บททั้งหมดของ Marreid to the secret Billionaire: บทที่ 121 - บทที่ 130

Pagmulat nila ng mata kinabukasan, ramdam na agad ni Calestine ang init ng araw na pumapasok sa malaking bintana ng villa. Ang dagat, kumikislap sa liwanag ng morning sun, parang nag-i-invite sa kanila na mag-enjoy sa bawat sandali.“Good morning, love,” bulong ni Adrian mula sa tabi niya, nakangiti habang hinahaplos ang braso ni Calestine.“Morning,” sagot niya, halatang gising na ang katawan pero gusto pang mag-relax sa yakap niya.“Breakfast is ready,” sabi ni Adrian, tumayo at hinawakan ang kamay niya. “Come on, may sorpresa ako sa’yo.”Dinala niya si Calestine sa balcony dining area, kung saan nakahain ang fresh fruits, croissants, at mainit na kape. Ramdam ni Calestine ang init ng araw sa balat niya, at ang bango ng fresh breakfast na tila kumakausap sa senses niya.“Wow… Adrian, ang ganda!” sabi niya habang nakatitig sa setup. “Ang effort mo talaga.”“Of course,” sagot niya, ngumiti. “Kasi you deserve it. You deserve everything, love. Lahat ng effort ko, para sa’yo lang.”Umupo

Pagkatapos nilang mag-enjoy sa sunset dinner sa terrace, naglakad silang dalawa papunta sa sala ng villa. Ang loob, cozy at may dim lights, na perfecto para sa mag-asawa para makapag-relax. Nakita ni Calestine ang soft couch sa tabi ng fireplace at agad siyang napaupo.“Love, gusto mo mag-movie muna o gusto mo lang chill?” tanong ni Adrian habang nakasandal sa doorway, nakatingin sa kanya with that signature smirk.“Hmm… chill muna siguro. Medyo pagod pa ako sa buong araw,” sagot ni Calestine, halatang kumakaba pa rin ang puso niya sa tingin sa kanya ni Adrian.Lumapit si Adrian at dahan-dahang umupo sa tabi niya. Hindi man sya nagmadaling halikan, ramdam na ramdam ni Calestine ang init ng presensya niya. Marahang hinawakan ng daliri ni Adrian ang kamay niya at pinatong sa dibdib niya, parang sinasabi: “Ikaw lang ang sa akin.”“Alam mo, love,” bulong ni Adrian, habang nakatingin sa mata niya, “kanina sa beach… nakita kita na tinitingnan ang horizon. Sobra akong naiinggit. Parang gusto

Habang unti-unting sumasapit ang gabi, nagpasya silang mag-set up ng bonfire sa gilid ng beach. Si Adrian mismo ang naglatag ng mga kahoy at nagsimula ng maliit na apoy, habang si Calestine naman ay nag-ayos ng mga cushions at blanket para mas comfortable sila.“Love, dito ka muna,” sabi ni Adrian habang hinahawakan ang braso niya at inaakay papunta sa isang malaking blanket. “I’ll handle the fire. Para safe ka lang.”Napangiti si Calestine, halatang natutuwa sa pagiging protective ni Adrian. “Sobra kang maalaga, you know that?” bulong niya, habang umupo sa harap niya, nilalagay ang blanket sa paligid niya.“Mm-hmm… that’s my job. As your husband,” sagot ni Adrian, sabay halik sa batok niya. “And I love doing it.”Habang unti-unting lumalaki ang apoy, nag-umpisa silang magkwentuhan. Hindi seryoso, puro tawa at halakhak. Si Calestine, kahit na napapagod sa dami ng activities kanina, ramdam ang peace sa bawat sandali kasama si Adrian.“Remember nung first time natin sa beach?” tanong ni

Pagkatapos nilang mag-relax sa lounge at mag-swimming sa umaga, nagdesisyon silang subukan ang paddleboarding sa baybayin. Ang sunset ay unti-unting pumapasok sa horizon, painting the sky with hues of pink, orange, at purple—perfect na backdrop para sa bonding nila Adrian at Calestine.“Okay ka na ba, love?” tanong ni Adrian habang tinuturo ang paddleboard na nakahanda sa shallow waters.“Hmm… medyo nervous ako,” sagot ni Calestine, halatang kinakabahan. “Pero exciting din.”“Don’t worry. I’ll be right beside you,” sagot ni Adrian, hawak ang paddle niya. “And besides, I have the most beautiful wife in the world on my board. I can’t let anything happen to you.”Napatawa si Calestine sa seriousness niya. “Sobra kang protective, Adrian.”“Mm-hmm… pero I can’t help it. You’re mine,” sagot niya, sabay hawak sa kamay niya habang tinutulungan siyang i-step onto the board.Kapag nakasakay na sa board, magkatabi silang magkatabi, sabay hawak sa paddle at dahan-dahang sumisipa sa tubig para hum

Maagang gumising si Calestine sa tunog ng waves at gentle breeze sa kanilang beachfront resort. Lumabas siya sa balcony ng suite, tinitingnan ang sun rising sa horizon. Ang lamig ng hangin, halong fresh sea air, ay sobrang relaxing.“Honey, good morning,” narinig niya si Adrian sa likod niya, hawak ang coffee mug at nakangiti, parang hindi pwedeng mawala ang ngiting iyon sa mukha niya.“Good morning,” sagot niya habang nagbabalik ng ngiti. “Ang ganda ng view dito…”“Yes, pero mas maganda kung kasama mo,” sabi ni Adrian habang nilalapit ang isa pang mug ng coffee para kay Calestine. “Kahit na ang beach, parang kulang kung wala ka.”Napatawa si Calestine. “Ang corny mo talaga… pero okay, I like it.”Umupo sila sa balcony, sabay huminga ng fresh morning air at tinatamasa ang view ng beach. Hindi nagtagal, nagpaalam si Adrian para ihanda ang kanilang morning activity—water sports.“Ready ka na ba?” tanong niya habang hawak ang life vest ni Calestine. “May kayak, jet ski, at paddle boards