จูจิงหานนั่งรอเด็กสาวผู้นั้นอยู่เป็นนาน นางก็ไม่มาปรากฏตัวเสียที เลือดที่ขาของเขา ก็ยังคงไหลจนพื้นที่เขานั่งรอนางอยู่ เต็มไปด้วยเลือดเหนียวเหนอะหนะ เสียงดังโหวกเหวกดังขึ้น เด็กหนุ่มเริ่มหันซ้ายแลขวา ห้องของนางทั้งเล็กทั้งแคบ หากมีคนบุกเข้ามา มีหวังว่าเขาต้องถูกจับได้อย่างไม่ยากเลย แถมเด็กสาวใจดีผู้นั้น นางยังอาจต้องมลทิน จนเสื่อมเสียเกียรติสตรีไปชั่วชีวิตอีกด้วย จูจิงหานตัดสินใจถอดเสื้อตัวนอกออก เช็ดคราบเลือดบนพื้นให้จางหายไปให้ได้มากที่สุด แล้วรีบดึงพรมบนพื้นมาปิดรอยคราบเลือดที่ยังเหลืออยู่ ก่อนจะพาร่างของตน หลบไปซ่อนอยู่ภายในตู้เสื้อผ้าของสตรี“หลบไปนะคุณหนู ท่านจะขัดขวางพวกเขาทำไมกัน”“ก็ข้าบอกแล้ว ว่าห้องข้าไม่มีคนร้าย เหตุใดต้องค้นห้องข้าด้วยเล่า ข้าเป็นหญิง ทำเช่นนี้ ก็เท่ากับลบหลู่เกียรติของข้าไปด้วย ท่านเป็นแม่บ้านกฎระเบียบเช่นนี้ก็ไม่เข้าใจรึ”ชายผู้เป็นหัวหน้าทหาร หันมามองหญิงสาว ที่ดูมีท่าทีร้อนรน แต่เหตุผลที่นางกล่าวมา ก็ล้วนแต่เป็นความจริงที่ทุกคนต่างเข้าใจดี “ขออภัยคุณหนูสุ่ย เรือนของท่านอยู่ในทิศทางที่คนร้ายหลบหนีมา พวกข้ารับคำสั่ง จำเป็นต้องค้นหาตัวผู้บุกรุกมาลงโทษ
Last Updated : 2025-12-20
LOGIN
