EX-BOYFRIEND พ่ายรักนายแฟนเก่า のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 10

"แม่คับ" (แม่ครับ)".....""คุณแม่คับ" (คุณแม่ครับ)เวียงพิงค์ ที่กำลังนอนหลับอยู่นั้น ก็ลืมตาตื่นขึ้นมาหลังจากที่ได้ยินเสียงคุ้นเคยที่ดังอยู่ใกล้กำลังปลุกเธอ"ครับลูก" หญิงสาวยื่นมือไปลูบศีรษะของลูกชายเบา ๆ ด้วยความเอ็นดู"น่านหิวนมคับแม่" (น่านหิวนมครับแม่)น่านฟ้า เด็กชายตัวน้อยอายุสามขวบก็ขยับตัวลงมานอนทับบนอกเธอ แล้วใช้หน้าถูไถไปมาบริเวณหน้าอกของเธอ"หิวมากเหรอคะ แต่น้องน่านเพิ่งกินไปเมื่อหนึ่งชั่วโมงที่แล้วเองนะ"เวียงพิงค์เอ่ยสอบถามไปยังลูกชาย เพราะเมื่อหนึ่งชั่วโมงที่แล้วเธอเพิ่งจะเอานมให้กินก่อนที่เธอจะนอนพักเอง"มันหิวอีกแล้ว ขอกินเพิ่มได้มั้ยคับ" (มันหิวอีกแล้ว ขอกินเพิ่มได้ไหมครับ)น่านฟ้าแสดงสีหน้าออดอ้อน เธอเห็นแล้วก็เอ็นดูมาก จึงขยับตัวลุกขึ้น พร้อมกับอุ้มลูกชายมาวางลงบนเตียง ส่วนตัวเองก็เดินมาหยิบนมขึ้นมาหนึ่งกล่อง แล้วก็เดินกลับมาหาลูกชายตัวน้อย ยื่นกล่องนมที่เจาะแล้ว ไปให้คนนั่งรออยู่"ขอบคุณคับ" (ขอบคุณครับ)เด็กชายตัวน้อย รีบยื่นมือมาหยิบกล่องนมไปดูด แล้วขยับตัวลงนอนบนเตียงส่วนเธอจึงเดิมมาที่หน้าต่างของห้อง พร้อมกับมองฝนที่กำลังตกโปรยปราย "ฝนยังไม่หยุดตกอีกเหรอเนี

วันต่อมา..."สวัสดีครับแม่นม น้องตื่นยัง"ราชา เอ่ยสอบถามไปยังแม่นมของตัวเองพร้อมกับเดินไปกอดท่านด้วยความคิดถึง หลังจากที่เพิ่งเดินเข้ามาในบ้าน โดยปกติแล้วชายหนุ่มจะอยู่ที่คอนโดเป็นส่วนใหญ่ นาน ๆ ทีถึงจะได้กลับบ้าน แต่วันนี้ต้องกลับบ้านมารับน้องสาวที่เป็นลูกพี่ลูกน้องไปเรียนด้วยกันวันแรกเนื่องจากลูกพี่ลูกน้องตัวแสบเลือกที่จะมาเรียนต่อมหาวิทยาลัยเดียวกันกับเขาที่ประเทศไทย"ตื่นแล้วค่ะคุณหนู เมื่อกี้นมเพิ่งให้ยัยรสขึ้นไปตาม แล้วนี่กินข้าวมาหรือยังคะ""ยังเลยครับ""งั้นก็มานั่งกินรอคุณหนูก่อนค่ะ"ชายหนุ่มก็พยักหน้าตอบแม่นม แล้วเดินมานั่งลงที่ประจำของตัวเอง พร้อมกับนั่งกินข้าวต้มตรงหน้า"เฮียขา มาเร็วจังเลย"และในตอนที่กำลังนั่งกินข้าวอยู่นะ ก็ได้ยินเสียงสดใสของน้องสาว ที่กำลังเดินลงบันไดมาอย่างอารมณ์ดี"ก็รีบมาไง เผื่อรถติด""แต่ก็เร็วเกิ๊นนน เพิ่งเจ็ดโมงเช้าเองนะ""พูดมาก""ชิ! ไม่คุยด้วยแล้วอารมณ์เสีย วันนี้มีอะไรกินบ้างคะแม่นมคนสวยของหนู" วิเวียนเอ่ยต่อว่าเขาเล็กน้อย แล้วก็หันไปพูดกับแม่นมเขาแทน ถึงท่านจะไม่ได้เลี้ยงวิเวียนมา แต่น้องสาวเขาก็ให้เกียรติเรียกท่านว่าแม่นม"ข้าวต้มปลาค่ะค

