The Mute Billionaire's Personal Maid のすべてのチャプター: チャプター 11 - チャプター 20

AXTON’S POINT OF VIEWPabalda kong nilapag ang folder sa mesa at nag-angat ng tingin sa tauhan kong walang ibang nagawa kundi kapalpakan, habang si Blythe ay tahimik lang na nakaupo sa tabi. Busy ito sa paglalagay ng kulay sa kuko nito sa paa.Agad na lumuhod ang lalaki sa harapan ko at yumuko.“I’m so sorry, Sir! Babawi ko po. Hahanapin ko po. I neglected my duty. Babawi po ako, h’wag niyo lang po ako sisantihin.”The anger in me made me unable to think of any words to tell him.Wala akong ibang nagawa kundi ang magkuyom ng kamao habang masamang nakatitig dito. Mukhang napansin na ni Blythe ang galit ko kaya’t nag-angat ito ng tingin sa akin at sa lalaking nakayuko sa harapan ko.“Kunin mo ang mga papel and get out,” Blythe said on my behalf. “Bilisan mo habang nakakapagtimpi pa ako.”“O-opo!”Natataranta nitong pinulot ang mga papel na nagkalat sa sahig at nagmamadaling umalis.Nang kami na lang dalawa ni Blythe ang naiwan ay umupo ako sa silya at humugot ng malalim na hininga. Baha

LAHAT KAMI ay nakatitig lamang sa mga pangyayari. Pawang mga takot na makisali sa gulo. Gustuhin ko mang tumulong ngunit kahit mismo ang manager ay panay ang iling sa akin dahil kahit ito mismo ay hindi pinakikinggan ang mayamang babae.Hindi ko tuloy maiwasang makaramdam ng lungkot para sa kasamahan namin.Paano kung katulad ko rin siyang walang matinong tulog at marami ring problemang iniisip? Paano na lang kung magiging dagdag pa ito sa mga suliranin niya? Hindi ba’t masyado namang nakakaawa?Lahat kami rito sa backdoor ay nakatingin lamang sa aming kasamahan, mababakas ang awa sa mata ng bawat isa. At nang muli ko itong tignan, pansin kong nakayuko na ito at pasimpleng pinupunasan ang luha sa mga mata.“P-pasensya na po. Hindi ko po kayang bayaran ang halaga ng gown niyo. L-lalabhan ko na lang po.” Rinig na rinig ang basag nitong boses sa kabila ng maingay na paligid.Other guests didn’t seem to mind what’s happening. Parang normal lang sa kanila ang mga ganitong bagay. May iilang

PAGDATING KO sa room namin ay saktong gising na ang mga kasamahan ko para sa aming pagbalik sa Maynila. Hindi ko na magawang matulog pa at agad na niligpit ang aking mga gamit. Agad akong sumakay sa van at doon ko na lang naisipang umidllip.Saglit lamang ‘yon dahil nang maidilat ko ang aking mga mata ay na sa Alabang na kami. Agad akong tumuwid sa pagkakaupo at nagpadala ang text kay Yael na malapit na ako. Hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwalang nagkaroon ako ng eight thousand sa loob ng isang araw. May mga naging commission din kasi ako sa pagbebenta ng alak, e. Hindi ko ito sasayangin.“Thank you, girls. We will contact you again kapag mayroon na ulit tayong project. Magpahinga na kayo.”Agad na nagsialisan ang mga kasamahan ko, habang kami ni Belinda ay dumiretso sa bahay niya. Nagbihis muna ako ng damit at binilang muna ang pera sa aking kamay. Sapat na ‘yon pambayad sa hospital bills.Nakaramdam ako ng pagkagalak. At least nagbubunga ang hirap ko. Medyo kampante na a

Kinapa ko ang kanyang noo at mahinang napangiwi. Kanina pa ako aligaga sa kung ano ang dapat kong gawin. Gusto ko sanang manghingi ng tulong pero hindi ko naman siya pwedeng iwanan dito lalo na’t mataas ang lagnat niya.Nagkaroon na kasi ako ng trauma noon kung saan masyadong mataas ang lagnat ni Yael at kinukumbulsyon ito. Nakakatakot akong mangyari ‘yun kay Mr. Axton.“Sir, m-masyado pong mataas ang lagnat niyo. Wala po ba kayong pwedeng tawagan na maaring mag-alaga sa inyo?” medyo nag-aalangan kong tanong.Hindi ito umimik. Nanatiling pikit ang mga mata nito habang yakap ang unan.Kaya pala nandito ito sa penthouse ngayon, dahil may sakit ito.Napakamot ako sa aking noon ang mapansin ko ang simpleng pagnginig ng katawan nito sa lamig. Lumapit muna ako saglit sa air con at medyo binawasan ang lamig saka muling bumalik sa tabi nito.At nang hindi ko na matiis, napili na lang na tulungan ito.“Sir, h’wag niyo po sana akong sisantihin kung hahawakan ko kayo, ha.”Nang hindi pa rin ito

Pagdating ko sa bahay ay para akong lantang gulay, mas lalo pa akong naging malanta nang mapansin kong alas tres pa pala ng madaling araw. Sobrang aga nagising ng amo kong pogi!“Ba’t ngayon ka lang?” Kumunot ang noo ni Belinda habang nakatingin sa ‘kin. “Mukhang kakagising mo pa. Saan ka na naman nakatulog?”Napakamot ako sa ‘king kilay. “Ayon nga. Nakatulog ako pagkatapos ko maglinis sa penthouse. Sorry, Belinda. Nagalit ba si Madam Julieta sa ‘kin?”Si Madam Julieta ‘yung handler ng mga promogirls. Sobrang strikta nito kaya’t takot akong magalit ‘yun sa ‘kin. Baka kasi pagdiskitahan na naman ako. Palagi pa namang ganon ang daloy ng buhay ko.“Ayos lang naman,” sambit nito at nagkibit balikat. “Hindi niya naman magawang magalit sa ‘yo kasi malaki naman ang kinikita kapag present ka, e. Mas malaki pa sa kinikita nila two months ago. Considered as lucky charm ka ni Madam. Kaya dapat next week present ka.”“Oo.” Hilaw akong ngumiti.Tama naman kasi. Dahil na rin sa pitong weekend ko na