جميع فصول : الفصل -الفصل 120

“เหรอคะ? ถ้างั้นคุณวินทัพจะชายตามองคนแบบไหนเหรอคะ? แบบคุณเหรอคะ? แน่ใจเหรอคะ?” ถึงแม้คำถามของดารินทร์จะดูไม่มีอะไร แต่สายตาและน้ำเสียงกลับทำให้อีกฝ่ายหน้าชาได้ดารินทร์มองตั้งแต่แรกแล้วว่าวินทัพไม่ได้อะไรกับผู้หญิงคนนี้เลยสักนิดวันนั้นที่เขาทำก็เพื่อทำให้เธอรู้สึกแย่เท่านั้น แต่พอมันไม่ได้ผล เขาจึงไ

รสายืนมองรถจักยานยนต์ตรงหน้าก่อนจะมองเจ้าของรถที่ยืนภูมิใจไปกับลูกชายคันเก่งของตัวเอง“ฉันว่า ฉันให้คนที่บ้านมารับดีกว่า” รสาพูดแล้วหยิบโทรศัพท์ออกมาแต่ก็ถูกแย่งจากมือไป“อย่ามาเทกันเหอะ ทำไมแค่มอไซด์นั่งไม่ได้เลยเหรอ?” เรย์เลิกคิ้วถามรสาทำท่าจะคว้าโทรศัพท์ตัวเองคืน แต่เรย์กลับเอี้ยวตัวหลบแล้วยัดโ

วันนี้ดารินทร์มาทำงานสายสิบห้านาที มาถึงบริษัทก็รีบหอบเอางานที่ทำได้เพียงน้อยนิดไปส่งให้กับพี่ ๆ ที่ทำงานในส่วนต่าง ๆ ทันที พลางบอกอีกด้วยว่าวันนี้เธอจะเป็นคนลงมาเอางานให้พวกเขา ไม่ต้องมีใครขึ้นไปแล้ว“แล้วสรุปคุณวินทัพแกล้งอะไรน้องรินอีกล่ะเนี่ย พี่งงไปหมดแล้วนะ”อรสาเอ่ยถามในขณะที่รับเอกสารมาจากคน

“ไม่ต้องขอบคุณเลยครับผมเข้าใจ” เขายังคงพูดไปส่งยิ้มอบอุ่นให้เธอไป ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเขาถึงได้ดีกับเธอขนาดนี้“รินอยากขอบคุณจริง ๆ ค่ะ วันนั้นถ้าไม่ได้คุณศีล รินคงรู้สึกอายมากกว่านี้ หากมีคนมาเข้าห้องน้ำ…”ยิ่งนึกถึงดารินทร์ก็ยิ่งอาย เพราะมัวแต่เหม่อจนลืมดูรอบ ๆ ตัวไปเลยว่าห้องน้ำที่เข้าไม่ใช่ห้อ

เมื่อยืนรำลึกความหลังได้แป๊บหนึ่งเขาก็เริ่มง่วง เลยตัดสินใจเดินเข้าไปในห้องนอนมองร่างบางที่นอนขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มผืนใหญ่ เขาเดินอ้อมไปสอดตัวเข้าไปใต้ผ้าห่ม ช้อนเอาร่างบางมาไว้ในอ้อมกอด ก่อนจะหลับไปในเวลาไม่นาน ช่วงนี้เขานอนกับเธอบ่อยมากขึ้น ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน พอได้กลิ่นเธอแล้วเหมือนได้ยานอนหลับดี เพ