ขณะที่เขากำลังนั่งเล่นโทรศัพท์รอเพื่อนสาวอย่างนาเนียร์เข้าไปเลือกของในห้องอยู่นั้น หางตาของเขาก็ชำเลืองไปเห็นหญิงสาวคนหนึ่งที่เขาคุ้นหน้าเธอมากพอเห็นแบบนั้นชายหนุ่มก็รีบลุกขึ้นพร้อมกับเดินออกจากร้านมายืนอยู่บริเวณด้านหน้า แล้วเดินตามทางมาเรื่อย ๆ เพื่อจะมองหาอีกฝ่ายที่ตอนนี้ปรากฏว่าเธอไม่ได้อยู่แถวนี้แล้ว"ไปไหนนะ เมื่อกี้ก็เห็นอยู่แถวนี้" ชายหนุ่มเดินวนกลับไปมาหลายรอบแต่ก็ไม่พบ"หรือว่าตาฝาด แต่มันไม่น่าใช่นะ" ได้แต่บ่นพึมพำคนเดียว แต่ก็เลือกที่จะเดินหาวนอยู่แถวนั้นต่อสักพัก ก็พบว่าไม่เห็นเช่นเดิมราชาก็มองไปที่ร้านที่ตัวเองเพิ่งออกมาสักพัก ก็ตัดสินใจเดินออกมาจากตัวห้าง เพื่อจะลงไปนั่งรอเพื่อนสาวที่รถดีกว่าเขาเดินมาเงียบ ๆ พร้อมกับเปิดประตูรถแล้วเข้ามานั่งเสร็จสรรพ โดยพออยู่คนเดียวแล้ว ชายหนุ่มก็หยิบโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมาเปิดเข้าดูแกลอรี่เพื่อเลื่อนดูภาพถ่ายที่เคยถ่ายกับอดีตคนรัก"นี่ฉันคิดถึงเธอ จนตาฝาดเลยเหรอเวียงพิงค์" เขาบ่นพึมพำคนเดียว พร้อมกับเลื่อนดูรูปไปเรื่อย ๆ พร้อมกับความรู้สึกคิดถึงอีกฝ่าย ทั้งที่ไม่ได้เจอกันตั้งหลายปีแต่เขาก็ยังคิดถึงเธออยู่แทบทุกวัน"ป่านนี้จะเป็นยัง

