All Chapters of ห้วงฝันแห่งรักเทพปัญจธาตุ: Chapter 491 - Chapter 500

“ท่านอาจารย์ซื่อเว่ยตาตี้ และทายาทคันฉ่องทองแดงปัญจธาตุ กำลังตกอยู่ในอันตราย ข้ามีความจำเป็นต้องขอยาวิเศษของท่านไปรักษาพวกเขา”“ยาวิเศษ เจ้ามังกร เจ้ารู้หรือไม่ การขอยาหนึ่งเม็ดจากข้าต้องมีข้อแลกเปลี่ยนหนึ่งอย่าง”“ข้าไม่เคยทราบเรื่องนี้มาก่อน แต่…ไม่เป็นไร ขอเพียงท่านบอกมา ข้ายินดีหามาแลกเปลี่ยน”‘ตงฉาง เจ้ายังไม่รู้เลยข้อแลกเปลี่ยนคืออะไร ไปรับปากนางทำไมกัน' ซืงซงได้แต่ลำพึงในใจนางมองดูเด็กหนุ่ม ผู้มีดวงตาหนักแน่น “เห็นแก่ซื่อเว่ยต้าตี้ เจ้าช่วยข้าหาชาดทาปากที่หายไป มาแลกกับยาวิเศษหนึ่งเม็ด เจ้าทำได้หรือไม่”“ชาดของเทพธิดา น่าจะวางอยู่ในที่ที่ไม่ใช่ที่ของมัน ต่อให้หาเท่าไหร่ก็ไม่มีทางหาพบ เอาเช่นนี้ดีหรือไม่” เทพเจ้าตงฉางผายฝ่ามือออก ปรากฏตลับชาดที่คุ้นตา“นั่น…เจ้า ทำไมมีตลับชาดเช่นนี้”“ท่านชอบหรือไม่ ข้าขอมอบให้ท่าน แลกยาวิเศษเม็ดแรก”เทพธิดาฉางเอ๋อรีบรับตลับชาดทาปากมาดู “นี่มันของจากแดนมนุษย์ใช่ไหม”“ใช่ขอรับ นี่เป็นชาดทาปากที่กำลังเป็นที่นิยมในบรรดาสาว ๆ ในแดนมนุษย์ ข้าขอมอบให้ท่าน”“ดี ๆ ข้าต้องขอทดลองก่อน ว่าชาดของท่านมีสีและกลิ่นที่ถูกใจ ข้าถึงจะมอบยาวิเศษให้”เทพธิดาฉางเอ๋

ท่านเยว่เซียนเหล่าเหรินเห็นควรบริสุทธิ์ใจ ก็หัวเราะขึ้นอย่างคนอารมณ์ดี “ไม่ต้องห่วง เรื่องนี้เจ้าทั้งสองได้รับผิดชอบแน่ เพราะหากไม่ทำ ตำหนักซื่อเว่ยจะต้องกลายมาเป็นของข้า ตามที่อาจารย์ของเจ้ารับปากข้าไว้ เรื่องพวกนี้เอาไว้ก่อนเถอะ เรื่องที่เราควรพูดคุยกัน คือเรื่องของฉางเอ๋อ เจ้าหนุ่มซือซง เจ้าต้องจำให้ดี ว่ามันมีหน้าตาอย่างไร การลงไปครั้งนี้เราจะไม่ผิดพลาดอีก”“ข้าเข้าใจแล้ว แต่ด้านล่างนั่น แทบไม่มีพรรณไม้อะไรเลย อากาศทั้งหนาวเย็นและปกคลุมไปด้วยหมอกพิษ จนแสงมืดสลัว ข้าไม่พบพรรณไม้อื่นใดนอกจากหญ้าชนิดนี้ ที่มีอยู่เพียงไม่กี่ต้นเท่านั้น”“น่าแปลก ตำแหน่งก็ถูกต้องตามที่เทพธิดาฉางเอ๋อบอกเรา แต่ทำไมกลับไม่มี”“เอาไว้พรุ่งนี้เราค่อยถามนางอีกครั้ง บางทีวันนี้นางกำลังดีใจกับชาดทาปากจากแดนมนุษย์ บางทีอาจกล่าวสิ่งใดตกหล่นไป เอาล่ะ เจ้าทั้งสองไปพักผ่อนได้ ปกติแล้วข้าไม่เคยรับแขก หากบกพร่องก็อย่าได้กล่าวโทษกัน”“ขอบคุณท่านเยว่เซียนเหล่าเหริน รบกวนท่านแล้ว”เซียนรับใช้ร่างบาง โปรยยิ้มหวานให้เทพเจ้าตงฉาง แล้วเดินล่วงหน้าทั้งสองออกไป ซือซงและตงฉาน เดินตามนางออกไปยังห้องพักของตนถ้วยยาถูกยื่นส่งมาให

