All Chapters of พาพระเอกมาเป็นตัวร้าย: Chapter 101 - Chapter 106

  สวบ... สวบ...ในป่าธานยามเช้าตรู่อันหนาวเหน็บ ปรากฏร่างสูงสาวเท้าบนพื้นหิมะ ทุกฝีก้าวเกิดร่องหลุมผนวกกับเสียงดังสวบสาบ แต่นอกเหนือจากชายหนุ่มก็ยังมีร็อตไวเลอร์กระโดดโลดเต้นใส่ผืนเกล็ดน้ำแข็งเป็นฉากหลัง เจ้านายสุนัขซึ่งเดินนำไม่ได้แยแสหรือเหลียวหลังไปมองนัยน์ตาสีมรกตสำรวจป่าพักหนึ่ง ก่อนจะกลับมาหลุบมองร่างในอ้อมแขนที่ตนอุ้มอยู่ นั่นคือเบนจามิน เธอหลับสนิทราวกับเด็กน้อยขดอยู่ใต้ผ้าห่มหนานุ่มบนเตียงอุ่นๆ อัศวินชำเลืองใบหน้าหญิงสาวอย่างพินิจ สังเกตออกว่าขอบตาบวมและข้อนิ้วมือสองข้างมีรอยแผลถลอกเลือดซึม“...”“เธอเป็นอะไร”“ไม่ตายครับ”เมื่อเดินมาถึงจุดค้างแรมก็ถูกยิงคำถามทันที ราวินตอบสั้นๆ ง่ายๆ แล้ววางร่างบางพิงกับต้นไม้บริเวณใกล้เคียงกองไฟ พอจัดท่าทางอีกฝ่ายเสร็จจึงนั่งลงข้างๆ คนหลับลึก“...”“...”ไม่มีบทสนทนาใดๆ ระหว่างฮันเตอร์กับอัศวิน หากว่าเป็นก่อนหน้านี้… ก่อนที่จะได้รู้ว่าราวินนั้นเป็นสายให้กับไซอาร์ เขาคงร่วมทางและสนทนากับเจ้าของใบหน้านิ่งเป็นรูปปั้นได้อย่างไม่เป็นปัญหา และไว้วางใจอีกฝ่

  ‘เมื่อไรไซอาร์กับรานนามิดจะมาเนี่ย…’ ฟู่ว…คาเลนพ่นลมหายใจเป็นไอควันพลางนึกตั้งคำถามถึงเพื่อนร่วมทาง อดสงสัยไม่ได้ว่าพวกเขาตามมาถึงไหนแล้ว ใกล้หรือไกล แต่ขณะนั้นหว่างคิ้วกลับต้องย่นจรด เพราะเสียงสดใสหนึ่งแทรกขัดกระแสความคิด“ทำหน้าเครียดเชียวนะครับ”เขาหันมองไปก็เจอกับเพรลามิสต์ ชายหนุ่มที่เพิ่งเจอไปเมื่อไม่กี่วันก่อน ‘หมอนี่อีกแล้ว…’ เจ้าของผมดำอดถอนหายใจไม่ได้ รู้สึกเหม็นเบื่อขี้หน้าชายคนนี้พิกล เหตุผลมาจากอีกฝ่ายที่เอาแต่ตามเขาทั้งวี่ทั้งวันเหมือนสตอล์กเกอร์ ต่างนิดหน่อยคือไม่คิดจะปกปิดตัวตนแม้แต่น้อย บางครั้งเดินข้างๆ แล้วชวนคุยไปด้วย บางครั้งก็ตามอยู่ห่างๆ เท่านั้นแน่นอนว่าพฤติกรรมชายคนนี้ทำเขารู้สึกขนลุกขนชัน รอยยิ้มหวาน นัยน์ตาสีแอเมทิสต์คล้ายอัญมณี เส้นผมบลอนด์สว่าง ท่าทางหนักแน่นและคล่องแคล่ว หากใครหลายคนพบเข้า ไม่ว่าจะเพศไหนคงมีอันต้องเผลอเหลียวมองตามบ้าง (สวยสะดุดตาเกิ๊น)“แกต้องการอะไร เพรลามิสต์” ‘ถึงผมจะรู้สึกว่าหมอนี่หน้าต

  “...”“...”“คิดว่ายังไงบ้าง”คาเลนถามหาความเห็นขณะใช้ช้อนตักเนื้อกระป๋องเข้าปาก ใบหน้าเห่อแดงเพราะอากาศหนาวเย็นลงไปหลายองศา หลังจากได้ฟังเรื่องราวระหว่างคาเลนเดินทางคนเดียว ทางด้านรานนามิดกับไซอาร์ก็มองคนเล่านิ่งค้าง รับทราบเหตุการณ์ที่ถูกเพรลามิสต์ติดตาม ฆ่าภูตด้วยระดับพลังมหาศาล ทั้งยังเป็นลูกรัก หรือแม้แต่ชักชวนคาเลนเข้าไปเป็นพรรคพวกอีกต่างหากแต่มีเรื่องเดียวที่เขาไม่ได้เล่าไป นั่นคือความหลังแสนรันทดอัศวินคนนั้นทั้งสองคนฟังต่างฝ่ายต่างใช้ความคิดครู่หนึ่ง ก่อนลาสต์บอสจะกอดอกจับปลายคางตนเอง “ตอนนี้เขาอยู่แถวนี้รึเปล่าครับ?” คาเลนได้ยินแบบนั้นจึงมองซ้ายมองขวา แล้วยักไหล่อย่างไม่คิดมาก“ไม่แน่ใจ แต่ฉันคิดว่าหมอนั่นไม่น่าอยู่หรอก”“ทำไมแน่ใจล่ะครับ?”“พอคุยกันคืนนั้นเสร็จ เช้าวันต่อมาก็หายหัวไปเลยน่ะสิ ไม่ได้ยินเสียงหรือเจอร่องรอยอะไรเลย” คาเลนอธิบายให้อีกสองคนโล่งใจ แต่ก่อนจะตักเนื้อเข้าปากอีกคำก็นึกบางอย่างขึ้นได้ “อืม… ลืมไปเลย ทั้งสองคนเคยรู้จักเพรลไหม? หรือเคยเจอรึเปล่า?”“ไม่นะครับ”