หลังจากที่ขับรถมาจอดบริเวณหน้าผับแล้ว เขาก็ลงจากรถพร้อมกับโยนกุญแจให้กับการ์ดที่ดูแลทันที แล้วรีบเดินอ้อมมายังบริเวณหลังผับซึ่งพอเดินขึ้นบันไดมา แล้วเดินต่ออีกไม่นานก็มาหยุดอยู่ที่ห้องที่เขาชอบมานั่งดื่มกับเพื่อนแอด...เขาใช้มือดันเปิดประตูเข้ามาก็เห็นเข้ากับควันหลงที่กำลังนั่งอยู่เพียงลำพัง"กว่าจะมาได้ กูดื่มหมดไปสองขวดแล้วเนี่ย""ช่วยไม่ได้ อยากเสือกดื่มเอง" เขาตอบควันหลงไป แล้วเดินมานั่งบริเวณโซฟาฝั่งตรงข้าม"มึงโทรหาไอ้ปราชญ์ยัง""โทรแล้ว โทรเป็นสิบสายแต่มันก็ไม่รับ""มันไปไหนของมันวะ" ชายหนุ่มบ่นพึมพำพร้อมกับหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาต่อสายหาเพื่อนชาย แต่โทรยังไงปลายสายก็ยังไม่รับอยู่ดี "หรือมันไปติดเด็กที่ไหนไหม""คนอย่างมันจะไปติดเด็กที่ไหนได้ล่ะ มึงนี่ก็พูดไปเรื่อย""แต่ปกติมันไม่เคยหายแบบนี้นะ หรือมันจะเป็นอะไรหรือเปล่า""ไม่เป็นหรอก ถ้ามันเป็นอะไรจริง ๆ เฮียปรัชญ์ก็ต้องบอกกูสิ แต่เมื่อกี้เฮียเขาแค่บอกว่ามันไม่เข้าผับเฉย ๆ""งั้นถ้าพรุ่งนี้มันยังไม่ไปเรียนอีก เดี๋ยวกูจะลองไปดูที่คอนโดแล้วกัน""เออ" ควันหลงตอบส่ง ๆ พร้อมกับชงเหล้าแล้วยื่นมาให้กับเขา ซึ่งเขาก็รับมาดื่ม"ยัยวิอยากมาด

หลายชั่วโมงต่อมา..."สวัสดีค่ะพี่ธัน" เวียงพิงค์เดินเข้ามาในผับก็เจอเข้ากับธันวา ที่กำลังยืนควบคุมพนักงานที่ทำความสะอาดอยู่ ซึ่งพอเขาเห็นเธอก็รีบเดินเข้ามาทักทาย โดยเธอก็ยกมือขึ้นไหว้คนอายุมากกว่า"สวัสดีครับน้องพิงค์ ทำไมวันนี้มาเร็วจังเลยครับ""พอดีวันนี้เลิกเร็วค่ะ แล้วไม่ได้กลับห้อง""อ๋อ แล้วนี่พี่มีอะไรจะถามหน่อย" ธันวาพูดออกมา แล้วเดินมาหยุดอยู่ด้านหน้าเธอ พร้อมกับกระซิบพูดเบา ๆ เหมือนกลัวว่าจะมีคนมาได้ยิน"อะไรคะ""น้องพิงค์เป็นอะไรกับไอ้ราชาเหรอ พอดีเมื่อคืนมันมาถามเรื่องน้องกับพี่"พอคนตรงหน้าพูดออกมาแบบนั้น เธอก็ไม่ได้เอ่ยอะไรออกไปเลยเอาแต่ก้มหน้า"น้องพิงค์""เขาถามเรื่องอะไรบ้างเหรอคะ""ก็ถามว่าน้องพิงค์มาทำงานที่นี่นานหรือยัง พักอยู่ที่ไหน มีแฟนหรือยังประมาณนี้ครับ""แล้วพี่ธันได้บอกเขาไปไหมคะ""แฮร่!" ธันวายิ้มแหย ๆ พร้อมกับใช้มือเกาที่คอ เหมือนตัวเองเพิ่งทำเรื่องที่ผิดมาซึ่งพอเธอเห็นพฤติกรรมแบบนั้นของอีกฝ่าย ก็รู้ได้เลยว่าเขาต้องบอกเรื่องของเธอให้กับราชารู้หมดแล้ว"พี่ไม่ได้ตั้งใจ ขอโทษด้วยนะครับน้องพิงค์""ไม่เป็นไรหรอกค่ะ แล้วนี่ทำไมพี่รู้จักราชาด้วยคะ""ไอ้ราชามันเ