บททั้งหมดของ เธอเป็นของผม: บทที่ 101 - บทที่ 110

ไม่นานใบหน้าคมเข้มของเขาก็เลื่อนไปหยุดที่เต้าอวบอิ่มไร้ซึ่งสิ่งกีดขวางตรงหน้าเขา ปากทั้งปากครอบงับไปที่จุกแข็งที่ชูชันชี้หน้าเขาอย่างท้าทาย ร่างบางถึงกับสดุ้งเบา ๆ ไม่นานก็แอ่นอกสูงขึ้นรับลิ้นร้อนที่โลมเลียหยอกล้อยอดปถุมถันอย่างเอาอกเอาใจคนตัวเล็ก“อ๊า…” แน่นอนว่าเธอพึงพอใจมาก ควาเสียดเสียวเริ่มแล่น

เช้าวันต่อมา เขาหยไปแล้ว ดารินทร์มองไปรอบ ๆ ห้อง มันว่างเปล่า เงียบสงัด ได้ยินก็แต่เสียงถอนหายใจออกมา เธอตัดสินใจลุกขึ้นก็ถึงกับผงะ ความปวดร้าวที่ร่วมรักกับเขาทั้งคืนกำลังส่งผลก็ตอนนี้ กว่าจะได้อาบน้ำก็ปาไปเกือบสิบนาทีเห็นจะได้ รวม ๆ แล้ววันี้เธอใช้เวลาเตรียมตัวไปทำงานร่วมชั่วโมงเพราะขยะช่วงล่างนิด

สุดท้ายสิ่งที่เขาคิดก็เป็นจริง แม่ของเขามาหาถึงที่บริษัทจริง ๆ แถมยังพ่วงติดตัวปัญหามาด้วย เขาได้แต่นั่งนิ่งไม่ได้สนใจสิ่งที่ผู้เป็นแม่พูดเลยสักนิด นอกจากรำคาญแล้วเขาก็ไม่มีความรู้สึกอื่นใดอีก“นี่แกฟังอยู่หรือเปล่าเนี่ยตาวิน” เสียงดุเอ่ยถามเพราะลูกชายเอาแต่นิ่งเงียบไม่หือ ไม่อือ อะไรสักอย่างวินทัพ

“คุณดารินทร์คะ คุณวินให้มาตามไปพบที่ห้องค่ะ” น้ำเสียงเหน็บแนมถูกส่งไปถึงหญิงสาวที่กำลังเตรียมตัวกำลังจะกลับบ้านดารินทร์มองมีนาอยู่ครู่หนึ่งก็หยิบกระเป๋าสะพายขึ้นถือ ก่อนจะเดินไปประจันหน้าของเธอที่ยืนกอดอกมองตัวเองอยู่ วันนี้เธอยังไม่ได้สะสางเลย ขอสักหน่อยก็ขอไม่ปผิดอะไร จริง ๆ มีนาไม่จำเป็นต้องมาตา

วันนี้เป็นวันที่ดารินทร์ทำงานได้น้อยที่สุดเท่าที่ทำมาเลย สมาธิในการทำงานถดถ่อยลงอย่าฃเห็นได้ชัด เพราะอะไรน่ะเหรอ เพราวินทัพเอาแต่จ้องเธออยู่ได้ แถมคนที่ชื่อรสาก็จ้องเธอด้วยไม่ต่างกันทุกคนในแผนกงง แม้แต่มีนาเลขาของวินทัพก็ยังอึ้งรับประทานเลย จู่ ๆ เธอก็ได้มาทำงานที่ห้องของประธานของบริษัท เป็นใครไม่ต