“คุณเจียอี ผมจะกลับไปที่ศาลเจ้าก่อนนะ ผู้รับเหมาโทรมา มีปัญหาที่หน้างานนิดหน่อย” หลีกังจ้านที่เพิ่งวางสายโทรศัพท์ เดินเข้ามาบอกหวังเจียอีให้รับรู้ ก่อนที่จะหันหลังเดินจากไป“เดี๋ยว…กังจ้าน นายไปถึงที่นั่น จุดธูปบอกฟ้าดินหน่อย นายน้อยเกา เป็นแบบนี้เพราะสวรรค์ พวกเขาควรมีส่วนรับผิดชอบต่อชีวิตเพื่อนเรา” “เจียอี ระวังปากคุณหน่อย คุณกำลังพูดถึงเทพเจ้านะ”“ลี่จู คุณดูสิ น้องฟางเฟย กับจางจิ้ง เขาสองคนอยู่สภาพเดี๋ยวลุกเดี๋ยวนอน แบบนี้หลายเดือนแล้วนะ แล้วจะเป็นแบบนี้ไปอีกนานเท่าไหร่ น้องฟางเฟยกำลังมีอนาคตที่ดี คุณรู้ไหม มีหลายคนอยากได้เธอไปเป็นนักแสดงในสังกัดของพวกเรา แต่ดูเธอตอนนี้สิ ผอมแห้ง ผิวพรรณซีดเซียว ต้องดูแลกันอีกเป็นปี กว่าเราจะได้เกาฟางเฟยคนเดิมกลับมา”“คุณเจียอีคิดว่าจะได้คนเดิมกลับมาอยู่อีกเหรอ ล่าสุดที่เราเห็นเธอ จากเด็กสาวที่ควรยิ้มเก่ง สดใสน่ารัก ผมว่า เกาฟางเฟยดูเงียบขรึม ไม่ค่อยอยากเข้าสังคม ก่อนเกิดเหตุ ก็เพราะเธอไม่อยากนั่งอยู่ตรงนั้น ถึงได้ออกมาแล้วเกิดเรื่อง ผมเคยให้คนตามสืบ เกาฟางเฟยเป็นผู้หญิงที่สวยสดใส ร่าเริง คุยเก่งยิ้มง่ายไม่ใช่เหรอครับ”หวังเจียอีและหมิงลี่จู ต่าง

