All Chapters of Bound to My Ruthless Zillionaire Fiancé: Chapter 41 - Chapter 50

Ang biglaang pagsulpot ni Kaizan sa likuran niya ay muling nagpagulat kay Inara. Napatalon siya sa gulat, at sa hindi inaasahan, tumama ang ulo niya sa baba ng lalaki. Pareho silang napaungol sa sakit. Napahaplos siya sa ulo bago lumingon dito, halatang may paninisi sa mga mata. “You scared me to death!” reklamo niya. “Ano ka ba, pusa? Bakit parang hindi ka man lang naririnig kapag naglalakad? Hindi ko na alam kung multo ka ba o pusa!” Biglang natigil ang tingin ng lalaki sa mapulang labi niya. His eyes darkened, and a quiet desire flickered within them. Gusto niya itong halikan. Nang mapansin ni Inara ang titig nito, kusa siyang umatras. Nakalimutan niyang nasa dulo na pala siya ng sofa. Tumama ang likod niya sa kutson, at wala na siyang mapag-atrasan. Idiniin niya ang kamay sa dibdib nito, halos nanginginig ang boses. “You... you mustn’t be impulsive... don’t be impulsive.” Ngunit imbes na sumunod, marahan siyang hinawakan ng lalaki sa baba. Malamig ang mga daliri nito laban sa

Napamulagat si Inara, at halos tumigil ang paghinga niya sa matinding pagkagulat. Mabilis niyang tinulak palayo ang lalaking katabi niya, ngunit agad din siyang napahinto. Isang matalim na sakit ang kumurot sa buong katawan niya, dahilan upang mapaigik siya. Isang nakakatakot na posibilidad ang biglang sumagi sa isip niya. 'Could it be that last night, Kaizan and I...?' Nanginig ang kamay niya habang dahan-dahan niyang inaangat ang kumot. Doon niya nakita ang sarili na mahigpit na nakayakap dito. Nakabalot sa baywang niya ang matipunong braso nito, na para bang ayaw siyang pakawalan. “Ah—!” Mabilis siyang napasigaw. Tinulak niya ito at gumulong palayo habang mahigpit na nakayakap sa kumot. Ngunit dahil sa biglaan niyang pagkilos, nalaglag ang tuwalyang nakatakip sa katawan nito. Agad na tumambad sa kanya ang sculpted body nito. Namula ang buong mukha niya, ngunit lalo iyong lumala nang mapansin niyang gising na pala ito. Bahagyang iminulat ng binata ang mga mata. Sa kalahating

Napabuntong-hininga si Liora bago nagsimulang magpaliwanag. “Close ako kay Miss Sweetzel sa marketing department,” seryoso niyang sabi. “Sinend niya sa akin ang screenshots galing sa company group chat. Si Tatiana raw ang nag-post ng mga pictures at siya rin ang nagsasabing mayaman daw ang lalaking 'nag-aalaga' sa'yo.” Sandali siyang natigil bago nagpatuloy. Mas banayad na ang boses niya ngayon. “Nalaman ko lang bago matapos ang work. Ayokong sabihin sa'yo kasi baka ma-stress ka lang. Pero nang marinig ko ang sinabi mo kanina, naisip kong dapat mo na ring malaman.” Tahimik na binuksan ni Inara ang cellphone at tiningnan ang mga litrato. Nanatiling walang ekspresyon ang mukha niya hanggang sa marahan siyang huminga nang malalim. 'So that's why everyone was staring at me like that...' Ngayon lang nagkaroon ng saysay ang lahat ng nangyari sa buong araw niya. Namilog ang mga mata ni Liora. “Inara, hindi ka man lang magagalit?” Bahagyang ngumiti ang dalaga. Mahina iyon ngunit matata

The warmth radiating from Kaizan’s palm seeped into Inara’s skin, parang apoy na dahan-dahang umiilalim sa kaniyang balat, leaving behind a faint burn she couldn’t quite name. Nanginginig siya, hindi dahil sa takot, kundi dahil sa isang bagay na mas malalim at mas nakalilitong damdamin. 'Bakit ganito palagi kapag malapit siya? Nagiging abnormal ang tibok ng puso ko kapag malapit siya...' Bahagyang kumunot ang noo niya, torn between instinct and impulse. Bago pa man makapagsalita si Kaizan, yumuko siya at mabilis na humalik sa pisngi nito. Banayad iyon at mabilis, parang dampi lamang ng pakpak ng paruparo. “Can I go now?” tanong niya, pilit na pinapakalma ang kabog ng dibdib. Saglit na natigilan ang binata. Then, his hand slowly rose, his fingers brushing the spot she had kissed. A faint smile curved his lips. Hindi makapaniwala, nang-aasar, ngunit may halong lambing. “Not enough,” he murmured. “Huh?” Napakurap siya, halatang nalito. Bahagya itong tumango at tinapik ang sariling

Mula sa gilid ng kanyang paningin, palihim na sumulyap si Inara sa lalaking katabi niya. Tahimik lamang ito, nakaupo habang nakatutok sa cellphone. Bahagyang nakakunot ang noo nito, tila hindi nagugustuhan ang mga nakikita habang nag-i-scroll. Sa sobrang pokus nito sa screen, para bang wala itong ibang kasama sa paligid. Nang makasiguro siyang hindi siya pinapansin, saka lamang siya dahan-dahang bumuntong-hininga. 'Okay. Safe... for now.' Kalma ang mukha niya, ngunit kabado ang loob. Maingat niyang pinulot ang maliit na kahon at marahang isinilid sa bag, na para bang walang nangyari. Ngunit bago pa siya tuluyang makaramdam ng ginhawa, may munting kislap ng liwanag na tumama sa kanyang mata. Maliit iyon, matalim, at... pamilyar. Bigla siyang natigilan. 'Teka... kwintas 'yon?' Ngunit hindi ba nasa loob na iyon ng kahon? Saglit siyang natulala bago tuluyang namutla. 'Ay, Diyos ko... kagabi! Inilabas ko nga pala ito para tingnan at nakalimutan kong ibalik!' Napakagat siya sa labi