บททั้งหมดของ SLAVE OF THE DRUG LORD (SPG/TAGALOG): บทที่ 1 - บทที่ 10

Trigger Warning: This story contains adult themes, including sexual content, drug use, violence, blackmail, and dark psychological situations. Reader discretion is strongly advised. Disclaimer: This is a work of fiction. Any resemblance to real persons, living or dead, is purely coincidental. The content is intended for mature audiences only. It explores dark themes and adult situations that may be disturbing to some readers. ***Simula: First Night"What the fvck, woman! Move with me. Grind your fvcking as*!" I squeezed my eyes shut as he pushed his manh*od deeper into me from behind.Hindi ko alam na ganito siya katindi sa kama. Tahimik siyang tao: bilang lang sa daliri ang maririnig mong salita sa kanya. Kaya nakakagulat na ganito pala siya ka-agresibo."I hate to admit this, but your cock is too hard to handle. Ang laki masyado—ahh!" impit akong napaungol nang bigla niya akong itulak, dahilan ng pagkakasubsob ko sa headboard ng kamaI hate him already! I know I love s-x, but

Kabanata 2: Sinner “Fifty million?!” Napabaling ako kay Boss nang mas nauna pa siyang mag-react kaysa sa akin. May patakip pa siya ng kamay sa umawang niyang bibig habang bilog na bilog ang mga matang nakatingin sa lalaking kaharap namin ngayon. Nalilito pa rin akong nakatingin sa Boss ko, hindi alam kung ano ang ire-react sa nangyayari. “I’m still talking to you.” Napabalik ang tingin ko kay Zale nang basta na lang niya akong hinawakan sa baba at pinaharap sa kaniya. He smirked a little when his eyes dropped to my parted lips, still hanging open in shock. “What’s your take?” tanong niya. Nanatili akong gulat. Ngayon lang talaga nag-sink in sa akin ang mga sinabi niya. Fifty million? Seryoso ba siya? At para ano? Para maging... parausan niya? Nakadrugs ba ang drug lord na ito?! Mabilis kong tinanggal ang kamay niya sa baba ko at umatras upang ilayo sa kaniya ang katawan ko. “What are you doing here?!” I asked when my senses completely returned. Tumuwid siya ng tayo at sery

Kabanata 4: Hickey Dire-diretso lang ang lakad ko palabas ng gusali. Ni hindi ko pinansin ang pagsalubong sa akin kanina ni Boss sa may bulwagan. Pumara na ako ng taxi at umuwi na sa apartment.“Oh? Ba’t ang shungit ng awra natin? Hindi ka pinautang?” Sha asked as she opened the gate for me.Umiling lang ako at nilagpasan siya. Nakita ko ang bahagyang pagtataka sa mukha niya pero tahimik lang siyang sumunod sa akin sa loob.“Ugh!” I hissed as I dropped myself onto the sofa.“Ayy, high blood ang atake natin, ’te? Ano ba’ng nangyari?”Inis kong nilingon si Sha na para bang sa kaniya ako galit. Nginiwian niya ako saka naupo sa tabi ko.“Nainis lang ako. Sana hindi na lang ako pumunta doon. Badtrip!”“Hm…” Tumango siya, tila naintindihan ang pinaghuhugutan ko kahit wala pa man akong sinasabi. “Eh, ’di hindi ka nga pinautang?”Sumandal siya sa backrest ng sofa at umiling-iling. She probably thinks I am mad at Boss.“Hayaan mo na ’yon. Kailan mo ba kailangan ng dats? Baka puwede kong kausa

Kabanata 6: Unconscious Hindi ko alam kung kampi ba sa kaniya ang panahon kasi pagkasabi niya noon ay biglang tumunog ang cellphone ko na nakalatag lang sa katabing lamesa. Abot iyon ng kamay ko kaya walang kahirap-hirap kong nadampot iyon. It was a call from Boss. Nadungawan ni Zale ang pangalan ni Boss sa screen kaya agad siyang napangisi. "Tanungin mo siya kung ilang pera ang nasayang ko para lang sa escort na tulad mo," aniya sa naglalarong tinig. Hindi na ako nakatiis at sinabunutan ko na talaga siya sa buhok. Agad niyang nailayo ang kaniyang buhok sa mga kamay ko, kaya ang mukha naman niya ang naisip kong pagtutukan. Akmang kakalmutin ko sana siya doon ngunit ang druglord, binuhat na ako at basta na lang binagsak pahiga sa inuupuan naming sofa He pinned both of my hands above my head and leaned over me, his weight pressing down just enough to remind me of how strong he was. Manlalaban sana ako, pero nang makita ko kung gaano nag-aapoy sa galit ang mga tingin niya ay

Kabanata 8: KillHuminga ako nang napakalalim saka ko pinakatitigan ng mariin si Sha. Katulad kanina, bakas na bakas pa rin ang tuwa sa kaniyang mukha."Baliw ka ba?!" sigaw ko na sa mukha niya.Nawala ang abot-hanggang-tainga niyang ngiti at napalitan ng pagkakatikom ng bibig."Tuwang-tuwa ka pa na kinidnap tayo?! Really, Shanchi?!" dugtong kong sigaw na mas lalong ikinatahimik niya.Minsan ko lang siya tawagin sa buong pangalan kaya alam kong alam na niyang naiinis na naman ako sa kaniya.Bahagya kong nalingunan ang pagsenyas ni Zale sa mga katulong na lumabas na. Agad naman silang sumunod."M-May ganito palang pag-kidnap?" nauutal na tugon ni Sha. "Huwag ka namang KJ d’yan, oh."Pikon ko siyang tiningnan."I can’t believe you!" singhal ko pa. "’Di porket pinasuot ka na ng mamahaling damit ay hindi na kidnapping ito. Wala tayong malay noong dinala nila tayo rito!"Nangunot ang noo niya, saka nilingon ang tahimik na nakatingin sa aming lalaki."Totoo ’yon, Brod Zale?" tanong niya sa