“ไปเถอะ ไปทำตามที่เจ้าปรารถนา ข้าอยู่ข้างเจ้าเสมอ”“ซื่อเว่ยต้าตี้ ท่าน… ไม่ได้นะ นางกำลังเลือกไปดับสูญ” เกาจางจิ้งมีสีหน้าเคร่งเครียด พยายามสะบัดตัวออกจากการเกาะกุมของเทพเจ้าดวงดาว สายตาก็มองดูหญิงสาว ในชุดสีแดงที่กำลังปล่อยร่างลอยไป จนเกือบถึงแนวเกราะมนตร์“เกาจางจิ้ง ที่นี่คือความฝันของเกาฟางเฟย นางไม่ได้ย้อนอดีตเช่นโจวซานป๋อ เจ้ามีสติหน่อย ก็แค่ให้นางได้ทดลอง”“ทดลอง…”“ใช่ ตอนนี้จิตของเกาฟางเฟย ได้รวมกับเทพธิดาแกนหลังแห่งปัญจธาตุไปแล้ว นี่คือเหตุผลที่นางมาอยู่ในเวลานี้ของห้วงฝัน ข้าเองก็เพิ่งมาเข้าใจ ว่าที่แท้มู่หลินหนิงอัน นางไม่เคยไปไหนเลย นางอยู่ในหัวใจของข้าเสมอ การที่นางเสียสระตนเอง ก็เพื่อข้า เพื่อเจ้า เพื่อเทพเจ้าทั้งห้า และดินแดนแห่งนี้ เอาล่ะเกาจางจิ้ง ใกล้ได้เวลาแล้ว เจ้าเกาะหลังข้าไว้”เทพเจ้าดวงดาว กลายร่างเป็นมังกรสีขาว เกล็ดเหลือบเงามุกดูสว่างสวยงาม เบื้องหน้าไกลออกไป เกาฟางเฟยในร่างเทพธิดามู่หลินหนิงอัน เปิดผนึกเกราะมนตราออก พร้อมเรียกอาวุธประจำกายออกมา เพียงสตรีร่างบางตวัดอาวุธในอากาศ ก็บังเกิดรังสีประหลาดแผ่กระจายไปทั่วชั้นฟ้าดูน่าครั่นคราม จนการต่อสู้ตรงหน้าหยุด

“ทะเลประจิม ทำไมข้าคิดไม่ถึงนะ ที่แท้นางก็เลือกกลับไปยังแดนจุตินี่เอง แบบนี้ก็ไม่ใช่เรื่องยากแล้ว” ซื่อเว่ยต้าตี้พูดขึ้น ด้วยดวงตาเป็นประกาย“ทำไมท่านคิดว่าไม่ยาก ซื่อเว่ยต้าตี้ ท่านลืมไปแล้วหรือ ก่อนที่นางจะได้รับเลือกให้มาเป็นเทพเจ้าประจำธาตุน้ำ เกิดอะไรขึ้นในทะเลประจิม” เทพเจ้าธาตุทองขัดจังหวะขึ้น เมื่อนึกถึงเหตุร้อนระอุยังวังบาดาลใต้ทะเลประจิม เมื่อครั้งอดีตกาลนานมา“เหตุวิวาห์เลือด ใช่ข้าจำได้แล้ว” กุ้ยอ้ายป๋อเฉิงพูดขึ้นราวละเมอ“ถูกต้อง นางก็คือเจ้าสาวในวันนั้น ธิดาเจ้าสมุทรทะเลประจิม เลือกใช้ชีวิตตนเองรักษาเสาค้ำสมุทร ทั้งที่เป็นวันแต่งงานของนางเอง”เกาจางจิ้ง ได้แต่ฟังเหล่าเทพเจ้าทั้งสี่ พูดถึงเหตุร้ายในอดีตอันห่างไกล เมื่อหันไปมองดูน้องสาว เธอดูไม่ตื่นเต้นแต่ตรงกันข้าม กลับนิ่งเฉย ราวเหตุการณ์พวกนี้ตนเองรับรู้แล้วเป็นอย่างดี“ฟางเฟย เธอรู้เรื่องของเทพเจ้าธาตุน้ำแล้วอย่างนั้นเหรอ ทำไมถึงไม่ตื่นเต้น เหมือนกับทุกครั้ง ที่ได้ยินเรื่องราวของเทพเจ้า น้องจะตื่นเต้นและตั้งใจฟัง”“พี่จางจิ้ง เรื่องพวกนี้มันคือความทรงจำของมู่หลินหนิงอันนะ ในเมื่อนางกับฉันเป็นคนเดียวกัน จะแปลกอะไรถ้าเรื