로그인Wala sa sarili akong napalunok habang naglalakad kami ni Sir Axton palabas ng venue.Kakatapos pa lamang ng event at parang sobrang na-drain yata ang buo kong katawan. Kahit ang paghakbang ng aking mga paa ay hirap ako. Hindi rin nakakatulong ang suot kong heels. Feeling ko, isang maling apak, matutumba na ako.Sa kalagitnaan ng aming paglalakad, nagtaka ako nang biglang tumigil sa paglalakad si Sir Axton. Wala sa sarili ko itong nilingon at kumunot ang aking noo. Wala akong sapat na lakas ng loob pa para magtanong kung ano ang meron at bakit ito tumigil sa paglalakad.Tumingin lang ako rito na may halong pagtataka.“Give me your purse,” wika nito sa mababa at malamig na tinig.“B-bakit…” Agad akong napangiwi nang mapansin ko ang malamig at matalim nitong tingin. “S-sige po.”Wala sa sarili ko itong binigay sa kanya kahit na hindi ko mapigilan ang sarili kong magtaka.Ganoon na lang ang gulat ko nang bigla ako nitong binuhat gamit ang isang braso. Wala sa sarili akong napayakap sa kan
“Andreev?” wala sa sarili kong sambit. “K-kaano-ano mo si Axton?”Ngumisi ito sa akin na para bang alam niya kung sino ako. Agad namang bumilis ang tibok ng aking dibdib. Hindi pa nga nagsisimula ang pagpapanggap ko ngayong gabi, nabuking na ba kaagad ako?“I’m his twin,” sagot nito na mayroong mapaglarong ngiti sa labi. “Bakit parang kinakabahan ka?”Wala sa sarili akong napalunok. “Uh—”“Don’t worry.” Binaling nito ang atensyon sa salamin sa harap namin. “I am not telling a thing.”Tinapat pa nito ang hintuturo sa harap ng nakangusong labi niya. Hindi ko tuloy maiwasang mapatitig sa kanyang mukha.Ang ganda niya. Yung natural niyang makapal at pormadong kilay, ‘yung hugis oval niyang mukha, tas ‘yung pagiging maputi niya na para bang araw-araw nililigo sa gatas…ang ganda niya talaga! Hindi na ako magtataka kung totoo ang iniisip kong araw-araw itong naliligo sa gatas dahil mayaman naman sila.Pero back to the topic nga. Anong ibig niyang sabihin.“Hindi mo sasabihin ang alin?” Magpa
“Why are you with Axton?”Bakas sa hitsura ng mga ito na hindi sila basta-bastang mga babaeng matatagpuan lang sa mga event. They looked like they come from prominent families. At sa totoo lang, nagsisimula na akong makaramdam ng kaba.Bakit ko nga ba hindi naisip ang ganitong bagay? Of course, gwapo si Sir Axton. Kung may babaeng aaligid sa binata ay paniguradong magiging puntirya ng mga babaeng matagal nang may gusto sa kanya.Ano ba naman ‘yan, Asli!“Uh…” Napakamot ako ng kilay.Ano ba dapat ang sabihin ko? Na girlfriend niya ako? Dapat ko bang banggitin ‘yung salitang pretend? E ‘di sobrang tanga ko na non? Ano ba ang tamang salitang isasagot ko?Na sa kalagitnaan ako ng pakikipagdebate sa sarili ko nang bigla nitong hinigpitan ang pagkakahawak sa braso ko. Wala sa sarili akong napasinghap sa sakit. Kung makatingin ito sa ‘kin ay para bang babalatan na ako nito ng buhay.“B-bitiwan mo ako,” mahinang sambit ko.“Answer me, bitch. Why are you with him? Yaya ka ba niya?”Yaya?Bahag
A pretend girlfriend?Kaya ko bang gawin ‘yon? At isa pa, itong hitsura kong ‘to? May maniniwalang girlfriend ako ni Sir Axton? Grabe naman. Compliment ba ito? Anong isasagot ko?Sa dami ng mga tanong na umiikot sa aking isipan, iba ang lumabas sa aking bibig.“Bakit ako?” wala sa sarili kong tanong. “H-hindi naman po sa nagrereklamo ako. Pero baka po pumalpak ako. Baka hindi sila maniwalang kasintahan ako ni Sir Axton. Hindi naman po ako maganda at hindi ko mapapantayan ang mga babaeng nakapalibot kay Sir—”“Don’t worry,” pagpuputol nito sa kung ano pa man ang sasabihin ko. “Let’s just trust Mr. Axton’s judgment, okay? Basta, maging natural ka lang. Minsan lang manghingi ng tulong ang taong katulad ni Mr. Axton. Let’s help him as much as we can.”Wala sa sarili akong napalunok at tumango.Ngayon lamang nag-sink in sa ‘king isipan na nagiging reklamador pala ako. Ako na nga itong tinulungan, dapat kahit papano ay masuklian ko ang pagmamagandang loob nito sa ‘kin. Wala rin akong dapat
Tahimik lamang akong nakaupo habang kinakalikot ng mga tauhan ni Miss Catarina ang buhok ko at mga daliri ko. May abala rin sa paglalagay ng makeup sa ‘king mukha at panay pa ang panliliit ng mga mata nito habang nakatingin sa ‘kin.Wala nang tao sa loob ng shop nito. Amoy na amoy ko ang mga damit na bagong design ni Miss Catarina na suot-suot ng mga manikin dito sa loob.“Why aren’t you taking care of yourself?” tanong ni Catarina sa ‘kin habang pinapanood akong ayusan ng kanyang mga tauhan.Lumunok muna ako bago hilaw na ngumiti. “A-ano po kasi…”“Kaano-ano mo si Mr. A?” muling tanong nito na hindi man lang hinintay na makasagot ako sa nauna nitong tanong. “Why are you getting dolled up. Are you his girlfriend?”“Po?” Wala sa sarili akong napakurap. Hindi naman ako pwedeng makailing dahil may naglalagay ng contour sa ‘king mukha. Baka masira ko pa ang momentum niya. “H-hindi po. Ano niya lang po ako…maid.”Agad na nanliit ang mga mata nito habang nakatingin sa ‘kin. Bakas sa mukha n
Sa isiping ‘yon, nagmamadali akong nagpalaam sa aming manager dahil baka hindi lang si Sir Oli ang nandoon. Pero most of the time, si Sir Oli lang naman. Isang busy person si Sir Axton. Hindi naman siguro ito personal na pupunta sa akin, ‘di ba?“Sir Oli…”“Miss Bernardo, busy ka ba? May oras ka ba kahit saglit?” tanong nito.Bakas ang pagmamadali sa boses nito, kaya naman agad akong naalarma.“B-bakit po? May problema po ba?” Hindi ko na rin mapigilan ang pag-aalala ko.“Mukhang kailangan tayo ni Sir Axton ngayon.”“K-kailangan—ay! Saan po tayo?”Wala sa sarili akong napasinghap nang bigla nitong hilahin ang aking pulso at binuksan ang backseat ng sasakyan. Wala sa sarili naman akong napahakbang papasok at umupo sa isang bakanteng upuan.Sumunod naman sa akin si Sir Oli na agad sinarado ang pinto. Bumilis ang tibok ng aking dibdib sa kaba habang nakatingin dito. Hindi ko alam kung ano una kong sasabihin o itatanong.Bago ko pa man mabuksan ang aking bibig para sa mga katanungan, may







