All Chapters of Bound to My Ruthless Zillionaire Fiancé: Chapter 61 - Chapter 70

Sa mga nakaraang araw, pakiramdam ni Inara ay unti-unti na siyang nasasakal sa sobrang pagiging istrikto ni Kaizan habang nasa ospital pa rin siya. Bawal dito, bawal doon. Halos bawat galaw niya ay may bantay. Hanggang sa wakas, dumating din ang araw ng kaniyang discharge. Pero nang makalabas siya ng ospital, parang wala rin siyang nakuhang kalayaan. Pakiramdam niya ay nailipat lang siya sa ibang kulungan. Mas lalo pang bumagsak ang kaniyang mga balikat, at kitang-kita ang lungkot sa kaniyang aura. Samantalang ang lalaking nasa tabi niya, na tila kabisado na ang takbo ng kaniyang isip, ay agad nakaramdam ng pag-aalala. Hindi nito matiis na makita siyang ganoon. Maingat nitong hinawakan ang kaniyang balikat. “Sa ilang araw lang, we'll go out for a proper walk,” mahinahong sabi nito. Tumingala siya. Agad na naroon ang pagkainip sa kaniyang mukha. “Kailan?” Bumuntong-hininga ang binata bago marahang kinurot ang kaniyang ilong. “Maybe... sa next few days na.” Biglang lumiwanag an

Pagkatapos maihatid ang mga regalo, binuksan ni Inara ang computer niya. Medyo lutang pa rin ang isip niya, ngunit nang magsimula siyang mag-ayos ng mga files, unti-unti ring bumalik ang focus niya. Routine really had that effect on her. Habang isa-isang tinitingnan ang mga folder names, may isang document na agad na nakakuha ng atensyon niya. Interview Notes with Arlend Kaizan El Davion. Natigilan siya. Agad niya itong binuksan at maingat na binasa ang bawat linya. Habang tumatagal, lalo niyang napansing kulang pa ang laman ng dokumento. Marami pang mahahalagang tanong ang hindi niya naitanong noon. Huminga siya nang malalim bago nagbukas ng panibagong table. Isa-isa niyang inilista ang mga follow-up questions na kailangan niyang ihanda. Plano niyang i-interview muli si Kaizan sa mga susunod na araw upang makumpleto ang lahat ng impormasyong kailangan niya. Sakto namang dumaan si Liora. Nang mapansin nito ang laman ng screen, sumandal ito sa tabi niya habang may pilyang ngiti sa

Tahimik na lumapit si Kaizan sa likod ni Inara at mahigpit itong niyakap. Sa sandaling iyon, para bang ngayon lamang siya tunay na nakahinga nang maluwag matapos ang buong araw na pagod at tensyon. "Ay, palaka!" Abala si Inara sa pagluluto kaya hindi niya napansin ang paglapit nito. Bahagya siyang napatalon, ngunit nang maamoy niya ang pamilyar na amoy ng lalaki ay agad ding nawala ang tensyon sa kaniyang katawan. "Kanina ka pa ba nakauwi?" Ibinaba ni Kaizan ang mukha at isiniksik iyon sa pagitan ng leeg at balikat niya. Marahan niyang idinampi ang mga labi roon habang sinasamyo ang natural na amoy nito. "Just got back. What are you doing? You smell so good," mahina niyang sambit, may bahid ng pananabik sa tinig. Ngumiti si Inara at kumislap nang pilyo ang kaniyang mga mata. "Malalaman mo rin soon enough." Pagkatapos ay dahan-dahan siyang kumalas sa yakap nito. Napansin niya ang pagod na nakaguhit sa noo ng lalaki. "Go wash your hands. Kakain na tayo," mahinahon niyang sabi.

Hindi narinig ni Kaizan ang mahina ngunit desperadong pagtawag ni Inara. Sa gitna ng mga bulungan at paggalaw ng mga tao, tuluyan siyang naglaho nang hindi man lang lumingon. Para siyang isang aninong piniling yakapin ang dilim kaysa harapin ang babaeng naghihintay sa altar. Unti-unting lumuwag ang hawak ni Inara sa bouquet. Dahan-dahan itong nahulog sa sahig, at ang mga petals na kumalat ay tila mga piraso ng pusong unti-unting nadudurog. Kumirot ang kanyang lalamunan bago halos hindi marinig ang bulong niya. “Kaizan... bakit? Bakit ganito?” Isa-isang sumingit sa pandinig niya ang masasakit na usapan ng mga bisita. Bawat salita ay parang matalim na kutsilyong paulit-ulit na tumatama sa kanyang dibdib. “Anong nangyari? Malapit nang matapos ang kasal ah... bigla na lang umalis ang groom?” “Baka nagbago ng isip. A girl like her becoming a phoenix? Impossible.” “Grabe. Nakakaawa naman siya.” “Awa? Maybe she’s after his money.” Pakiramdam niya ay parang inuulan ng mabibigat na hamp

Pagkakita ni Don Adalvino sa reaksyon ni Inara, hindi na siya nagsalita pa. Sa halip, marahan niyang sinabi, “Sige, mag-ingat ka pauwi. Kung may kailangan ka, tawagan mo si Butler Renan, okay?” “Opo,” mahinang sagot niya. Itinuwid niya ang likod, saka dahan-dahang iniangat ang sugatang paa. Halos bawat hakbang ay mabigat habang lumalabas siya ng ward. Pagkasara ng pinto, agad siyang napayuko. Mahigpit siyang kumapit sa laylayan ng damit habang pilit pinipigilan ang sakit na kumakalat sa kaniyang talampakan. “Miss Inara?” Napapitlag siya sa pamilyar na boses. Dahan-dahan siyang nag-angat ng tingin at nakita si Wyatt na nakatayo sa harap niya. Isang pilit na ngiti ang sumilay sa maputla niyang mga labi. “Mr. Wyatt, bakit ka nandito?” Napakunot ang noo nito nang mapansin ang wedding dress niyang may mga bahid ng dugo. “Your foot is bleeding badly. Bakit hindi mo pinatingnan?” Hindi agad siya nakasagot. Napatingin lamang siya sa sugatang paa bago mapait na ngumiti. May aninong d