All Chapters of Seducing My Scumbag Ex's Hot Father (SPG): Chapter 91 - Chapter 100

Reece’s POV “Reece, hindi pa ba tayo uuwi?” tanong ni Heaven matapos maubos ang laman ng wine glass niya. Mabagal ang kilos niya, halatang pagod na. Sinulyapan ko siya. Kahit may facemask siya para hindi makilala ng ibang professors na present sa birthday ni Drake, kita ko pa rin sa mata niya ang antok. Bumigat na rin ang sandalan niya sa braso ko. Kanina pa siya nakakapit sa suit ko, hindi bumibitaw. Hindi ko siya sinisita. Hinahayaan ko lang. “Konti na lang,” sagot ko. “May babatiin lang ako.” “Kanina mo pa sinasabi ’yan,” mahina niyang reklamo. “Ang lamig na rin.” Napatingin ako sa paligid. Malamig nga ang venue. Hotel ballroom. Malakas ang aircon. Hinubad ko ang suit ko at inilagay sa balikat niya. “Isuot mo,” sabi ko. “Paano ka?” tanong niya. “Okay lang,” sagot ko. “Mas sanay ako sa lamig.” “Tigas ng ulo mo,” sabi niya pero sinuot pa rin ang suit. Lumapit ang ilang mutual friends namin ni Drake. Narinig ko pa lang ang mga boses nila, alam ko na kung sino. Hindi ko sila h

Heaven’s POV Tanghali na nang magising ako. Masakit pa ang ulo ko at mabigat ang pakiramdam ng katawan ko, parang kulang pa rin ako sa tulog. Kakabangon ko pa lang nang marinig kong bumukas ang pinto ng kwarto ko. “Anak,” mahinahong tawag ni Mama habang papasok. May dala siyang plato na may tinapay at itlog. “May bisita ka pala ngayon. Hindi mo man lang sinabi.” Agad akong napaupo sa kama. “Bisita?” napakunot ang noo ko. Biglang bumilis ang tibok ng puso ko. “Sino po?” Ngumiti si Mama. “Nasa sala na. Ang pogi pa naman.” Kinabahan ako. Unang pumasok sa isip ko si Reece. Bigla akong tumayo at mabilis na inayos ang buhok ko. Hindi pa rin kami nag-uusap mula nang pinalayas niya ako sa bahay niya. Wala man lang text, wala ring tawag. Natakot ako na baka nagpunta siya rito at magtanong ang pamilya ko. “Ma, sandali lang,” sabi ko sabay labas ng kwarto. Pagdating ko sa sala, natigil ang hakbang ko. Hindi si Reece ang tinutukoy na bisita, kundi si Carlos. “Atty. Leon?” gulat kong tanon

Heaven’s POV Pagdating ko sa labas ng bahay namin, agad kong nakita ang itim na kotse ni Reece na nakaparada sa tabi ng tricycle ni Papa. Kita ko pa ang mga gasgas sa tricycle dahil luma na iyon, samantalang ang kotse niya ay makintab at halatang mahal. Parang hindi bagay ang dalawang iyon na magkatabi. Biglang nanuyo ang lalamunan ko. “Kumalma ka, Heaven,” bulong ko sa sarili ko habang hawak ang gate. “Huminga ka.” Pero parang ayaw makinig ng katawan ko. Para akong pinagpapawisan habang binubuksan ang pinto. Mabigat ang bawat hakbang ko papasok ng bahay, na para bang alam kong may naghihintay na gulo sa loob. Pagpasok ko, agad kong nakita si Reece sa maliit naming sala. Nakaupo siya sa tabi ni Papa, tuwid ang likod, magkadikit ang mga kamay. Si Mama naman ay abala sa kusina, rinig ko ang kaluskos ng mga plato. Gusto kong matawa dahil halatang hindi kasya si Reece sa monoblock chair namin. Nakausli ang tuhod niya, pilit siyang umaayos ng upo. Ang laki niya kasi. Matangkad, malapa

Heaven’s POV Pagdating sa bahay ni Reece, pagod na pagod na talaga ako. Akala ko ibabagsak niya lang ako sa sofa at iiwan, pero bago pa man ako makaupo nang maayos, bigla niya akong binuhat. “Hoy!” gulat kong sigaw, napahawak agad sa leeg niya. “Ano ba—ibaba mo ako!” “Tumahimik ka,” malamig niyang sabi. “Baka marinig ka ng kapitbahay.” “Bakit? May multo ba rito?” irita kong sagot. Hindi niya ako sinagot. Diretso lang siyang naglakad paakyat ng hagdan. “Reece,” mariin kong tawag. “Sabi ko sa sofa lang. Pagod ako.” “Mas komportable ka sa taas,” sagot niya. “At mas tahimik.” Hindi ko na lang siya sinagot. Hinayaan ko na lang siyang buhatin ako. Wala rin naman akong choice. Pagod na ang katawan ko, pagod na rin ang utak ko. Pagbukas ng pinto, napalunok ako. Sa kwarto niya kami pumasok. “Wait,” mabilis kong sabi. “Bakit dito?” Hindi siya sumagot. Maingat niya akong ibinaba sa sahig. Pagtingala ko, doon ko lang napansin ang paligid. Malinis. Maayos. At higit sa lahat—sandamakmak

Reece’s POV “Reece, it’s been a while since the last time you visited home,” sabi ni Mommy sa kabilang linya. May lambing ang boses niya, pero halatang may tampo. Retired detective ang mommy ko. Ang daddy ko naman, isang retiradong general surgeon. Pareho silang sanay magbasa ng tao—kaya alam kong ramdam nila ang paglayo ko. “Mula nang namatay si Eve, hindi ka na umuuwi,” dagdag ni Daddy. “I’m busy, Mom. Don’t worry. Uuwi ako bukas,” sagot ko, sabay sulyap kay Heaven na mahimbing na natutulog sa tabi ko. “Birthday mo naman.” “Sophia will be there too,” sabi ni Mommy. “It’s time to move forward, son.” Napabuntong-hininga ako. “Mom, let’s not talk about Sophia. I’m not interested in her.” Saglit siyang natahimik bago muling nagsalita. “Okay. Pero please, tumawag ka kapag siguradong pupunta ka bukas. Nagtatampo na kami ng Daddy mo. Kahit mga kapatid mo, hindi ka rin mahagilap. You’re our eldest son. Miss ka na namin.” Hindi ko na pinahaba pa. Binaba ko ang tawag bago pa ako madala