ログインSa ospital.Mabuti na ang kalagayan ni Lola Evelyn nitong mga nakaraang araw, at mas lumakas na rin ang kanyang pagkain.Subalit dahil matagal na siyang nakaratay sa banig ng karamdaman, unti-unti ring humihina ang kanyang alaala. May mga bagay na paulit-ulit niyang sinasabi, habang ang iba naman ay agad niyang nakakalimutan matapos banggitin.Ayon sa doktor, senyales na iyon ng unti-unting paghina ng kanyang isipan. Dahil sa kanyang edad, mahirap na itong pigilan.Bagaman wala nang paraan upang tuluyan itong mabago, may mga hakbang pa ring makatutulong upang mapabagal ang paglala ng kanyang kalagayan.Kabilang dito ang madalas na pakikipag-usap sa kanya at ang pagdadala sa iba't ibang lugar upang makakita siya ng mga bagong tanawin.May pag-asa pa ring nakikita ang doktor, ngunit hindi pa rin mawala ang lungkot na nararamdaman ni Inara.Buong buhay na naghirap si Lola, ngunit hindi pa rin niya naranasan ang payapang pagtanda na nararapat sana para sa kanya. Sa halip, mas marami pa si
Huminga nang malalim si Inara bago lumingon at itinaas ang papel na hawak niya. Dumiretso ang tingin niya kay Kaizan habang nagtatanong, "Ito ba ang dahilan kung bakit parang iba ang ikinikilos mo nitong nakaraang dalawang araw?"Sandaling natigilan si Kaizan bago niya agad itinaas ang kamay, balak sanang agawin ang papel.Ngunit mabilis na umiwas si Inara. Nanatili ang bahagyang pangungutya sa kanyang mukha habang mahigpit pa ring hawak ang papel.Nag-alala si Kaizan at dali-daling nagpaliwanag. "Huwag kang magkamali ng akala. Maling ulat lang iyon at balak ko sanang itapon.""Ilang araw na iyon. Kung balak mo sanang itapon, bakit hanggang ngayon hawak mo pa rin? Kaizan, sa tingin mo ba maniniwala ako sa anumang sasabihin mo?""Nakalimutan ko lang itapon. Naalala ko lang ngayon. Ngayong nakita mo na, itapon mo na.""Bakit ko itatapon? Kung gagawin ko iyon, hindi ba parang inaamin kong may kasalanan ako at sinisira ko ang ebidensya?""Inara...""Huwag mong tawagin ang pangalan ko!" si
Pag-uwi nila sa bahay, naging sobrang antukin si Inara. Halos lahat ng oras niya ay ginugol niya sa pagtulog.Samantala, sa tuwing natutulog si Inara, naghahanap naman si Kaizan ng iba't ibang impormasyon. Ngunit sa halip na gumaan ang pakiramdam niya habang binabasa ang mga dokumento, lalo lamang naging malamig ang ekspresyon ng mukha niya.'Ano ba talagang nangyayari?'Halos mapuno na siya ng galit. Kung maaari lang, ayaw na ayaw niyang pagdudahan si Inara.Pero paano niya ipapaliwanag ang petsang nakalagay sa resulta ng pagsusuri?Noong panahong iyon, wala naman silang ginawang masinsinan ni Inara. Ibig sabihin, posible bang...'Hindi, imposible iyon.'Agad niyang itinaboy ang isiping iyon at marahang hinaplos ang kaniyang sentido.Ilang sandali pa, may kumatok sa pinto at narinig niya ang boses ni Inara."Kaizan, busy ka ba?"Pagkarinig sa tanong nito, mabilis niyang isinara ang website at nagpanggap na kalmado."Pasok ka."Dahan-dahang binuksan ni Inara ang pinto at pumasok haban
Nang mahila pataas si Zandrae, agad na napansin ni Liora na wala talaga itong malay. Mukha ring marami itong nalulon na tubig dahil kapansin-pansing namamaga ang tiyan nito.At bakit parang wala rin itong hininga?Biglang kumabog ang dibdib niya sa takot. Hindi na siya nag-aksaya ng oras at sumigaw. "Tulong! May tumulong naman dito!"Dahil sa sigaw niya, dali-daling tumakbo papunta roon sina Kaizan at Wyatt.Pagdating nila, agad na bumungad sa kanila ang nakahigang si Zandrae sa lupa. Sa isang iglap, nagdilim ang mukha ni Wyatt sa galit at mabilis siyang lumapit.Napakunot naman ang noo ni Kaizan habang nakatingin kay Liora. "Anong eksaktong nangyari?"Hindi nag-atubiling magpaliwanag si Liora. "Pumunta si Zandrae para maligo sa mainit na bukal. Maya-maya lang, bigla na lang siyang nawalan ng malay. Pagkatapos no'n, dumating na kayo."Habang nagsasalita siya, agad nang sinimulan ni Wyatt ang pagbibigay ng paunang lunas kay Zandrae.Matapos ang ilang pagdiin sa dibdib nito, bigla itong
