าจะพาเจ้าไปเที่ยว”ซื่อเว่ยต้าตี้โอบกอดเกาฟางเฟย แล้วทะยานขึ้นสู่อากาศ ก่อนจะกลายร่างเป็นมังกรขาวเกร็ดมุกตัวใหญ่ที่มีเขาเหมือนกวางเคลือบสีรุ่งวาวแววงดงาม เส้นขนที่ขาวอ่อนนุ่ม เกาฟางเฟยนั่งอยู่บนคอของเจ้ามังกรมือสองข้างจับเขาของเขาไว้“จับไว้ดี ๆ นะฟางเฟยข้าจะพาเจ้าไปท่องโลกดวงดาว แล้วจะพาเจ้าไปสถานที่แห่งหนึ่ง ข้าเชื่อว่าเจ้าต้องชอบ”“ที่ไหนก็ได้ ข้าชอบทุกที่ ที่มีท่าน”เจ้ามังกรหนุ่มดีใจพาหญิงสาวบนหลังทะยานล่องลอยไปในห้วงจักรวา