All Chapters of Bound to My Ruthless Zillionaire Fiancé: Chapter 71 - Chapter 80

Hanggang sa tuluyang napahilig si Zandrae sa dibdib ni Wyatt, hindi na siya lumaban pa. Nanginginig ang kanyang mga kamay nang muli niyang subukan magsalita, halos bulong na lang ang lumabas sa kanya. “Wyatt… alam mo namang simula pa noon ay k-kuya lang ang tingin ko sa’yo… isang nakatatandang kapatid,” bulong niya, halatang nanginginig ang bawat salita. “Hindi ko inakala… na puwede mo rin akong mahalin nang higit pa sa… bilang kaibigan…” Parang biglang sumikip ang dibdib ni Wyatt. Para bang may matalim na tumusok sa kanya. Matagal niyang hinintay ang sandaling ito, pero nang makita niya ang reaksyon ng babae, mas ramdam niya ngayon ang sakit kaysa tuwa. “Zandrae…” mahinahon ang boses niya pero puno ng pakiusap. “I’m telling you the truth, I like you. I like you so much. Can you… even consider me?” Dahan-dahang itinulak siya ng babae, at hindi na rin siya lumaban. Hindi niya kayang salubungin ang mga mata nito. “Wyatt… I’m sorry. Alam mo naman… na matagal ko nang gusto si Kaizan. H

Lumapit si Wyatt ng ilang hakbang kay Inara, may magalang na ngiti sa labi. “Miss Inara, what a coincidence. Nandito ka rin ba para dalawin si Don Adalvino?” Tumango ang babae, habang may kakaibang kaba na bumabalot sa dibdib niya na hindi niya maipaliwanag. Pinilit niyang panatilihing mahinahon ang ngiti. “Yes. Nagluto ako ng soup para makatulong sa pag-recover ni Dad.” Bahagyang tumaas ang kilay ni Wyatt nang marinig iyon. “I’m also here to visit Don Adalvino. Why don’t we go together?” Walang dahilan para tumanggi, kaya marahan siyang tumango. “Okay…” Maingat siyang naglakad, halos nakatingkayad, habang papasok sila sa ospital. Kasabay niya si Wyatt na tahimik na pinagmamasdan ang medyo clumsy niyang galaw. May bahagyang ngisi sa labi nito na agad ding nawala at napalitan ng totoong pag-aalala. “Miss Inara, kumusta ang paa mo? Do you want me to carry the insulated food container?” malumanay nitong tanong. Umiling siya, may maliit na ngiti. “Wyatt, thank you sa concern, pe

Kumikislap ang mga mata ni Zandrae, basang-basa ng emosyon. Ibinaon niya ang tingin sa ibaba at pilit na nagpakita ng malungkot na ngiti. “Sige. Okay lang. Naiintindihan ko naman, Kaizan.” May bahagyang tinik sa tono niya, para bang may sinusubok na damdamin sa pagitan nila. Napansin ng binata ang reaksyon niya, ngunit sa halip na tumagal doon ang usapan, bahagya siyang nadismaya at pilit na kinontrol ang sarili. Sa kabila nito, ramdam pa rin ng dalaga ang kirot sa dibdib. 'Sigurado akong ang Inara na ‘yon ang dahilan kung bakit ganito kakumplikado ang lahat ngayon para sa’min ni Kaizan!' Napansin ng binata ang bigat ng iniisip niya at mabilis na iniba ang direksyon ng usapan. “Zandrae, sabi ng doctor, malapit ka nang gumaling. Ano ang gusto mong gawin paglabas mo?” Pilit na itinago ng dalaga ang lamig sa mga mata niya. Pinipilit niyang magmukhang kalmado habang bahagyang kinakagat ang labi. “Tatlong taon akong nasa coma. Parang marami na akong nakalimutan. Hindi ko talaga alam

Sa halip na pagaanin ang loob ni Inara, lalo lamang pinalalim ng mga salita ni Don Adalvino ang sakit na matagal nang bumabalot sa kanya. Sa paningin ni Kaizan ngayon, isa na siyang sinungaling. Malinaw nilang napagkasunduan na tapusin ang engagement, ngunit heto siya ngayon at tila nagbago ang isip. Mapait siyang ngumiti habang tahimik na pinupunasan ang luha sa gilid ng mga mata. Nang maisip ang lola niyang nasa ospital pa rin, wala siyang ibang magawa kundi magpakatatag at magpakatapang. Pinangakuan siya ni Don Adalvino. Kahit ramdam ang kirot sa tinig nito, nanatili itong matatag. “Inara, huwag kang mag-alala. Habang nandito ako, hindi ko hahayaang mapasok ng babaeng iyon ang pamilya namin. Huwag mong pansinin ang sinabi ng batang iyon. Darating ang panahon at makikita rin niya kung gaano ka kahalaga.” Bahagya siyang tumango bago marahang sumagot sa paos na tinig. “Opo, salamat po.” Nakita ng matanda ang lungkot at pag-aalalang hindi pa rin nawawala sa kanyang mukha. Napangi

Napabuntong-hininga si Don Adalvino. “Kung palagi ka lang sanang ganito kasunurin, mas magaan sana ang buhay ko. Tsk. Remember, umuwi ka nang maaga tonight. Magluluto si Butler Renan ng mga paborito mong pagkain. At dapat tapusin mo na agad ang connection mo kay Zandrae. Kapag nalaman kong palihim mong niloloko si Inara, sisiguraduhin kong pagsisisihan mo iyon.” Mabilis niyang pinatay ang tawag. Hindi na niya binigyan ng pagkakataong makasagot ang binata dahil sigurado siyang tatanggi lang din ito. Hinila ng lalaki ang kurbata nito at mariing napapikit. Ramdam nito ang matinding frustration at depression, ngunit hindi niya alam kung saan ilalabas ang lahat ng iyon. Maya-maya, sumagi sa isip niya ang mukha ni Inara. Kasabay niyon ang paghalo-halo ng emosyon sa dibdib niya. Disgust. Galit. Hinanakit. Lahat ng iyon ay dahil sa babaeng iyon. Kung pumayag lang sana itong makipaghiwalay, hindi mangyayari ang lahat ng ito. 'Does she really think na wala na akong magagawa dahil kak