Nakatakip ang mga mata at tainga ni Liora habang inuunat ang mga daliri at nakangiting nagsalita. "Sige na, babalik na ako sa pagkain ngayon.""Kumakain ka pa rin ba? Liora, baboy ka ba?""Tingnan mo naman ang pagkain, ang dami pa tapos kaunti pa lang ang nakakain mo. Kumakain pa ako kasi ayaw kong magsayang.""Hehe, so dapat papurihan pa kita kasi matipid ka?""Oo naman, walang problema roon."Umiling na lang si Inara. Kitang kita na matakaw lang talaga ang kasama niya, pero napakarami pa rin nitong dahilan para ipagtanggol ang sarili.'Mukhang kailangan kong maghanda ng gamot sa tiyan mamaya. Noong huli, madaling araw na siyang nagreklamo na sumasakit ang tiyan niya.'Samantala, bumalik si Zandrae sa kuwarto at naligo. Pagkalabas niya ng banyo, may waiter na kumatok sa pinto."Magandang gabi po. Ito po ang libreng red wine ng hotel. Gusto niyo po ba?"Kumaway si Wyatt at umiling. "Hindi na, ibalik mo na lang."Pero agad na inabot ng maninipis na kamay ni Zandrae ang bote ng alak.Ha
Napanguso si Kaizan bago nagsalita sa mahinahon at gentleman na paraan. "Kapag ganyan kayo mag-picture, kalahati lang ng katawan n'yo ang makukuha. Paano kung ako na lang ang kumuha?" "Sige, pindutin mo lang 'tong pulang button. Tara, gumawa naman tayo ng hugis puso ngayon." Hindi na nagdalawang-isip si Liora. Excited nitong iniabot ang camera bago siya tumabi kay Inara at agad na nag-pose. Ilang beses silang kinuhanan ni Kaizan ng litrato bago nito ibinalik ang camera. "Dinner should be ready na. Umuwi na tayo para kumain. Naghanda ako ng masarap na pagkain ngayon. Sigurado akong magugustuhan n'yo." Matagal na rin silang naglaro kaya ramdam na ramdam na ni Liora ang gutom. Nang marinig ang tungkol sa masarap na pagkain, lalo pang kumislap ang mga mata nito. "Anong klaseng pagkain? May seafood ba?" "Hindi lang iyon. Marami pa tayong ibang masasarap na ulam." "Wow..." Napalunok siya sa pananabik, saka hinawakan ang kamay ni Inara. "Tara na. Gutom na gutom na ako. Pakiramdam ko ka
Tahimik na lumapit si Kaizan sa likod ni Inara at niyakap siya ng mahigpit. Nang mga oras na iyon ay animong saka lamang siya nakahinga ng maluwag sa buong araw na nagdaan.“Ay, palaka!” Abala si Inara sa pagluluto kaya hindi niya namalayan ang papalapit na presensya ni Kaizan. Bahagya siyang napat
Pagkatapos nilang tapusin ang hot pot, ramdam ni Kaizan ang parang apoy sa tiyan niya na wala ni isa mang makapapatay. Namumula ang kanyang mga labi, at kung titingnan nang mabuti, bahagyang namamaga ito.Paglabas nila sa restaurant, ang maliwanag na ilaw sa entrance ay bumalot sa kanilang dalawa.
Pagkatapos niyang ihatid ang mga regalo, binuksan ni Inara ang computer niya. Medyo lutang pa rin ang utak niya, pero nang magsimula siyang mag-ayos ng files, unti-unting bumalik ang focus niya. Routine really had that effect on her.Habang tinitingnan niya ang mga folder name, may isang document n
"Your little act of playing it safe isn't clever at all. But now that you've achieved your goal, you don't have to keep pretending," saad ni Kaizan sa paraang animo'y inaamo si Inara. Malumanay ang tono ngunit may nakatagong puwersa at kapangyarihan sa bawat salitang lumalabas sa labi niya. Haban





![Cover your eyes baby [Series 1]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

