Todos los capítulos de Bound to My Ruthless Zillionaire Fiancé: Capítulo 51 - Capítulo 60

Isa sa mga lalaki ang unang nakaintindi sa sitwasyon. Mabilis itong lumapit at agad na hinawakan ang kabilang kamay ni Inara. "Bitawan mo 'ko!" sigaw niya. Nanlaki ang mga mata niya sa takot habang buong lakas na pilit umatras. Hindi siya puwedeng magpatalo sa mga ito. Kapag naisama siya ng mga lalaking iyon, tapos na ang lahat. Napansin ng blondeng lalaki ang panic sa mukha niya at lalo pa itong natuwa. Kasama ang isa pang lalaki, marahas nila siyang hinila papunta sa isang private room. "You! Let me go! Help-!" Hindi pa man natatapos ang sigaw niya ay agad nang tinakpan ng blondeng lalaki ang bibig niya. "Subukan mo pang sumigaw," malamig nitong bulong. "Huwag mo 'kong sisisihin kapag maaga kang nalagutan ng hininga." Mabilis siyang umiling. Nakatukod ang mga paa niya sa sahig habang desperadong lumalaban, ngunit halos wala siyang magawa laban sa lakas ng dalawang lalaki. Halos maipasok na siya sa private room nang biglang umalingawngaw ang isang pamilyar na boses mula sa lik

Hindi na alam ni Inara kung saan huhugot ng paliwanag. Nanatiling nakatayo si Kaizan sa harap niya, walang anumang galaw habang malamig ang mga matang nakatitig sa kaniya. Ilang beses itong umiling bago ngumisi nang may bahid ng pang-aasar. “Inara Clemente, akala ko dati simple ka lang. Hindi ko inasahan na ikaw pala ang pinakatuso sa lahat ng taong nagtangkang paikutin ako.” Kitang-kita niya ang pagkamuhi sa mga mata nito. Noon pa man, naisip na niyang darating ang araw na malalaman ng lalaki ang tunay niyang pagkatao. Ngunit inakala niyang hindi siya gaanong maaapektuhan kapag nangyari iyon dahil sa sitwasyon ng relasyon nilang dalawa. Ngunit nagkamali siya. 'Hindi ko inasahang ganito kasakit ang mararamdaman ko.' Sinubukan niyang salubungin ang titig nito. Inakala niyang kahit paano ay makikita ng lalaki ang sinseridad niya, ngunit hanggang sa mga sandaling iyon ay wala pa rin siyang nakuhang kahit katiting na paniniwala mula rito. “Inara, simula ngayon, mas mabuti pang huwag

“I'm just afraid this woman will run away,” ani ng kalbong guard. Kinabahan siya. Na-knockout na niya si Inara, pero hindi pa rin siya kampante. Paano kung magising ito habang isinasagawa nila ang plano? Kaya nag-inject pa siya ng sedative para masigurong kontrolado niya ang sitwasyon. “Wake her up right now.” Bahagyang umangat ang dibdib ng kalbong guard. Huminga siya nang malalim habang nagngingitngit sa inis. “Ram, Diego, get in here!” Ilang sandali pa ay pumasok ang dalawang payat at maliit na lalaki. Nanginginig ang mga labi ng mga ito at halatang takot na takot. “Yugo, ano pa ang gusto n'yong ipagawa?” tanong ng isa. Itinuro ni Yugo si Inara na nakahandusay sa sahig. “Go. Wake her.” Agad silang lumapit sa babae. Hinila nila ito palabas ng sulok at kinaladkad hanggang sa paanan ng lalaki. Pagkatapos ay walang pag-aalinlangang binuhusan ng isang timba ng nagyeyelong tubig ang buong katawan nito. Napasinghap si Inara sa sobrang lamig. Nanginig ang kaniyang katawan habang p

Nang marinig iyon, may mainit na damdaming kumalat sa puso ni Inara. Unti-unti siyang nakahinga nang mas maayos, na para bang nabawasan ang bigat na matagal niyang pasan. “Good thing nandito ka na,” mahina niyang bulong, bakas sa tinig ang pagod at hirap. Hindi niya napigilan ang sariling yumakap nang mas mahigpit kay Kaizan. Mas lalo pa niyang isiniksik ang sarili sa dibdib nito, tila doon lamang siya tunay na nakaramdam ng kaligtasan. Sandaling natigilan ang binata. Wala itong sinabi at tahimik lamang na pinunasan ang mga luha sa kaniyang pisngi. Sa paningin ng iba, para bang silang dalawa lamang ang naroon sa lugar na iyon. Ngunit sa isang sulok, nakatayo si Margaret habang tahimik na nanonood. Nag-uumapaw ang galit at selos sa kaniyang dibdib. Mahigpit niyang kinuyom ang mga kamay sa kaniyang tagiliran. 'Inara, bakit parang palagi na lang ikaw ang masaya? Bakit may katulad ni Kaizan na kayang mahalin ka nang ganiyan?' Maya-maya pa, pumasok si Keenan sa gusali kasama si Yugo

Nang mapatingin si Kaizan kay Inara, napansin niyang nakatulog na naman ito. Tahimik lamang siyang nakaupo habang pinagmamasdan ang dalaga. Dahan-dahan niyang hinaplos ang pisngi nito at hindi niya namalayang may ngiting sumilay na pala sa kaniyang mga labi. Nanatili si Inara sa ospital upang magpagaling, ngunit pakiramdam niya ay halos mabulok na siya roon dahil sa paulit-ulit na rutina ng paghiga, pag-upo, at pagkain. Kadalasan ay mag-isa lamang siya sa silid at wala man lang makausap. Hindi rin niya magawang sabihan si Kaizan na manatili na lang sa tabi niya dahil alam niyang marami rin itong kailangang asikasuhin, lalo na sa kumpanya. Bukod pa roon, natatakot siyang marinig ang malamig nitong pagtanggi. Maraming beses niyang tinanong ang mga nurse kung maaari na siyang umuwi, ngunit sa bawat pagkakataon ay tinatanggihan siya ng mga ito. Sa kabilang banda, si Keenan ang nakapansin sa pagkainip ng dalaga. Kaya upang mabawasan ang pagkabagot nito, dinala niya ang cellphone ni Inara